1. ۱ساقی بیار باده وزین جنس آتشمپروانه وش بسوز کزین سوز سرخوشم
2. ۲مستی دهد به یاد لبت اشک لاله رنگچندان که از ایاق تو صهبای بی غشم
3. ۳از جام دهر جرعۀ مِی کس نمی خوردجز من که با هوای تو زین باده میچشم
4. ۴جانم بسوخت شعلۀ عشق بتان چو شمعاز دست پایداری جسم بلاکشم
5. ۵از بس امید دارم و ترسان ز اشک و آهگاهی در آب غرقه و گاهی در آتشم
6. ۶جانم به لب رسیده و چشمم به راه دوستبا مرگ و انتظار عجب در کشاکشم