1. ۱بود جام جهان‌بین گرچه پرنورندارد نور تالاب صفاپور
2. ۲ز آبش عکس کشتی‌ها نمودارچو از آیینه عکس ابروی یار
3. ۳ز عکس گل در آب آتش فتادهچنان کز آب، یابی فیض باده
4. ۴من و نظّاره این طرفه تالاببه بر گو طرفه بغداد را آب
5. ۵روان کوهکن در آب لارستمگر از جوی شیرش یادگار است؟
6. ۶شب مهتاب و سیر روی دریاکند آیینه دل را مصفا
7. ۷چه دریا، آسمان برقراریز گل‌های کَوَل، خورشیدزاری
8. ۸قضا از سیم نابش آفریدهبه غیر از موج گل، طوفان ندیده
9. ۹لبالب گشته بحر از لولوی تردر او کشتی روان در آب گوهر
10. ۱۰به هر جانب که کشتی رو نهادهچو رود نیل، آبش کوچه داده
11. ۱۱ز کشتی‌های لعلی شد گلستانمگو دریا ندارد حاصل کان
12. ۱۲شده مخصوص هر کشتی، بهاریز گلگون چهره هر یک لاله‌زاری
13. ۱۳ز بس کشتی فلک در زر گرفتهجهان را گنج بادآور گرفته
14. ۱۴خرامان کشتی رنگین، به لنگرچو طاووسان کشیده چتر بر سر
15. ۱۵نه کشتی‌ها درین دریا روانندکه طاووسان گلزار جنانند
16. ۱۶به خوبی، هر سفینه نازنینیگرفته در برش کشتی‌نشینی
17. ۱۷سبدهای گلند این نازنینانگل روی سبد، کشتی‌نشینان
18. ۱۸نهد بر آب دریا گرچه سینهرود بر روی موج گل، سفینه
19. ۱۹نظر بر سطح آبش چون گماریببین، گر طاقت نظّاره داری
20. ۲۰بهار دیگر و کشمیر دیگربهشتی در میان آب کوثر
21. ۲۱بهشتی از ته دریا نمودارچنان کز دیده تر، عکس دلدار
22. ۲۲چمن‌ها در میان آب، پیداچو روی نوخطان در دیده ما
23. ۲۳بهشت است این، که تا کشمیر را دیدسر از شرمش به زیر آب دزدید
24. ۲۴کَوَل در غنچگی تیری دواندکه باج از لعل پیکانی ستاند
25. ۲۵چه دولت دارد این تالاب در سرکه از نیلوفرش گیرد هما، فر
26. ۲۶ورع این بحر را بیند چو در خوابرود بی خود به سیر عالم آب
27. ۲۷بود سیمین‌برانش در خزینهز صد گنج روان در هر سفینه
28. ۲۸ز بس کز قعر دریا سبزه زد سرزمرد شد ز عکس سبزه، گوهر
29. ۲۹دل از طوفان معنی بود در جوشفسون حرف موجم کرد خاموش