1. ۱ز پرتو علم خلعت مغرق خورسحر شد آستی و دامن جهان پرزر
2. ۲رخی کز آبله مانند نقش کمخا بودنمود اطلس خانبالغی زشوکت و فر
3. ۳بتخت کت چوبر آمد نهالی زر بفتکلاه وار قبا پیش او ببست کمر
4. ۴فش عمامه در آمد باحتساب رخوتبراند دره بنهی محرمات دگر
5. ۵بگو بصوفی صاحب سماع زردک پوشکه نوکسیت نخواهد خرید کهنه مدر
6. ۶ملاف باقلمی ای لباس آژیدهبر وی کار چو افتاد بخیه ات یکسر
7. ۷بکازر ار بودت پیرهن ضرورت دانیکی دگر که بود لازمت زخشک وزتر
8. ۸کسی که عجب سقرلاط سبز و سنجابشبود بآب و علف گشته مفتخر چون خر
9. ۹سپرد راه دوئی موزه زان بپا افتادکلاه زد دم وحدت ازان بود بر سر
10. ۱۰قوی عجب بود از گندکان اسپاهانحریر وار چنین نرم زوده در بر
11. ۱۱چو باد بیزن و مسواک داشت حکم علمبشد سجاده زردک بمرشدی اشهر
12. ۱۲کشان بپای بت دلرباست دامن شرببدانطریق که طاوس میکشد شهپر
13. ۱۳کنون که وقت حصیرست و بوریا بزمینچه شد که سبزه بزیلو فکندنست سمر
14. ۱۴گلست و لاله چو والای سرخ و اطلس آللباس شاهد باغ و شکوفه اش چادر
15. ۱۵کشید سرو سهی پادرازتر زگلیمعبای سبز حنینی ازان شدش در بر
16. ۱۶ز خرده گیری گل دان قبای تنگ شکفتکه بر زمین کشد از حیف دامن پر زر
17. ۱۷چو دال شرب سفیدست و نرمدست بنفشبیا بنفشه و نرگس بگلستان بنگر
18. ۱۸نگر بگونه والای زرفشان کبودچو آسمان که بتابد از و بشب اختر
19. ۱۹بجان خشیشی سنجاب ما طلب داردیکی که باشدش از گرم و سرد دهر خبر
20. ۲۰چوشه کلاه دمی گوش باش و ین سخنانکه در حکایت رختست یادگیر از بر
21. ۲۱مثال جامه بکاغذ سفید نامه شویازین حدیث میان بندشان زشیر و شکر
22. ۲۲شنیده توبسی قصه سلحشورانبحرب دیده دلیران بجبه و مغفر
23. ۲۳ازین نمط که بود پوستین و رخت بهارخصومتی بمیانشان که داده است خبر
24. ۲۴ربود قاقم که باد و بیدمشک صفتبچوب گیرمت ار پوستین کنی در بر
25. ۲۵چنان میان کتان و حریر گل یاریستکه هیچ موی نکنجد میانشان دیگر