1. ۱خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداختبه قصد جان من زار ناتوان انداخت
2. ۲در جواب او
3. ۳مرا اگر چه ببسترلت کتان انداختز روی صوف نظر بر نمیتوان انداخت
4. ۴زخرمی که در آمد بسایه فرجیقباکله نه عجب گربر آسمان انداخت
5. ۵بزیر تیغ چو سنجابرا بدید اطلسنمود یاری و خود را بروی آن انداخت
6. ۶نبود شرب مجرح که بود زیر افکنزمانه طرح نهالی نه این زمان انداخت
7. ۷بحلقه زکمر بود در میان رمزیقبا حدیث فسن چست در میان انداخت
8. ۸ببر گرفته ام این جامه کهن چه کنمنصیبه ازل از خود نمیتوان انداخت
9. ۹چه غلغلست که قاری بچرخ ابریشمبمدح تافته و شرب در جهان انداخت