1. ۱ای مشک فشان زلفین ای غالیه گون خالبا هر دو بود غالیه و مشک چون آخال
2. ۲بندیست مرا بر دل هر ساعت از آن زلفحالی است مرا در دل هر ساعت از آن خال
3. ۳خیره شود از سنبل تو بوالعجب و نیزعاجز شود از نرگس تو جادوی محتال
4. ۴خواهی که نگردد چو شب تیره مرا روزز آن سنبل مفتون بکل رشته بمفتال
5. ۵گر چهر تو بر قبله ابدال نگارندخواند بنماز اندر شعر دری ابدال
6. ۶دامست ترا زلف و چو دامست حقیقتزیرا گه الف باشد و گه میم و گهی دال
7. ۷کس بسته او را نتواند بگشادناز بس که در او دائره و حلقه و اشکال
8. ۸هرگه که ز رخسار دو زلف تو گشایمزو مشک به چنگ آرم و گلنار به چنگال
9. ۹قد تو چو سرو است میان تو چو جانستاز هر دو دل خلق به آرام و به زلزال
10. ۱۰ماهی است بمشک اندر پیوسته بدان سرودر است بزر اندر پیوسته بر آن خال
11. ۱۱دیدار دل افروز تو چون مشتری آمداز خوبی و رخشانی و از فرخی فال
12. ۱۲بایسته تر از جانی و شایسته تر از عمرنامی تری از ملک و گرامی تری از مال
13. ۱۳جانی تو بچشم من و من خوار به چشمتچون مال به چشم ملک راد عدو مال
14. ۱۴شمس الدین فخرالامرا کاوست ز میرانکان گهر و گنج هنر قبله آمال
15. ۱۵بخشند بزرگان جهان سیم به کیسهبخشند بزرگان جهان زر به مثقال
16. ۱۶او اسب نه وده دهد و جامه بصد تختاو سیم بگردون دهد و زر بمکیال
17. ۱۷ای شاه نبی سیرت ایمان بتو محکمای میر علی حکمت عالم بتو در غال
18. ۱۸بینا که لقای تو نبیند به شب و روزگویا که مدیح تو نگوید به مه و سال
19. ۱۹بینای چنان را نکند فرق کس از کورگویای چنین را نکند فرق کس از لال
20. ۲۰چون حلقه شود خم کمند تو ز فتراکسر از بی این حلقه زند بر سر اینال
21. ۲۱خواهنده ز دست تو همی بالد گوبالبد خواه ز تیغ تو همی نالد گونال
22. ۲۲آرامش و رامش فلک از بهر تو آردجز رامش مندیش و جز آرامش مسگال
23. ۲۳با فر تر از توری و با جاه تر از جمبا سهم ترا ز سامی و با زهره تر از زال
24. ۲۴آن سر که ز فرمان تو بیرون ببرد سروآن تن که ز فرمان تو بیرون بکشد یال
25. ۲۵در حلق یکی طوق همی گردد چون غلدر پای یکی بند همی گردد خلخال
26. ۲۶چندان ببری مال ز صد میر و ز صد شاهگز گنج بروزی ببرد میر ترا مال
27. ۲۷آن بار خدایی که برادی و بمردیانگشت نمای است چو ماه مه شوال
28. ۲۸با جام بصدر اندر ماننده یوسفبا تیغ بصف اندر ماننده ابطال
29. ۲۹از بیم وی از دیده شاهان بپرد خوابوز هیبت او از دل شیران برود حال
30. ۳۰چون خواب رود تیرش در دیده شیرانوز دیده شیران بگشاید رگ قیفال
31. ۳۱آن کو بیکی روز بمن چاکر بخشیداز خلعت و از صلت و از نعمت و اموال
32. ۳۲گر نیمی از آن مال بمیری رسد از ملکتا حشر بگویند به اخبار و به امثال
33. ۳۳من بنده غنی گشتم و از رنج برستمدیگر نکند بیش دل ریش من اهوال
34. ۳۴زین پس نبود بنده من برده به نخاسزین پس نبود جامه من برده بدلال
35. ۳۵شاهی که مر او را پسری باشد چون توبا او بجهان اندر گردون نکشد بال
36. ۳۶ای شاه جهاندار مرا حال تو پروردپرورده اویند حکیمان بهمه حال
37. ۳۷در نعمت تو شاه دو بهره است رهی رابهری ز پی حکمت و بهری ز پی حال
38. ۳۸تا بر سر تدبیر همی خندد تقدیرتا بر سر آمال همی خندد آجال
39. ۳۹تدبیر شما باد روان بر سر تقدیرو آجال عدو باد روان بر سر آمال