1. ۱ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان
2. ۲ای جهان جان چه شادی باشدمچون نباشی با من ای جان جهان
3. ۳ای بسان حور و آئین پریبا که دیگر کرده‌ای آیین بسان
4. ۴نیک خو بودی شدی نانیکخومهربان بودی شدی نامهربان
5. ۵من همانم در هوای تو ولیکتو نئی اندر هوای من همان
6. ۶دل به رشوت خواستی اندر ز منجان همی اکنون بخواهی رایگان
7. ۷من به تو زین به گمان بردم همیای دریغا کم غلط کردی گمان
8. ۸دیده پیش تو زمین کردن چه سودکز تو دورم چون زمین از آسمان
9. ۹بی گناه از من چرا جستی گریزبی خطا از من چرا کردی کران
10. ۱۰من همی دانم که این از تو نبوداز چه بود از گفتگوی این و آن
11. ۱۱بر دلت کردند کارم را به هنگتا دل پاک تو بر من شد گران
12. ۱۲راست گفت آن داستان گوی بزرگبرمبند از بهر عشق کس میان
13. ۱۳ور میان عشق را بندی بکوشتا سخن چین ره نیابد در میان
14. ۱۴ای به رخ چون ارغوان عشق تو کردرنگ رخسار مرا چون زعفران
15. ۱۵گر نیائی یکزمان از بد خوئیسوی من بنگر به نیکی یک زمان
16. ۱۶بر ره هر دشمنی بیره مرودوستان را بر میان ره ممان
17. ۱۷قول حاسد مشنو و از من شنوتا تو ایمن باشی و من شادمان
18. ۱۸حاسد ارچه نیک پیوندد سخندل ندارد چون نئی همداستان
19. ۱۹از دل من گر ندانی بنگریچهره زرین و چشم خون فشان
20. ۲۰گر مرا باشد ز دیدار تو سودمر ترا ناید ز دیدارم زیان
21. ۲۱بوستان از ابر اگر خرم شودچشم من ابر است و رویت بوستان
22. ۲۲چشم گریان مرا در پیش دارتا بخندد بر رخانت گلستان
23. ۲۳ای گل رنگین رخسار ترانابسوده هیچ دست باغبان
24. ۲۴تا گل روی ترا دیدم شدمهمچو بلبل با خروش و با فغان
25. ۲۵گشتم اندر فرقت تو شعر گویگشته بودم در وصالت شعر خوان
26. ۲۶خون ز چشم من گشاید چون که مندر غزلهای تو بگشایم زبان
27. ۲۷من چه‌ام تا عشق را پنهان کنمعشق هرگز کی توان کردن نهان