1. ۱ای صفاهان مژده کاینک شاه دوران می رسدجسم بیجان ترا از نو به تن جان می‌رسد
2. ۲غصه را بدرود کن‌کاید مسرت این زماندرد را پیغام‌ ده‌ کاین‌ لحظه درمان می‌رسد
3. ۳گرد نعل توسنش بنشست بر اندام ماخاک راه موکبش تا چرخ‌گردان می‌رسد
4. ۴ظل چتر رایتش ‌‌گسترده تا ترشم بریندور باش حضرتش‌‌تاکاخ‌کیوان می‌رسد
5. ۵با جلال‌کیقباد و شوکت افراسیاببا شکوه قیصر و فرّ سلیمان می‌رسد
6. ۶خسره پرویز آ‌ید زی مداین این زمانیا سوی کابلستان سام نریمان می‌رسد
7. ۷یا نه پور زادشم پوید به حصن گنگ دژیا نه‌گرد زابلی سوی سجستان می‌رسد
8. ۸یا نه تیمور دوم‌ گردد سمرقندش‌ مکانیا نه قاآن نخسش زی‌کلوران می‌رسد
9. ۹یا نه سلطان آتسز روزی هزار اسب آوردیا مگر شاه اخستان نزد شروان می‌رسد
10. ۱۰اردوان کاردان اکنون شتابد سوی ریاردشیر شیردل نک سوی‌کرمان می‌رسد
11. ۱۱یا به سوی بارهٔ استخر تازد جم شیدیا به سوی‌ کشور تبریز غازان می‌رسد
12. ۱۲یا مگر سنجر به نیشابور راند بادپاییا مگر سلطان جلال‌الدین به‌ ملتان می‌رسد
13. ۱۳یا اتابک جانب شیراز فرماید نزولیا حسن شاه بهادر زی سپاهان می‌رسد
14. ۱۴آن‌جهانداری ‌که از خاک ره جان‌پرورشسرزنش‌ها هر زمان بر آب حیوان می‌رسد
15. ۱۵آن جهانجویی ‌که از بوی نسیم رافتشهر نفس بیغارها بر باغ رضوان می‌رسد
16. ۱۶آنکه از یاقوت‌باریهای نوک تیغ اوطعنها هر لحظه برکوه بدخشان می‌رسد
17. ۱۷نسبت رایش نخواهم داد با تابنده مهرزانکه راث را آریا تشبیه نقصان می‌رسد
18. ۱۸آشکارا هر زمان از جانب بخت سعیدبر روان او اشارت‌های پنهان می‌رسد
19. ۱۹تا به‌کی قاآنیا بیهوده می‌رانی سخنکی‌از ای‌ت‌توصیف‌اوصاف‌به‌پایان می‌رمبد
20. ۲۰باد تابان اخترت تا هر سحر از خاورانسوی ملک باختر خورشید تابان می‌رسد