1. ۱ای نگار خند خندان یک زمان با من بخندتا کی این خشم تو تا کی چند از این ناز تو چند
2. ۲شرم بردار از میان و جام می بر دست گیربند بگشا از میان و لب ز خندیدن مبند
3. ۳گر مرا بی‌بند خواهی بند بگشا از میانور مرا بی‌گریه خواهی شاد بنشین و بخند
4. ۴سرخ می مانا به جام زر همی‌دادی مراآن لب و می مر مرا اندیشه‌ای در دل فکند
5. ۵کاین چرا آمد برون زو لفظ‌های همچو زهروان چرا چون زهر کرده حرف‌های همچو قند
6. ۶حرف چندین در جهان یک شب نشد آن غمگسارفرق چندین در میان یک شب نشد آن دلپسند
7. ۷بهر این خواهم لب جام و لب جانان به همتا بود گردد دلم دائم ز شادی دستبند
8. ۸ای عدیل نرگس پرکین تو مشکین کمانوی رفیق لاله رنگین تو پروین کمند
9. ۹مار کردار است زلفت زان قِبَل شد پیچ پیچکژدم‌آیین است جعدت زین سبب شد بند بند
10. ۱۰دل زبون دارم ز مهر رویت ای ماه آنچنانکدشمنان دارند جان از بیم شاه شیر بند
11. ۱۱خسرو توران و ایران میر میران بوالحسنآن چو خسرو بر سریر و آن چو بهمن بر سمند
12. ۱۲تیره باشد پیش روشن رای او روز سپیدپست باشد پیش عالی قدر او چرخ بلند
13. ۱۳کیقباد ار مانده بودی مهر او جستی به جانزرد هشت ارزنده بودی مدح او خواندی بزند
14. ۱۴کافران زو پند نشنیدند بسپردند جانبرگزید از بیم او کافرستان امروز پند
15. ۱۵گاه بخشیدن ندارد رأی او روی و ریاگاه کوشیدن ندارد طبع او دستان و فند
16. ۱۶لشکری را کشت کو را مرگ نتوانست کشتقلعه‌ای را کند کو را چرخ نتوانست کند
17. ۱۷ز آتش شمشیر او دارند جان در تن چنانکهست نالان و تپان مانند بر آتش سپند
18. ۱۸لشکر فضلون همانجا شد فکنده کز قضاشاه خصمان را فکند و خصم یاران را فکند
19. ۱۹بد رسد گویند شاهان را ز دستوران بدجز کنون این داستان را کس نیابد دلپسند
20. ۲۰ای جهانت پیشکار ای روزگارت زیر دستای سپهرت رهنما ای کردگارت یارمند
21. ۲۱باد هر روزیت عید و فتح بادت زین سپسسوی کس بی‌نامه‌های فتح نفرستی نوند
22. ۲۲گوسفند و گاو کشتن فرض هست این عید راکاندرین آمد رضای ایزد بی‌چون و چند
23. ۲۳ایزد از هر عید هست این عید راضی‌تر ز توزانکه کافر کشته بر جای گاو و گوسفند
24. ۲۴تا بود کرم از گزند و تا بود رامش ز سودتا بوند از سور خرم همچو از ماتم نژند
25. ۲۵بدسگالت جفت ماتم نیکخواهت جفت سوردوستت انباز سور و دشمنت جفت گزند