1. ۱ز بوی باد آزاری ز نقش ابر نیسانینه پندارم که با بستان بهشت عدن یاد آری
2. ۲شده کافور مینائی براغ از صنع یزدانیشده دینار مرجانی بباغ از فعل داداری
3. ۳گل و شمشاد دیداری ترنج و نار پنهانیبه و آبی شده پنهان شقایق گشته دیداری
4. ۴خوش آمد خواب مردم را ز نوشین باد نیسانیبر آذر باد آزاری بنفشه یافت آزاری
5. ۵چکیده ژاله بر لاله بکوه از ابر نیسانیشکفته لاله بر سبزه بدشت از باد آزاری
6. ۶یکی لؤلؤی عمانی است بر یاقوت رمانییکی یاقوت رمانی است بر دیبای زنگاری
7. ۷ز سبزه دشت مینائی ز لاله کوه مرجانیز سوسن مرز کافوری ز خیری باغ دیناری
8. ۸شکوفه شاخها را بست عقد از در عمانیبنفشه مرزها را داد فرش از مشگ تاتاری
9. ۹دمان از خاکها سنبل روان از سنگها خانیخرامان در چمن طوطی سرایان بر سمن ساری
10. ۱۰ز باد تند لرزان است شاخ بید چون جانیمیان گلستان قمری نوا خوانست چون قاری
11. ۱۱دو رویه گل بباغ اندر چو غمگینی و شادانیو یا چون روی دیناری فراز روی گلناری
12. ۱۲دمان گشتند بر صحرا همه گلهای قنوانیدوان گشتند در بستان همه مرغان متواری
13. ۱۳درختان را ببین آنگه ببلخی داده کاشانیچمنها را ببین آنگه بچینی داده عماری
14. ۱۴گل سوری برخشانی و سرخی چون بدخشانیزمین را پیشه بزازی هوا را پیشه عطاری
15. ۱۵ز مرغان دشت پر رنگ مطر ز شعر کرکانیز سوسن باغ پر و شی مزعفر شهر آزاری
16. ۱۶کنون باید بدل خوردن می شمعی و ریحانیکجا بستان ز بس ریحان پر از شمع است پنداری
17. ۱۷برافزونست روشن روز چون شبهای هجرانیگرفته همچو روز وصل نقصانی شب تاری
18. ۱۸درخشانست درافشان درخش از ابر نیسانیز تیغ و دست شه بوده است گویا هر دو را یاری
19. ۱۹شهنشه بوالخلیل آنکو است آرام مسلمانیملک جعفر که یزدانش بمیران داده سالاری
20. ۲۰گه کین رنج و دشواری گه مهر اصل آسانیبدست آرامش و رامش بتیغ آشوب و غمخواری
21. ۲۱ز دست و تیغ او خیزند افزونی و نقصانیز مهر و کین او زایند آسانی و دشواری
22. ۲۲بیکسانست طبع او بشادی و پریشانیبیکسانست هوش او بمستی و بهشیاری
23. ۲۳اگرچه داد ایران را بلای مرگ ویرانیشود از عدلش آبادان چو یزدانش کند یاری
24. ۲۴اگر گیتی نزا گردد سراسر هستی ارزانیکه مر بدخواه را خواری و ما را تو خریداری
25. ۲۵همت اقبال نعمانی همت فر سلیمانیهمت دعوی است برهانی همت گفتار کرداری
26. ۲۶خداوندا ترا بهتر رسد بهر جهانبانیکه چون جمشید بیداری و چون خورشید دیداری
27. ۲۷گران گشت آفرین از تو درم داری بارزانیو گر شاهان روند از پیش بر شاهان تو سرداری
28. ۲۸بحزم اندر دل دشمن چو ایزد غیبها دانیز فر ایزد اندر جنگ خصم از پیش برداری
29. ۲۹نه مرد زر و دیناری که مرد امن ایمانیدهی دینار مردم را و دلشان سوی دین آری
30. ۳۰اگر خواهی بتیغ تیز گیتی باز بستانیولیکن از در ساعت بکف راد بگماری
31. ۳۱جدا کردند جانت را ز جان انسی و جانیکه هم فرخنده دیداری و هم فرخنده گفتاری
32. ۳۲فلک جانست و تو عقلی جهان جسمت تو جانیبطبع اندر چو امیدی بچشم اندر چو دیداری
33. ۳۳گر از مور است آزاری و راز ماراست ریحانیتو ماران را دهی موری و موران را دهی ماری
34. ۳۴تو سالار دلیرانی تو شاهنشاه ایرانیهم از دل فضل بی عیبی هم از تن فخر بیعاری
35. ۳۵اگر تو بدسگالان را بخصمی دل بگردانیو گر بر چشم بدخواهان بکینه چشم بگماری
36. ۳۶کند مژگانشان بر چشم ز اقبال تو پیکانیز بخت تو کندشان موی بر اندام مسماری
37. ۳۷کسادی یافته از تو ببخشش گوهر کانیثناخوان یافته از تو بدانش گرم بازاری
38. ۳۸اگرچه هست کوچک سال با فضل فراوانیوگرچه داری اندک روز با فرهنگ بسیاری
39. ۳۹وفا را معدن کانی و غا را اصل و ارکانیببخشش حاتم آسائی بکوشش رسم اطواری
40. ۴۰تو گاه جود فریادی تو وقت درد درمانیتو با داد و دهش جفتی تو با فتح و ظفر یاری
41. ۴۱ولی را جان بیفروزی عدو را دل بسوزانییکی را نار بی نوری یکی را ورد بی خاری
42. ۴۲ز دینار و درم هر روز گنجی را برافشانیبمدح و آفرین هر روز دیوانی به انباری
43. ۴۳الا تا روز شادانی بود اصل تن آسانیالا تا سختی و زاری بود فعل دلازاری
44. ۴۴هواخواهان تو بادند جفت ناز و شادانیبداندیشان تو بادند یار سختی و زاری