1. ۱هستی دو وجه دارد مخفی و ظاهر استکاندر وجود واجب و ممکن مصور است
2. ۲از واجبست خالق و از ممکنست خلقچون معنی‌ کلام‌ که مخفی و ظاهر است
3. ۳خالق ز خلق هیچ دارد گزیر ازانکخورشید را چو نور نباشد مکدّر است
4. ۴مخلوق هم نباشد یکسان از آنکه نورهرچ او به شمع اقرب باشد منور است
5. ۵پس هرچه اقربست ز ابعد بود منیرچون آنکه ابعدست ز اقرب مکدّر است
6. ۶از ممکنات معنی انسان مقدمستدر خلقت ار چه صو‌رت انسان موخر است
7. ۷انسان چه باشد آنکه بدانش مسلمستدانش ‌کدام آنکه بقایش میسّر است
8. ۸آری بدانشست بقا زانکه آدمیباقی‌تر است از آنکه بدانش فزونتر است
9. ۹باشد بقا به دانش و دانش به عقل و عقلمخصوص آدمیست نه محسوس جانور است
10. ۱۰آدم بلی به عقل شود کامل ‌النّصابوانرا که عقل نیست چنو گاو یا خر است
11. ۱۱لیکن چو عقل یافت‌ کمال آورد پدیدتا غایتی‌که حق را منظور و منظر است
12. ۱۲منظور حق چو گشت بود مظهر کبیرکز غیب تا شهودش ظاهر به مظهر است
13. ۱۳انسان‌کامل است بلی مظهر وجودکاو عرش و فرش و لوح ‌ و سپهرش به محور است
14. ۱۴انسان‌ کاملست که باقی بود به ذاتاز جمله ممکنات‌ که نفس پیمبر است
15. ۱۵بعد از نبی ولیست بهردور و این زمانآن‌کش به فرق رایت شاه مظفر است
16. ۱۶چونانکه‌ گفته‌اند بود فرق زاب خضرتا آب ما که منبعش الله اکبر است
17. ۱۷آری محمدست و علی اصل و فرعشانشاهست و آنکه سایهٔ شاهیش بر سر است
18. ۱۸کهف‌الانام مرجع اسلام‌کش مقامصدره فراز سدره بر از چرخ اخضر است
19. ۱۹نامش نیاورم به زبان زانکه روح پاکبیرون ز گفتگوی زبان سخنور است
20. ۲۰وصفش نیاورم به لبان زانکه نور صرفهرچش بروی آوری از وی مکدر است
21. ۲۱لیکن محققست مر او راکه همچو روحاز مردمان ‌کناره و با مردم اندر است
22. ۲۲با مردم اندر است‌که روح مجسمستاز مردمان‌ کناره و جسمی مطهر است
23. ۲۳بگذار و بگذر از همه‌کتّاب دفترشهرون واصفست و نظامست و جعفر است
24. ۲۴آن خواجه‌ای‌که بر در سلطان تاجدارمختار ملک ودولت ودیوان دفتر است
25. ۲۵سلطان دین محمّد شاهست‌ کز ازلجاوید عهد او را مهدست و بستر است
26. ۲۶شمس ملوک بدر وجود آسمان جودبحر همم سپهر کرم‌ کان ‌گوهر است
27. ۲۷مجد علی سمو سما عین‌کبریاظل خدا مؤید خلاق داور است
28. ۲۸دادار تاجدار که بزمش چو نوبهارمحنت فزای خانهٔ مانّی و آزر است
29. ۲۹دارای کین‌گذارکه در دشت کارزارتیغش چو ذوالفقارکه با دست حیدر است
30. ۳۰این داور زمانه‌ که شخصش به بارگاهآرایش شمایل اورنگ و افسر است
31. ۳۱وان خسرو زمانه ‌که ظلش به پیشگاهبر فرق کسری و جم و خاقان و قیصر است
32. ۳۲آن دادگر که در خم پیچان ‌کمند اودیریست تا که ‌گردن ‌گردون به چنبر است
33. ۳۳ایوان داد و دین را لطفی مجسمستمیدان رزم و ‌کین را مرگی مصور است
34. ۳۴آشفته‌یی ز خلقش هر هشت جنّتستآسوده‌یی ز عدلش هر هفت کشور است
35. ۳۵هم پست پیش قدرش این طاق نه رواقهم تنگ بر جلالش این کاخ ششدر است‌
36. ۳۶با طبع راد او که دو کونش‌ مخففستدر چشم همتش‌ که دو عالم محقر است
37. ۳۷گوهر چه قدر دارد آبی معقّدستدرهم چه وزن دارد خاکی مزوّر است
38. ۳۸شاهنشها گذشت مرا پنجسال و اندتا سر بر آستان خداوند بر در است
39. ۳۹فرش آ‌نچنان به درگه شاهم که خاک راهچون خاک ره به مقدم شاه جهان زر است
40. ۴۰آری زر است خاکم و چون شاه پروردکز آفتاب خاک و زر و سنگ ‌‌گوهر است
41. ۴۱لیکن چنانم ایدون‌کم جز دعای شاهممکن روایتی نه بگفتست و دفتر است
42. ۴۲آرامش دلم نه ز چشم مکحلستواسایش تنم نه ز زلف معنبر است
43. ۴۳خارم به جای گل همه در جیب و دامنستخو‌نم به جای مل همه در جام و ساغر است
44. ۴۴تار است در وثاقم اگر ماه نخشبستخار است درکنارم اگر سرو کشمر است
45. ۴۵نوشم به‌کام نیش شد از بخت واژگونکاین داوری به عهد توکس را نه باور است
46. ۴۶پیر ارچه‌گشته‌ام نبود هیچ‌غم از انکاندر دعای شاه جوانیم در سر است
47. ۴۷یارب بقای دولت شه باد جاودانجاوید چون به دولت شاهی برابر است
48. ۴۸بادا غبار موکب شه زیب چهر مهرتا زینت سپهر ز خورشید انور است
49. ۴۹حکم قضا و رای قدر بر مراد شاهتا در صدور حکم قضا چرخ مصدر است