1. ۱چون روز بر کشید سر از قیرگون حریربر کوهسار زر بگسترد چون زریر
2. ۲چون زردگون حریر شد از عکس او بلونیاقوت زرد ریخته بر زرگون حریر
3. ۳چون شنبلید زار میان بنفشه زاراز گوشه سپهر روان مهر دلپذیر
4. ۴یا چون غدیر بود پر از آب نیلگوناز زر زورقی زبر آب آن غدیر
5. ۵گوئی نشسته خسرو چین بر سریر زرزرین سپر بداشته در پیش آن سریر
6. ۶کوه از فروغ آن شده پر توده های زردشت از شعاع این شده پر چشمه های شیر
7. ۷از ماه تا بماهی اگرچه تفاوت استبگرفته است از اوزثری نور تا اثیر
8. ۸اندرا سد ندیدم چونینش تافتهوندر حمل نیافتم ایدونش مستنیر
9. ۹گسترده بد ز گاه سحر تا گه زوالسوزنده در زمستان چون در تنور تیر
10. ۱۰در پیش تافتنش نه کاریست بیهدهوز نور دادنش نه حدیثی است خیر خیر
11. ۱۱از تف او جدا ز تن مفلسان ضرروز نور او بخواندی نقش نگین ضریر
12. ۱۲مانا بسعد خسروی و فال مشتریدر وی نشاط زهره و تدبیر رای تیر
13. ۱۳ایزد بکاست دیده ز بهر خزینه بخش؟یزدان فزود عمر شهنشاه شیر گیر
14. ۱۴چون مهر چهر خویش نهان کرد در زمیناز گوشه سپهر برآمد مه منیر
15. ۱۵نزدیک زی میانش دو صد تیر تابناکچون در کمان زرین سیمین نهاده تیر
16. ۱۶اندر میان جوزا تابنده ماه نوچون در کمر نهاده نگون تاج اردشیر
17. ۱۷چون موی بند حورا چون یاره پریچون ناخن بریده چو ابروی مرد پیر
18. ۱۸چون نیم طوق فاخته از زر ساختهیا در کنار ماه درخشان درفش میر
19. ۱۹قطب و قرار ملک جهان میر ابوالخلیلکز روی اوست چشم ملوک جهان قریر
20. ۲۰از تف تیغ شاه شراریست آفتابوز آه دشمنانش بخاریست زمهریر
21. ۲۱شاه سریر اگر بکشد سر ز طاعتشگردد سریر بند گران بر شه سریر
22. ۲۲قیصر ز قصر مملکت ار قصد او کنددستش ز قصر ملک کند تیغ او قصیر
23. ۲۳ور کین او سگالد سالار قیروانقیران روزگار کند روز او چو قیر
24. ۲۴فارغ مباد جان عدوش از عذاب عصرخالی مباد دست وی از ساغر عصیر
25. ۲۵جستن خطای او خطر جان و تن بوددائم کند حذر ز خطر مردم خطیر
26. ۲۶حاسد فتد بدام چو اسبش کند صهیلناصح رسد بکام چو کلکش کشد صریر
27. ۲۷از جان دوستان غم و ناله کند نفوروز جان دشمنان بکشد ناله و نفیر
28. ۲۸کلک و بنان اوست همه روزی بشرتیغ و سنان اوست بفتح بشر بشیر
29. ۲۹خصمانش را ز دهر بود بهره زهر ماراعداش را ز چرخ بود بهره تیغ و تیر
30. ۳۰بر دشمنانش چو تیر کند خشم او بهاربر دوستان خویش کند چون بهار تیر
31. ۳۱چون خاک و نار و آب و هوایش درست خوشدیدنش ناگزای و گزیدنش ناگزیر
32. ۳۲بر حاسدان جهان شد از هول او حصاربر جانشان خلافش چون نار بر حصیر
33. ۳۳در مغز بدسگال کند تیغ او مقروز رأی روزگار بود رأی او خبیر
34. ۳۴خواهد بفخر مهر که بر گیردش بمهرخواهد بطبع تیر که پیشش بود دبیر
35. ۳۵آن روز بد نبیند کو باشدش معینوان راه بد نگیرد کو باشدش مشیر
36. ۳۶ای روزگار چون تو نیاورده شهریارشاهان ترا شکار و امیران ترا اسیر
37. ۳۷گاه سلام و سهم چو کاوس و کیقبادگاه کلام و فهم چو قابوس وشمگیر
38. ۳۸هنگام رزم پیلی و هنگام بزم نیلدر نثر چون خلیلی و در نظم چون جریر
39. ۳۹دارد چهار گوهر در طبع تو سرشتهستی ز چار گوهر بی مثل و بی نظیر
40. ۴۰عزم درست داری و رأی صواب و راستعقل تمام داری و کردارها خبیر
41. ۴۱گردون ترا مسخر و انجم ترا مطیعگیتی ترا مساعد و یزدان ترا نصیر
42. ۴۲از مهر تو سعیر شود بر ولی بهشتاز کین تو بهشت شود برعد و سعیر
43. ۴۳خصمت سلیم باد و غم و رنج او سلیمبدگوی تو ضریر و تو در کارها بصیر
44. ۴۴ای لفظ تو بخوبی ماننده زبورکرده مدیح تو همه خلق هان زبیر
45. ۴۵اندر مدیح شاه جهان ظن برم که نیستکس را بداده قدرت من ایزد قدیر
46. ۴۶آن شاعری کند به جهان نقض شعر منکو شعر و وزن شعر بنشناسد از شعیر
47. ۴۷نظمم بمدح شاه بود گوهر نظیمنثرم بذکر میر بود لؤلؤ نثیر
48. ۴۸تا بانگ زیر باشد در بزم گاه شاهتا گنج زر میر فراز آورد بزیر
49. ۴۹تا هست نام مرده عدوی تو مرده بادتا هست نام میری شاهی کن و ممیر