1. ۱دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
2. ۲ایا سنگ دل دلبر سیم سیمابت قند لب لعبت قندهاری
3. ۳چه بندی به زلفین که جز دل نبندیچه خاری به مژگان که جز دل نخاری
4. ۴چه ناری ندانم که از دور سوزیندانم به بالا که سیمین چناری
5. ۵چرا یک زمان در بر من نیائیچرا لب یکی زی لب من نیاری
6. ۶نه یاری مرا تا نیاری ز دشمنبگو گر نه یاری بگو گر نیاری
7. ۷اگر نازی از نیکوئی هست درخوردکه سیمین بناگوش و سیمین عذاری
8. ۸به دو زلف قاری ز عنبر سرشتهبه دو چشم زهر آگده ذوالفقاری
9. ۹کنی کامگاری به دو زلف پرچینکه بر چین دو زلف بس کامگاری
10. ۱۰نسازی تو با من سوی من نیائیکه با این دل من تو ناسازگاری
11. ۱۱به تیمار خواری بماندم من از توز تیمار خواری به تیمار خواری؟
12. ۱۲به زلف بخاری به خار بخوریبه خور بخاری به زلف بخاری
13. ۱۳به مشگین کمان جان و دل را کمندیبه رنگین شکر جان و دل را شکاری
14. ۱۴ربودی مرا تو به شمشاد شادیفزودی مرا تو به گلزار زاری
15. ۱۵چو قمری همی نالم اندر بهاراناز آن بر قمر سوده عود قماری
16. ۱۶ز بس کز دو دیده سم آری بدین دلتوان راند در آب چشمم سماری
17. ۱۷به پرچین کله درع قاری ولیکنبه رخ تازه گل ریخته در عقاری
18. ۱۸ز گل بر ستاره ستاره چه بندیز عنبر بر آئینه آذین چه داری
19. ۱۹نه با چشم تو پایداری کند دلنه با تیغ شه جان کند پایداری
20. ۲۰تو تنهائی از روی هستی ولیکنبه مردی هزاران هزاران هزاری
21. ۲۱ایا شهریاری که داری عدو راتو در کار زاری چو در کارزاری
22. ۲۲اگر مرغزاری هژبرت ببیندکند همچو بر بابزن مرغ زاری
23. ۲۳بجز نیکوئی هیچ کاری نداریهمان دان کجا بِدْروی هرچه کاری
24. ۲۴مگر زال سامی که چون زال سامیبه دشمن گدازی و خنجر گذاری
25. ۲۵ولی را گه بزم بی نار نوریعدو را گه رزم بی نور ناری
26. ۲۶بر اسب ظفر بر سواری همیشهبه دست هنر بر ز مردی سواری
27. ۲۷ز تیغ تو در زینهار آمد آهنبه سنگ اندرون زین بود زینهاری
28. ۲۸اگر شاه تاتار تیغ تو بیندشود روز بر شاه تاتار تاری
29. ۲۹ایا غار با لشگر تو چو کوهیایا کوه با نیزه تو چو غاری
30. ۳۰ایا شهره شمشیر تو شیر گیریعدو را تو آری ز خواری به خواری
31. ۳۱ایا لفظ تو همچو دُر بهائیایا کفّ تو همچو ابر بهاری
32. ۳۲جهان جهان را به مردی درنگیروان روان را به رادی قراری
33. ۳۳معادی گدازی تو چون جنگ سازیموالی نوازی تو چون می‌گساری
34. ۳۴سپهر بلائی چو اندر سمائیسحاب سخائی چو اندر حصاری
35. ۳۵درم را به دو دست ریزی تو دائمتو از بهر خواهنده در انتظاری
36. ۳۶همیشه بر شهریاری به شاهیبه مردی خداوند هر شهریاری
37. ۳۷به نیک اخترت آمد این عید فرخکه دارد تو را جفت با بختیاری
38. ۳۸شدت از همه عیدها اختیار اوچنان چون تو از خسروان اختیاری
39. ۳۹من از بینوائی ترا چند دارممرا بینوا در نوا چند داری
40. ۴۰مگر روزگار من آشفته دیدیکه با من برآشفته چون روزگاری
41. ۴۱اگر خواسته داشتی بیش ازین اوبه خواری نکردی ز تو خواستاری
42. ۴۲بمان خسروا با طرب تا به شادیچنین عید سیصد هزاران گذاری