1. ۱در آن قتال دله صدر روی گردانیدبداد ابلق سنجاب پشت و کرد حذر
2. ۲گریختند همه پیش برّها چون بزنایستاد کول نیز گرچه داشت چپر
3. ۳نمود اگر چه به کین جبه پوستین جبهچنانچه موی فرو ریخت از غم بیمر
4. ۴بخاست موی بر اندامش آندم الپاغیبخشم ریش بجنباند و گشت ازآن مضطر
5. ۵سمور گفت به قاقم که برنگر سنجابچه رو نمود که او پشت داد بر لشکر
6. ۶منش به تیغ شکم بردرم که بنشیندسپاه برّه و قُندُس به ماتمش یکسر
7. ۷زروی موی شکافی فنک حدیثی گفتکزو سپهبد قرساق داشت آن باور
8. ۸که ما سلاح نداریم حرب گرما راکه هست سایه سنگین بیفکنیم سپر
9. ۹چو تاب پنچه شیران نیاورد روباهچه چاره است، اگر چند هست حیلتگر
10. ۱۰ولی که در مثلست این که ریش اگر تنگ استبه هر طریق بتابد یکی شتای دگر؟
11. ۱۱بروت باز بمالیم در خزان و دریمچو کهنه جامه صف صد لک از چنین عسکر
12. ۱۲بسی لباس بهاری به پوسیتن دیدمنهاده لب به لب و روبروی یکدیگر
13. ۱۳که شد به تیغ جدائی میانشان واقعدگر به وقت خزان جفت گشته و همبر
14. ۱۴به قدر حوصله بین جامه معانی کانبیان جان و تن تست سرسری مشمر
15. ۱۵قصبچه‌ام که تو پودش مجاز پنداریحقیقتست همه تار او یقین بنگر
16. ۱۶خطوط این قلمی را بسست معنی خاصکه نیست مخفی و پوشیده این بر اهل هنر
17. ۱۷چنین که دکمه لولو به پیشواز بودبه جیب فکرت من از معانیست درر
18. ۱۸چو در مشابهت اندک ملابست کافیستمساز دق دقیق مرا به دق ابتر
19. ۱۹خیال فاسد بافندگان و معنی منچو جامه خواب پکست و قطیفه اخضر
20. ۲۰اگرچه عرصه شطرنج و لعب سجادهبه وصف هردو بساطند ای گزیده کهَر
21. ۲۱یکیست خانه به خانه مساکن شیطانیکی محل سجود و نظرگه داور
22. ۲۲چنین نفیس لباسی کرا بپوشانیدریغ قاری اگر بودیَت سخن پرور