1. ۱دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جانآنکه بر دیدار او بسته است جان انس و جان
2. ۲چون بگل آب آرزوی او برآمیزد بدلچون بچوب آتش هوای او درآویزد بجان
3. ۳آن چو گلنار بهاری روی او دارد مرااشگ چون مرجان و رخ چون با درنگ مهرگان
4. ۴صولجان عنبرین بر گوی کافوریش بینجان من چون گوی دارد پشت من چون صولجان
5. ۵دو لبش چون بهرمان آمد ولی نه بهر ماگشت اشگ دیده در هجرش برنگ بهرمان
6. ۶روز من با روی و موی او بود دائم بهارروز او با روی و چشم من بود دائم خزان
7. ۷هم میانش نیش زنبور است و هم نوشین دهنهست چون بر برگ لاله نیش زنبور آن لبان
8. ۸تیر مژگانش تن من چون کمان دارد ز غموین کمان من ز تیر او به پیچد هر زمان
9. ۹از کمان بارد همیشه تیر بر هر چیز چونمر مرا مژگان آن بت تیر بارد بر کمان
10. ۱۰مهربانست او بر او من مهر از آن افکنده اممهر خوش باشد فکندن بر نگار مهربان
11. ۱۱نرگس خونخوار او ناساید از آشوب و شورچون ز جنگ دشمنان بر خنجر شاه جهان
12. ۱۲خسرو گیتی ستان منصور جستان آنکه هستهم بمردی نامدار و هم برادی داستان
13. ۱۳مر گرا از تیغ او گردد بکشتن ناگوارآز را دستش بنعمتها کند همداستان
14. ۱۴ارغوان از روی بدخواهان کند چون شنبلیدشنبلید از خون بدخواهان کند چون ارغوان
15. ۱۵پیش کف راد او دریا بود چون بادیهپیش تیغ تیز او آهن بود چون پرنیان
16. ۱۶خدمت او را همه عالم کمر بندد بطوعاو نه بندد جز خدای عرش را هرگز میان
17. ۱۷مردمانرا صلح و جنگ و دست و تیغ و مهر و کینشعیش و رنج و شادی و غم باشد و سود و زیان
18. ۱۸شرم او بیش از شمار و عدل او بیش از عددفضل او بیش از گمان و حرب او بیش از توان
19. ۱۹آسمان آید ز بهر خدمت او بر زمینمشتری آید ز بهر دولت او ز آسمان
20. ۲۰تن فدای گنج و کان دارند مردم روز و شباو فدای مردمان کرده است تن با گنج و کان
21. ۲۱جود دارد بیکران و فضل دارد بیشمارعمر بادش بی نهایت ملک بادش بی کران
22. ۲۲پیش حلم او زمین همچون هوا باشد سبکپیش طبع او هوا همچون زمین باشد گران
23. ۲۳کی تواند برد پهلو آسمان از پهلویکش بود چون میر تاج الملک پور پهلوان
24. ۲۴شاه شمس الدین قوام دولت و فخر ملوکبوالمعالی شاه آزادان و خورشید زمان
25. ۲۵از سخاوت بر همه میران عالم کامگاراز شجاعت بر همه شاهان گیتی کامران
26. ۲۶خوبروی و خوب رای و خوب گوی و خوب کارنیک بخت و نیک فال و نیک دین و نیک دان
27. ۲۷میش و پشه کبک و هره گر نظر یابند ازوهر یکی یابند تایید و رشادت بی گمان
28. ۲۸میش بندد شصت شیر و پشه بندد دست پیلکبک جنگد با عقاب و هره با ببر بیان
29. ۲۹خدمتشرا مردم دانا کمر بندد مداممدح او گوید همیشه هرکه باشد مدح خوان
30. ۳۰گر ز شکر تلخ بر دشمن حدیثی افکنددر دهانش چون شکر در آب بگدازد زبان
31. ۳۱تا نباشد در جنان هرگز تن کس دردمندتا نباشد در سقر هرگز دل کس شادمان
32. ۳۲بر بداندیشان تو بادا جنان همچون سقربر هواخواهان تو بادا سقر همچون جنان
33. ۳۳تا فزون از جاودان هرگز نماند هیچ کسعمر و ملک هر دوتان بادا فزون از جاودان