1. ۱هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
2. ۲من بچشم یار از آن خوارم که ارزان یافتستچون ببینی خواری هرچیز ز ارزانی بود
3. ۳بر جفای صد شبش ناید پشیمانی شبیبر وفای یک شبش صد شب پشیمانی بود
4. ۴چون مرا شادان ببیند جفت غمگینی شودچون مرا غمگین ببیند یار شادانی بود
5. ۵تا بود یاقوت رمانی مر او را کان درجزع من پر در و پر یاقوت رمانی بود
6. ۶جان برنج اندر ز درد دل گرفتاری بودتن بدرد جان ز درد اندر گروکانی بود
7. ۷تا نباشد پیش چشم من بخانه در مقیمچشم من چون جشمه باشد خانه ام خانی بود
8. ۸در دل من عشق او دائم با فزونی بوددر دل او مهر من دائم بنقصانی بود
9. ۹سرو دیدستی که بارش ماه گردونی بودماه دیدستی که قدش سرو بستانی بود
10. ۱۰هست چون روز زمستانی شب وصلش مراروز هجرانش چو شبهای زمستانی بود
11. ۱۱تا زمستان اندر آمد شب چنان بالا گرفتکانکه در وصلش بود شبهای هجرانی بود
12. ۱۲کوهسار اکنون پر از کافور قیصوری بودشاخسار اکنون پر از لؤلؤی عمانی بود
13. ۱۳لاله زیر خاک تا یکچند متواری بودخاک زیر برف تا یکچند پنهانی بود
14. ۱۴باد چون سوهان شده است و آب چون سندان شده استباد سوهانی بود چون آب سندانی بود
15. ۱۵گوسفند و هیزم و گندم همی باید مراور می روشن بود میری و سلطانی بود
16. ۱۶گرچه این دشوار یابد هرکسی بوالیسر اگردست بگشاید ببخشش بس بآسانی بود
17. ۱۷آفتاب مهتران دهر استاد خطیرآن که دشمن در همی زو جفت پژمانی بود
18. ۱۸اوست بی همتا و هرگز خلق بی همتا بوداوست بی ثانی و هرگز خلق بی ثانی بود
19. ۱۹گنج و ملک شاعران و زائران آباد از اوستکرچه گنج و ملک دشمن زو بویرانی بود
20. ۲۰او همه دانست و داند هرچه خواهد بود و هستاینچنین باشد کسی کش فر یزدانی بود
21. ۲۱او بدان نیکی که دادش کرد کار ارزانی استنیکی آنکس را دهد یزدان که ارزانی کند
22. ۲۲فیلسوفان جهان عاجز شدند از شعر اوشعر بردن نزد او ما را ز نادانی بود
23. ۲۳شعر او پیش آورم با شعر استاد عربپیش از آن کو را بطبع اندر سخندانی بود
24. ۲۴شعر او طبعی است و آن او همه طمعی بودشعر او نامی است و آن او همه نانی بود
25. ۲۵تا نگوید کس مرا کان نیکتر باشد از اینکو خراسان دیده باشد یا خراسانی بود
26. ۲۶تا بماند قصه نوح و سلیمان در جهانعمر او نوحی بود نامش سلیمانی بود