1. ۱سپیده دم که شدم حله پوش حجله و سور(ویلبسون) ثیابا شنیدم از لب حور
2. ۲بگوش شه کلهی این ندا زخازن خلدرسید کای شرف تاج قیصر و فغفور
3. ۳خراب چون که شد از روغن چراغ لباسگمان مبر که بیکمشت گل شود معمور
4. ۴بباب محفل تشریف دل منه که ترازتیمچه وزکله برکشیده اند قصور
5. ۵رزگوش پنبه برون آرای گتو که به پیشمسافتی است ترا ریسمان صفت بس دور
6. ۶بسی نشیب و فرازت بره چوکفش و کلاهزتنگنای قبا تا بجا مه کاه قبور
7. ۷بر حریر تنت عنبری و کافوریدو خادمند یکی عنبر و یکی کافور
8. ۸زنیش با عسلی خرقه زد بسی سوزنکه دوخت برتن خود شرب زرفشان زنبور
9. ۹گشاده بر رخ کمخاست دیده الجهبدان دلیل که این ناظرست وان منظور
10. ۱۰نگر که بالش زربفت و نطع زیلوچهزکتم غیب که میآورد بصدر صدور
11. ۱۱که داد این قلمی را فراز بوقلمونکه نقشش آمده هر دم زمخفی بظهور
12. ۱۲به بند هیکل مصحف که کرد ابریشمروا که داشت دگر ره بتاره طنبور
13. ۱۳چو کفش راست یقین پایه فتادن خویشبرآمدن بسر منبرش بود زغرور
14. ۱۴مقرر است برختی که چند دست رودبهیچ روی تغیر نمیشود مقدور
15. ۱۵چو در محاصره پشه خانه بتموززکندلان بچه نمرودسان شوی مغرور
16. ۱۶سیه کلیمی شده سفید روئی بیتدو آیتند بهر دو خطی بمی مسطور
17. ۱۷اگر چه شاهد والا بپرده میدارندزمردمش نتوانند داشتن مستور
18. ۱۸چراغ اطلس گلگون بجامه دان شمعی استکه آفتاب بپروانه خواهد از وی نور
19. ۱۹بملک رخت سقرلاط پادشا آمدامیر ارمک و صوف مربعش دستور
20. ۲۰قطیفه از شرفست آفتاب رخت ولیبیمن رخت شهان گشت در جهان مشهور
21. ۲۱چو گز بچوب در آید بمعرض کرباسقیاس کار زاستاد کیریا مزدور
22. ۲۲برای لشگر سرماست قلعه جبهکه دارد از یقه و جیب کرد خندق وسور
23. ۲۳مثال تاج بدستار و بر سر آن مسواکچو موسی است و عصا کو برآمدست بطور
24. ۲۴اگر چه تالب گورست خوردنی همراهلباس نیست زتو دور تابیوم نشور
25. ۲۵بگوش وصف در کوی جامه ای قاریبرهنه راست بسی به زلولو منشور
26. ۲۶حسود کوز شکم دائما سخن کفتیبداد پشت که دارم بدست تیغ سمور
27. ۲۷بروزه نیست مرا غیر غصه جامهمگر بعید کنم دل زخرمی مسرور
28. ۲۸بود که دامن رختی زنو بدست آرمبعهد باذل تشریف محفل جمهور
29. ۲۹قضا دثار شریعت شعار علم اثاتخزینه حکم و نقد علم را گنجور
30. ۳۰بریده برقد او رخت سروری و حسبچنانچه نیست باندامترازان مقدور
31. ۳۱طراز آستی شرع رکن دین(مسعود)که هست دامن جاهش بری زکرد فتور
32. ۳۲بمسندش بنهادست متکا خورشیدبهرکجا که مشرف ازوست صدر صدور
33. ۳۳معاندش چو فراویز رانده اند از آنچو یقه باز پس افتاده بهر جمع امور
34. ۳۴بطیلسان چه کند فخر مشتری کاوراسپهر کرده بسجاده داریش مامور
35. ۳۵توئی که دست تو چون شرب زرفشان آمددلت چو صوف پر از موج بروی آب بحور
36. ۳۶زکوی جیب کمالت کهی که شرح دهمبود بگوش در استاده لولوی منشور
37. ۳۷میان اهل عمایم سرآمدست چوتاجچو موزه هرکه درین آستانه کرد عبور
38. ۳۸ترا علم چو بقاضی القضاه میکردندنبود رایت آفاق این سرادق نور
39. ۳۹گهی که اطلس رای تو روی بنمایدچو کرد پنبه بود مهر بر مثال ذرور
40. ۴۰فکنده ببردهی جامه از خیربرون کشیده دگر از تنش لباس شرور
41. ۴۱نگشت مخفی و پوشیده این که بی حجتجفای ماه زکتان بعدل کردی دور
42. ۴۲زحکم تست که والابسان دستاریز احترام ببندند بر سر منشور
43. ۴۳همیشه تا که ببر صوف وارمکست و کتانلباس عیدی و رخت بهار و جامه سور
44. ۴۴تریز جامه عمرت سجیف سر مد بادبدر ز آن عدد بخیها سنین و شهور