1. ۱ای ترک من ای بهار جان‌افزابرقع بکش از رخ بهشت ‌آسا
2. ۲کز باغ بهشت نوبهار اینکهموار فرو چمید زی دنیا
3. ۳عید عجمی به فرّ فروردیندر سبزه گرفت ساحت غبرا
4. ۴بست ابر سپید کله بر گردونزد لالهٔ سرخ خیمه بر صحرا
5. ۵دامان چمن از آن پُر از لؤلؤسامان زمین ازین پر از دیبا
6. ۶از لولو آن چمن یکی مخزناز دیبهٔ این زمین بتی زیبا
7. ۷آن داده نشان ز مخزن قاروناین برده سبق ز دفتر مانا
8. ۸اندر دمن از شقیق و آذریونو ندر چمن از بنفشه و مینا
9. ۹آورده برون بهار لعبتگراز پرده هزار لعبت زیبا
10. ۱۰نوشاد و حصار گشت پنداریباغ از گل و سرو و سنبل بویا
11. ۱۱یانی ز بدیع نقش دیگرگونبگرفت طراز خلخ و یغما
12. ۱۲از کشی ایدو‌ن چو ترک‌ یغماییهوش‌ از سر بخردان‌ کند یغما
13. ۱۳هر صبح آرد صبا به پنهانیبس نغز صور ز هر کران پیدا
14. ۱۴یا نی گویی که صحف انگلیوندر باغ همی پراکند عمدا
15. ۱۵بازار ختن شدست پنداریدشت و دمن از شواهد رعنا
16. ۱۶بس نزهت و خرّمی به لالستانماندست شگفت خاطر دانا
17. ۱۷از جنبش باد طرهٔ سنبلچون زلف تو حلقه‌زا و چین ‌آرا
18. ۱۸وز گریهٔ ابر سبزه تو بر توچون خط تو خوش دمیده در پیدا
19. ۱۹از خواب گران چو چشم بیمارتبیدار شدست نرگس شهلا
20. ۲۰از بس‌ که نشید مرغ گردون پویاز بس که نسیم باغ عنبرسا
21. ۲۱نک غلغله‌زا بود هوا یکسرهان لخلخه‌سا بود زمین یکجا
22. ۲۲ای ترک من ای بهار مشتاقانبردار نقاب از رخ رخشا
23. ۲۳تو عید منی و نوبهار منکز وصل تو پیرم و شوم برنا
24. ۲۴پیش آی و درین بهار و فروردینپروردهٔ خم بریز در مینا
25. ۲۵از بلبله سرخ می بکش بکشدبلبل چو به شاخ سرخ گل آوا
26. ۲۶یاقوت روان بریز در ساغرها قوت روان بگیر از صهبا
27. ۲۷چون کشتی ابر دُرفشان آیدبر ساحل این کبودگون دریا
28. ۲۸کشتی کشتی گسارد باید میاینست حکیم وقت را فتوی
29. ۲۹خاصه که به فصلی اینچنین خرّمویژه که ز دست چون تو مه‌سیما
30. ۳۰گل شادی آر و فصل اندوه برمی عشرت‌بخش و تو روان‌بخشا
31. ۳۱چند از غمت ای بت بهشتی رودر تاب بود دلم جحیم‌آسا
32. ۳۲زان سلسله‌ات که هست پر حلقهچون زلزله‌ام همیشه پر غوغا
33. ۳۳پیش آی و به عنف بوسه می‌در دهپاکوب و به جهد باده می‌پیما
34. ۳۴از بوسه و باده می‌مکن ضنّتکاین هر دو من و تراست مستی‌زا
35. ۳۵بستان و بده مر این دو را چندانبی‌چون و چرا ولیکن و امّا
36. ۳۶کز نشوه و سکر باده و بوسهبیخود افتیم هر دو تن از پا
37. ۳۷ما فتنهٔ کشوریم و خفته بهفتنه در عهد خسرو والا
38. ۳۸تو فتنه به روی دلفریبستیمن فتنه به نظم دلکش شیوا
39. ۳۹امروز به چاره کوش کار ارنهدر نزد ملک تبه شود فردا
40. ۴۰فرمانده ملک جم فریدون شهکافریدون و جمش کمین لالا
41. ۴۱شاهی که به فر و فال داراییدر هر دو جهان نیابیش همتا
42. ۴۲بر پاکی طینتش هنر والهبر پرچم رایتش ظفر شیدا
43. ۴۳برقیست حسام او مخالف‌سوزبادیست سمند او جهان‌پیما
44. ۴۴چون از بر رخش فتنهٔ گیتیچون در صف بار رحمت دنیا
45. ۴۵دستش ابرست دُر گه ریزشتیغش مرگست در صف هیجا
46. ۴۶تارست سهیل و رای او روشندونست سپهر و قدر او بالا
47. ۴۷حزمش ببرد ز نیشتر حدتعزمش بدر آرد آتش از خارا
48. ۴۸سر هشته روان به طاعتش گردونبربسته میان به خدمتش جوزا
49. ۴۹بر راحت هرکه دردهد فرماندر ذلت هرکه برکشد طغرا
50. ۵۰نه در ید اوست چرخ را قدرتنه در رد اوست دهر را یارا
51. ۵۱فوجش موجی بود مخالف کشخیلش سیلی بود عدوفرسا
52. ۵۲قدرش بدری که شوکتش پرتوچهرش‌ مهری که دولتش حربا
53. ۵۳تیرش شیری که ناخنش فتنهتیغش میغی که قطره‌اش غوغا
54. ۵۴م‌یتی مصرس و دشمنش فرعوناو موسی وقت و رمحش اژدرها
55. ۵۵ای شاه فلک فخیم که قاآنیدر پای تو سوده فرق فرقدسا
56. ۵۶آری به ره تو هرکه ساید سربر تارک نه فلک گذارد پا
57. ۵۷عید آمد و شد جهان فرسودهدر پیری همچو دولتت برنا
58. ۵۸بر جای سخن کنون نثارت راپروین و سهیل دارم و شعرا
59. ۵۹ارجو که ز پرتو قبول توچون مهر فلک شودجهان‌آرا
60. ۶۰تا جِرم قمر همی ستاند نوراز هور فراز گنبد مینا
61. ۶۱در سایهٔ ظل حق بود فرتتابنده به بر و بحر چون بیضا