1. ۱خواب بس ای بخت خفته شب به سر آمدخیز که صبح است و آفتاب برآمد
2. ۲خسرو انجم که دی بسیج سفر کرداینک امروز باز از سفر آمد
3. ۳آینه عالم ار به زنگ فرو رفتباز فروزان ز صیقل سحر آمد
4. ۴دیده ز خواب و خمار شوی که گوئیدولت بیدارم این زمان به سر آمد
5. ۵در بگشا، پرده بر فراز که اینکحلقه به جنبش فتاد و بانگ در آمد
6. ۶بار دگر آن به خشم رفته ما رابر سر بیمار خود مگر گذر آمد
7. ۷از بر ما برگرفت و محنت ما خواستفضل خدا بین که باز چون به بر آمد
8. ۸شرم کنم گر کنم نثار رهش جانزان که به غایت حقیر و مختصر آمد
9. ۹شکر قدومش بگو، نه شکوه جورشجورش اگرچه فزون ز حد و مر آمد
10. ۱۰خواست که با ما کند ز بد بتر امادر نظر ما ز خوب، خوب تر آمد
11. ۱۱جور خوش آید از آن که در چمن حسنسرو قدش هم ز ناز بارور آمد
12. ۱۲سرو که آزاد و بی ثمر بود از چهسوری و نسرین و سنبلش ثمر آمد
13. ۱۳خود ملک است آن پسر به صورت انسانیا پری اندر شمایل بشر آمد
14. ۱۴زان لب و دندان به حیرتم که تو گوئیحقه مرجان و رشته گهر آمد
15. ۱۵تا لب شیرین به گفتگو نه گشایدکی شکر از لعل و گل ز گلشکر آمد؟
16. ۱۶زنده شود جان از او چنان که مگر بازمعجز دیگر زعیسی دگر آمد
17. ۱۷خاصه چو ناگه ز در، درآید و گوید:مژده بده کز قدوم شه خبر آمد
18. ۱۸خیز و به درگاه شه شتاب که اینکشاه بر اورنگ بارگاه برآمد
19. ۱۹خسرو غازی ابوالمظفر عباسآمد و با فتح و نصرت و ظفر آمد
20. ۲۰آن که مگر برق تیغ اوست که هر جاخرمنی از کفر دید شعله ور آمد
21. ۲۱وان که مگر باغ لطف اوست که هر جاساحتی از صدق یافت جلوه گر آمد
22. ۲۲صید شهان جمله وحش و طیر بود، لیکصید شه ماست هرچه شیر نر آمد
23. ۲۳گرچه شکارش بهانه بود ولیکندر همه جا این حدیث مشتهر آمد
24. ۲۴کز حد مسقو قرال روس به ناگاهرو به ولایات لیسه و خزر آمد
25. ۲۵وز حد تفلیس لشکری به تغلبزی سپه ایروان به شور و شرآمد
26. ۲۶شه چو شنید این سخن به صید برون تاختتا به سر آن گروه بد سیر آمد
27. ۲۷پس خبر آمد به شاه روس که اینکموکب شه هم چو سیل منحدر آمد
28. ۲۸چاره ندید او جز آن که باز به مسقوراند و به حیلت ز راه صلح در آمد
29. ۲۹لشکر تفلیس و گنجه نیز به ناچارجانب بنگاه خویش پی سپر آمد
30. ۳۰جمله به عذر از خطای خویش که ما رادیو بدین کار زشت راه بر آمد
31. ۳۱ورنه کفی خاک و مشتی از خس و خاشاکسیل دمان را چرا به رهگذر آمد
32. ۳۲الغرض از عزم شه چو لشکر دشمنجمله به سان جراد منتشر آمد
33. ۳۳شاه به بخشود و گفت جرم عدو نیزچون طلبد زینهار مغتفر آمد
34. ۳۴لیک قضا و قدر چو چشم به راهندتا چه صلاح ملیک مقتدر آمد
35. ۳۵صاحب روس اندران کریوه وطن ساختکش سر شیطان شکوفه شجر آمد
36. ۳۶زین طمع او را که عهد شاهان بشکستنفع نیامد که سر به سر ضرر آمد
