1. ۱آن غیرت یزدان نگر و قدرت یزداناز قدرت یزدان چه عجب غیرت چندان
2. ۲هرگز نرسد کس بسر قدرت ایزدهرگز نرسد کس بسر غیرت یزدان
3. ۳گه کوه و بیابان کند از باغ و بساتینگه باغ و بساتین کند از کوه و بیابان
4. ۴شاید که فرو مانی زین فکرت و غیرتشاید که فرو مانی زین غیرت حیران
5. ۵خواهی که بدانی همه را یکسر معنیخواهی که ببینی همه را یکسر برهان
6. ۶رو قصه تبریز همیخوان و همی بینشو ساحت تبریز همی بین و همیخوان
7. ۷شهری بدو صد سال برآورده بگردونخلقی بدو صد سال در او ساخته ایوان
8. ۸مردمش همه دست کشید از بر پروینبا روش همه بار کشید از سر کیوان
9. ۹آن خلق همه گشت به یک ساعت مردهو آن شهر همه گشت به یک ساعت ویران
10. ۱۰بس صورت آراسته همچون بت کشمیربس خانه افراخته چون روضه رضوان
11. ۱۱در بوم شد آنصورت آراسته مدفوندر خاک شد آن خانه افراخته پنهان
12. ۱۲آنانکه پر از نعمت شان بد همه خانهآنانکه پر از خواسته شان بد همه دکان
13. ۱۳امروز همی تن بفروشند بیکدانگوامروز همی جان بفروشند بیک نان
14. ۱۴شهری همه پر نان و در او خلق گرسنهجائی همه پر آب و در او مردم عطشان
15. ۱۵مردم بگه سختی داند محل مالمردم بگه مرگ شناسد خطر جان
16. ۱۶آنانکه برفتند ز تیمار برستندوآنانکه بماندند بماندند در احزان
17. ۱۷کس رسته نشد وانکه شد از تخمه اولادکس جسته نشد وانکه شد از غصه اخوان
18. ۱۸از درد همه روی بکندند بچنگالوز درد همه دست گزیدند بدندان
19. ۱۹آن شهر بدینگونه بیاشفت که گفتموانشب که بلا داد بر این خلق نگهبان
20. ۲۰ما در زفزع یاد نیاورد ز فرزندعاشق ز جزع یاد نیاورد ز جانان
21. ۲۱چون روز جزا آن نه همی خورد غم اینچون روز پسین این نه همی خورد غم آن
22. ۲۲وز انده بی نانی و بی جامگی امروزآجال چو آمالش نمانده شده انسان؟
23. ۲۳زانگه که پدید آمده عالم را بنیادزآنگه که پدید آمده گیتی را بنیان
24. ۲۴این زلزله نشنیند کس اندر همه گیتیوین ولوله نادیده کس اندر همه کیهان
25. ۲۵از کرده ما رفت همه آفت بر ماوز کرده خود هیچ نگشتیم پشیمان
26. ۲۶آرامش اینانرا کز مرگ رهیدنداو رسته شد و پور دل افروزش مملان
27. ۲۷از دیدن آن با دل شادی همه سالهدر مملکت این با دل شادان همسالان
28. ۲۸تا میر اجل با پسرش باقی باشدهرگز نرسد بد بتن هیچ مسلمان
29. ۲۹این هست چو مهری که زوالش نبود هیچوان هست چو ماهی که در او ناید نقصان
30. ۳۰از دولت ایشان شود این شهر دگر باربهتر ز عراقین و نکوتر ز خراسان
31. ۳۱دیگر نبود ناصح این دولت غمگیندیگر نبود حاسد این ملکت شادان
32. ۳۲صد دل بود آن را که ترا دارد دلبرصد جان بود آن را که ترا داند جانان
33. ۳۳شیرین تری از مال و نوآئین تری از ملکچون چشم بجان و بخرد ملک بسامان
34. ۳۴میر عضد آن تاج ملوک همه عالمبو نصر مکان ظفر و نصرت امکان
35. ۳۵بار ایت یارانش رود رایت نصرتبا لشگر خصمانش بود لشگر خذلان
36. ۳۶بر دشمن او شهد بود زهر هلاهلبر حاسد او لاله شود خار مغیلان
37. ۳۷از بسکه برد قیمت زرینه گه بذلاز بسکه برد قیمت سیمینه گه خوان
38. ۳۸خواهد که دگر باره بر خاک رود اینخواهد که دگر باره سوی سنگ رود آن
39. ۳۹سوزنده تر از آتش و سازنده تر از آبتیغ و کف کافیش بایوان و بمیدان
40. ۴۰زائر کند از جود کفش زرین زیورتیغش کند از خون عدو میدان الوان
41. ۴۱زی وی نبود خواسته زندانی یک شبزیرا که شناسد که نه خوش باشد زندان
42. ۴۲مهمان بر او باشد چون جان گرامیداند که بجسم اندر جان هست چو مهمان
43. ۴۳از سوی خراسان مه رخشنده برآیدهرگز نرود سوی خراسان مه رخشان
44. ۴۴با طلعت او تیره شود چشمه خورشیدبا همت او پست بود گنبد گردان
45. ۴۵طاعت نبرد طبعش و گیتیش به طاعتفرمان نبرد دستش و گیتیش بفرمان
46. ۴۶باشند پشیمان همه بر نعمت دادهاو باشد بر نعمت ناداده پشیمان
47. ۴۷از راستی و رادی پیوسته بتوحیداز مردمی و مردی پیوسته بایمان
48. ۴۸در وعده تو نیست نه تأخیر و نه تأویلدر عادت تو نیست نه تبدیل و نه نسیان
49. ۴۹کهتر ز تو مهتر شود و بسته گشادهمفلس ز تو قارون شود و غمگین شادان
50. ۵۰نام تو چو روز است بهر جای رسیدهجود تو چو روزی است بهر جای فراوان
51. ۵۱در خشک بیابان ز کفت دریا خیزددریا شود از تیغت چون خشک بیابان
52. ۵۲از طاقت و امکان نتوان کرد چنو هیچوز بنده بهر کار همیخواهد یزدان
53. ۵۳رادیت گه بزم فزون است ز طاقتمردیت گه رزم فزون است ز امکان
54. ۵۴با دولت تو سندان چون موم شود نرمبر دشمن تو موم شود سخت چو سندان
55. ۵۵تا لؤلؤ عمان نشود خوار چو خاراتا خار نگیرد محل لاله نعمان
56. ۵۶چون لاله نعمان کن در باغ ولی خاربر دست عدو خار کن از لؤلؤ عمان
57. ۵۷بگذار چنین عید هزاران و تو مگذرمگذر تو و بگذار چنین عید هزاران