1. ۱دوش درآمد از درم آن مه برج دلبریسود بر آسمان سرم از در ذرّه‌پروری
2. ۲از دو کمند گیسوان وز دو کمان ابروانبسته‌ دو دست جاودان داده به چرخ چنبری
3. ۳گر به دو زلفکان او شاه طغان نظر کندهمچو‌ کبوتران زند بر در او کبوتری
4. ۴سینهٔ صاف چون سمن، عارض تر چو یاسمنمقصد شیخ و برهمن رشک بتان آزری
5. ۵ماه فلک ز روی او خاک‌نشین ‌کوی اوسنگ سیه ز موی او جسته رواج عنبری
6. ۶غیرت سو و یاسمن آفت جان مرد و زنغارت عقل و هوش من حسرت ماه و مشتری
7. ۷گفت ‌که ای اسیر تب خسته ی محنت و کربچند به پویهٔ تعب پایهٔ مرگ بسپری
8. ۸شکوه بر از غم زمان پیش سکندر جهانتا نخوری ز بیم جان هر قدمی سکندری
9. ۹شاه جهان حسنعلی فارس عرصه ی یلیغازی دشت پر دلی مهر سپهر سروری
10. ۱۰آنکه به‌ گاه حشمتش شمس نموده شمه‌ایوآنگه به بزم عشرتش‌کرده هلال ساغری
11. ۱۱وآنکه چو پور آتبین کرده زگرز گاوسرمغز سر ده‌آک‌ را طعمهٔ مار حمیری
12. ۱۲آهوی چرخ رام او شیر فلک به دام اوملک فلک به‌کام او بر ملکش بهادری
13. ۱۳آتش زارتشت اگر ، قبله ی خاص و عام شدخاک سرای شاه بین معبد آدم و پری
14. ۱۴رومی روز در برش همچو غلام خلخیزنگی شام بر درش همچو سیاه بربری
15. ۱۵بود اگر به طوس در اژدر اهرمن شکرتا به حسام سام یل زود نمودش اسپری
16. ۱۶شاه‌به‌طو‌س اندرون‌ بست و درید و ریخت خونهر که ز طالع زبون کرد ز کینه اژدری
17. ۱۷رستم یل ز خستگی تافت ز روی تن عنانبر لب رود هیرمند با همهٔ دلاوری
18. ۱۸گفت‌ که نیست ‌کارگر تیر و سنانش بر بدنزانکه نموده بر تنش زار دهشت ساحری
19. ۱۹هان به‌ کجاست روی تن تا ز خدنگ پادشهکالبدش زره شود با همه روی پیکری
20. ۲۰ای شه آسمان حثبم‌ کارگشای ملک جمداور کشور عجم وارث تاج نوذری
21. ۲۱چرخ به پیش موکبت غاشیه برکتف‌کشدماه نوت شود عنان چرخ‌ کند تکاوری
22. ۲۲خصم تو مار جانگزا تیر تو آتشین قباشن تو هوشهنگ‌سا جن چرا نگستری
23. ۲۳تات چو مرکز آسمان جا به‌کنار خود دهدزاوٌل شکل خویشتن خواست به هیأت ‌کری
24. ۲۴نی غلطم ‌که آسمان پیش تو هست نقطه‌سانوز پی صولجان تو کرده چو گو مدوری
25. ۲۵پادشهی ترا سزد ورنه بغیر لاغ نهکوکبهٔ ملکشهی حشمت و جاه سنجری
26. ۲۶دست ‌کریمت از کرم غیرت ابر بهمنیطبع همیمت از همم رشک سحاب آذری
27. ۲۷مهرهٔ بخت درکفت داو به روی داوکشتا ببری به دس خون‌ داو فلک به شثدری
28. ۲۸رونق دین جعفری‌ گرچه به تیغ داده‌ایلیک ز بذل برده‌یی رونق جود جعفری
29. ۲۹مهر ز شر‌م رای تو از عرق جبین شودغرقه به بحر چارمین گر نکند شناوری
30. ۳۰خصم تو گر درین زمان لاف اناللهی زندجملهٔ خلق آگهند از حرکات سامری
31. ۳۱پادشها حبیب تو چون ز ثنات دم زندنیست عجب ‌گر از سخن فخر کند بر انوری
32. ۳۲لیک به جانش ز آسمان هر نفسی غمی رسدچون شد ار ز مرحمت غم ز روانش بستری
33. ۳۳جنس هنر کجا برد پیش توگر نیاورددانی کاندرین بلد تنگ شدست شاعری
34. ۳۴تا که نجات هر تنی هست ز دین احمدیتا که صفای هر دلی هست ز مهر حیدری
35. ۳۵باد مخالف ترا غی و ضلال بولهبباد موالف ترا جاه و مقام بوذری
36. ۳۶چهرهٔ دوستان تو گونهٔ دشمنان تواین ز فرح معصفری وآن ز الم مزعفری