1. ۱نیست معبودش حریف تاب ناز آوردنشپیش آتش دیده ام روی نیاز آوردنش
2. ۲موعظت را سنگسار قلقل مینا کنداز ره گوشم به دل یک ره فراز آوردنش
3. ۳تا خود از بهر نثار کیست؟ من میرم ز رشکخضر و چندین کوشش و عمر دراز آوردنش
4. ۴رحمت حق باد بر همدم که داند مست مستبر سر نعشم به تقریب نماز آوردنش
5. ۵شوق گستاخست و من در لرزه کاخر سهل نیستصبحدم در دل به چشم نیم باز آوردنش
6. ۶وای ما گر غیر اندر خاطرش جا کرده استرفتن و پیرایه و پیرایه ساز آوردنش
7. ۷امتحان طاقت خویش ست از بیداد نیستخلق را در ناله های جانگداز آوردنش
8. ۸چون نمیرد قاصد اندر ره؟ که رشکم برنتافتاز زبانت نکته های دلنواز آوردنش
9. ۹مفت یاران وطن کز سادگیهای منستدر غریبی مردن و از جور بازآوردنش
10. ۱۰بی زبانیهای غالب را چه آسان دیده ایای تو ناسنجیده تاب ضبط راز آوردنش