1. ۱سرین دلبر من سیم ناب را ماندز بسکه نرم و لطیفست آب را ماند
2. ۲هنوز نامده در چشم من روز از هوشبه‌خاصیت همه گویی‌که خواب را ماند
3. ۳درست نقطهٔ سرخی که در میان ویستبه جام سیمین‌گلگون شراب را ماند
4. ۴کنار او همه رخشان میان او همه چینبدن‌‌دو وصف‌یکی‌شیخ‌ و شاب را ماند
5. ۵به ماه ماند و در وی نشان بوسهٔ منگمان بری‌کلف ماهتاب را ماند
6. ۶شعاع او همه چشم مرا کند خیرهاگر غلط نکنم آفتاب را ماند
7. ۷به روی یکدیگر افتد از دو سو گوییکه جمله دفتر اهل حساب را ماند
8. ۸چو در ازار قصب یار سازدش پنهانسهیل رفته به زیر سحاب را ماند
9. ۹به روی او ز قفا طرهٔ نگارینمغلاله‌های خطا بر ثواب را ماند
10. ۱۰فراز تحسین یا نی نویشته نفرینبه روی غفران یا نی عذاب را ماند
11. ۱۱و یا به خر‌من نسرین ز بر به شکل‌ کمندهمی نگون شده شاخهٔ سداب را ماند
12. ۱۲و یا به قرص قمر برهمی به هیات ماربه خویش حلقه زده مشک ناب را ماند
13. ۱۳و یا به خیمهٔ سیماب ‌رنگ سیمین‌ لونهمی ز عنبر سارا طناب را ماند
14. ۱۴و یا به پرّ حواصل ‌که برزده خرمنپراکنیدهٔ پر غراب را ماند
15. ۱۵و یا به برزو برو کتف پور کیکاووسکمند پر خم افراسیاب را ماند
16. ۱۶و یا به پهلوی بدخواه شه فراز رکابدوال خسرو مالک رقاب را ماند
17. ۱۷خدیو راد محمدشه آفتاب ملوککه برق او به وغا التهاب را ماند
18. ۱۸بسان شیر دژ آگه بود پیادهٔ شاهبه‌روز جنگ و عدویش‌کلاب را ماند
19. ۱۹به هرکجاکه فرازد خیام دولت و فربلندگردون بر آن قباب را ماند
20. ۲۰سپهر توسن‌گویی بودکمیت ملککه ماه یکشبه به روی رکاب را ماند
21. ۲۱نهیب تیغ‌ملک چیست بوم و جان عدوکه جای ا و بر و بوم خراب را ماند
22. ۲۲بلارکش بود الماس رنگ و آتش فعلولی به واقعه لعل مذاب را ماند
23. ۲۳به شیر ماند در خوردن و فش‌اندن خونچنانکه دشمن خسرو دواب را ماند
24. ۲۴ز بسکه‌شادی‌خیزبت‌عهد دولت شاههمی معاینه عهد شباب را ماند
25. ۲۵ثنا و منقبت من به چهر دولت شهبر آفتاب درخشان نقاب را ماند
26. ۲۶دوام دولت او تا گهی‌که حاجب اوبگوید ایدون یوم‌الحساب را ماند