37. ۳۷خواست که سود آورد ازین سفر امامرگ همی سود او ازین سفر آمد
38. ۳۸عهد شکن کام دل نیابد هرگزگرچه خداوند حشمت و حشر آمد
39. ۳۹دادگرا آن یگانه گوهر رخشانچیست که هم تیغ تیز و هم سپر آمد
40. ۴۰گر سپر دین نه تیغ تست پس از چهدر کف تست آن که کف من کفر آمد
41. ۴۱تیغ تو روز جهاد کافر تیغ استلیک به گاه حفاظ دین سپر آمد
42. ۴۲شمس فلک مدرک قمر نبود لیکرای تو شمسی که مدرک قمر آمد
43. ۴۳نور خور از روی ماه تست و گرنهمه زچه رو عاریت سنان زخور آمد
44. ۴۴گرچه ز بخت تو خصم خام طمع رادولت ایام زندگی به سر آمد
45. ۴۵لیک ز روس ایمنی مجوی که دشمنهر چه بود خرد تر بزرگ تر آمد
46. ۴۶چند هزاران خیل و حشم راگم شده کوار شماره یک نفر آمد
47. ۴۷آتش اگر خفت بس بود که چو برخاستباز نسیمی ز جا به شعله در آمد
48. ۴۸کشور ما بین اگرچه حاکم پیشینکرد بد امروز خوب در نظر آمد
49. ۴۹گر پدر پخته از حکومت ما رفتاز پس او خام قلتبان پسر آمد
50. ۵۰دشمن همسایه وانگهی شده نزدیکچون دو مصارع که دست در کمر آ مد
51. ۵۱فرصت جوید نه صلح و شاه جهان راکاری در پیش سخت و پر خطر آمد
52. ۵۲زان که هم اسباب صلح باید و هم جنگجمع دو ضد کار چون تو پر هنر آمد
53. ۵۳ورنه، نه باور کند خرد که به یک جاماء معین جفت نار مستعر آمد
54. ۵۴جز تو که داند که کار دولت و دین رااز چه رسد نفع و از کجا ضرر آمد
55. ۵۵ژاژ طبیبان بی خرد مشنو زانکفکر همین کار علت سهر آمد
56. ۵۶خاصه به وقتی چنین از دل و دستتمخزن گیتی تهی ز سیم و زر آمد
57. ۵۷عالم در خواب و شاه عالم بیداریاور و یارش خدای دادگر آمد
58. ۵۸جان و سر عالمی به عدل و به انصافشاه چنین را فدای جان و سر آمد
59. ۵۹دادگرا دور از آستان تو یک چنددر سقرم هم چو عاصیان مقر آمد
60. ۶۰ترسم کآرد ملال شرح غم ارنهشرح دهم هر چه زین غمم به سرآمد
61. ۶۱تا تو برفتی به جای خوان نوالتما حضرم جمله پاره جگر آمد
62. ۶۲گرچه برای من و عدوی من امسالاز تو همه بیم و ضرب و سیم و زر آمد
63. ۶۳لیک مرا ضرب و بیم و سیم و زر از توجمله به یک طرز و طور در نظر آمد
64. ۶۴زان که ترا خواهم و هران چه تو خواهیغایت آمال منش بر اثر آمد
65. ۶۵دور ز بزم تو لطف خازن خلدمسخت تر از عنف مالک سقر آمد
66. ۶۶آن توئی ای پادشاه بس که ز دستتتلخی حنظل حلاوت شکر آمد
67. ۶۷ورنه ز هر کس که جز تو باشد باللهشهد به کامم ز زهر تلخ تر آمد
68. ۶۸افسر اگر بر سرم نهند تو گوئیبر سرم از دهر دهره و تبر آمد
69. ۶۹خواب و نه بر خاک آستان توام سرچشم کجا آشنا به نیشتر آمد
70. ۷۰ریزه خور خوان تست این که پس از توماحضرش جمله پاره جگر آمد
71. ۷۱شکر خدا را که زنده ماندم چندانکخاک درت باز سرمه بصر آمد
72. ۷۲شرط حیات رهی دعای تو باشدگرچه دعای شریطه مختصر آمد