1. ۱بس که از تاب نگاه تو ز آسودن رفتباده چون رنگ خود از شیشه به پالودن رفت
2. ۲این سفال از کف خاک جگر گرم که بود؟دست شستیم ز صهبا که به پیمودن رفت
3. ۳خیز و در دامن باد سحر آویز به عذرگر شبت تیره به داغ مژه نگشودن رفت
4. ۴هر چه از گریه فشاندیم به نشمردن ریختهر چه از ناله رساندیم به نشنودن رفت
5. ۵ریگ در بادیه عشق روانست هنوزتا چه ها پای در این راه به فرسودن رفت
6. ۶باخت از بس که زلیخا به تماشای تو رنگاز حیا بر در زندان به گل اندودن رفت
7. ۷بر تنک مایگیم رحم، که یک عمر گناههم به تاراج سبکدستی بخشودن رفت
8. ۸داغ تردستی اشکم، که ز افشردن دلهر چه در گریه فزودیم در افزودن رفت
9. ۹شستشو مشغله شوخی ابر کرم ستدژم آن خرقه که با داغ نیالودن رفت
10. ۱۰مدعی خواست رود بر اثر من غالبهر چه زو بود به سودای چو من بودن رفت