1. ۱تو ای نیلوفر بویا که خورشیدت دلیلستیشب یلداستی مه را که بس تار و طویلستی
2. ۲پناه گلشن رضوان و خلوت‌خانهٔ قدسیشبستان ملک یا آشیان جبرئیلستی
3. ۳گهی دور قمر را دود آتشگاه نمرودیگهی بر گرد گل ریحان بستان خلیلستی
4. ۴گهی در بر کف ‌موسی ترا گه طلعت یوسفز نیل سوده پیچان موج‌زن دریای نیلستی
5. ۵گهی در آتش‌وگاهی میان طشت خون اندرسیاه و سوخته مانا سیاووش قتیلستی
6. ۶چو تر گردد بریزد مشک ‌از هم بس‌ شگفت آیدبه قید عاشقان ای زلف تر زنجیر پیلستی
7. ۷به خلد و سلسبیلش راه نبود مرد عاصی راتو عاصی‌از چه‌ردر پابن خلد و سلسبیلشی
8. ۸تو را در سایه طاووس بهشت ای سایهٔ طوبیغلط‌گفتم‌که طوبی را به سر ظل ظلیلستی
9. ۹شنیدستم که مار آید دلیل خلد شیطان راسیه ماری به سوی خلد شیطان را دلیلستی
10. ۱۰بجز از سایهٔ تو کی توان جستن عدیل توبه‌روی یار خزم زی که بی‌یار و عدیلستی
11. ۱۱مرا بر نیلیستی دیده شنجرفی به هجر اندرتو را تا تودهٔ شنجرف اندر زیر نیلستی
12. ۱۲قرامحمود یا خود شاملو ای طرهٔ جانانسیه خیمه ترا اندر چه گلشن وز چه ایلستی
13. ۱۳بیفشان خویش را تا گویمت تبت‌ کجا باشدبه‌خود بشکن بگویم تا به چینت چند میلستی
14. ۱۴ز تیره ابر نوروزی همی بارد به لالستانهرا دو دیده لالستان و تو ابر بخیلستی
15. ۱۵به‌هرکس وعدهٔ فردوس اعلی از تو در طاعتمگر خاک ره شاهنشه دین را وکیلستی
16. ۱۶پناه دین حق نفس نبی مقصود حرف کنعلی کایینهٔ ذات خداوند جلیلستی