1. ۱دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریفعیشی چو روح روشن و وقتی چو جان نظیف
2. ۲بگذاشتم به شادی تا روز عمر خویشبا دلبری مساعد و با باده لطیف
3. ۳باده مرا موافق و نزهت مرا شریکنعمت مرا مقارن و دولت مرا حریف
4. ۴روز سپید گشته به من شد شب سیاهخلد لطیف کشته مرا عالم کثیف
5. ۵در چنگ من گرفته بدان مشک سلسلهدر گوش من سماع دو بیتی بود نحیف؟
6. ۶من با نکار یار وفا شادمان شدهاز دولت رئیس براهیم بن شریف
7. ۷فرزانه‌ای که دهر نیارد چنو کریمآزاده‌ای که خلق نبیند چنو ظریف
8. ۸از همت بلند وی آمد پدید چرخوز دولت مساعد او شد شرف شریف
9. ۹در عالم وقار نیامد چنو بشروندر نبات فضل نیامد چنو خضیف
10. ۱۰خویش بود مطهر و رایش بود رفیعرویش بود منور و لفظش بود طریف
11. ۱۱ای آنکه طلعت تو بود روی بخت نیکوی آنکه صورت تو بود صورت عفیف
12. ۱۲کردی ضعیف انده من گرچه بد قویکردی قوی نشاط دلم گرچه بد ضعیف
13. ۱۳آن باده را که دوش رساندی به نزد منچون جایعی بدم که بدو در رسد رغیف
14. ۱۴تا گاه در میان سخن نیک و بد رسدتا گاه در زمانه ربیع آید و خریف
15. ۱۵در چشم دوستان تو گیتی بهشت بادعالم بدشمنان تو بر تنک چون کنیف