1. ۱عیدست و آن ابرو کمان دلدادگان را درکمینهم پیش تیغش دل نشان هم پیش‌ تیرش دلنشین
2. ۲عیدست و آن سیمین بدن ‌هر گه چمان اندر چمناز جلو‌ه رشک نارون از چهره شرم یاسمین
3. ۳عیدست وپوشد بر شنح جوشن زموج می قدحکاید بامداد فرح با غازیان غم به‌کین
4. ۴بر دامن ‌خاک‌ از نخست ‌هر خس که کردی جای چستقصاروش یکباره شست از آب باران فرودین
5. ۵محبوس بهشی دلگشا می‌کوثری انده زداپیمانه نوشان اتقیا غلمان عذاران حور عین
6. ۶از ساعد و سیب ذقن ساق و سرین سیمتنوز سینه و سر ماه من‌ گسترده خوان هفت سین
7. ۷رامشگر از آهنگ شد غوغافکن در چارحدبر لب سرود باربد در چنگ چنگ رامتین
8. ۸می زاهدی فرخنده خو روشن روانی سرخ‌روچون چله داران در سبو تسبیح‌ خوان یک اربعین
9. ۹مینا کلیمی پاک تن پر ز آتش طورش بدنبر دفع فرعون محن بیضا نما از آستین
10. ۱۰نی رشک عیبی از نفس جانبخش‌ موتی از نفسبربط مسیحا از نفس بزمش سپهر چارمین
11. ۱۱غم گشته صبح ‌‌کاذبی و اندوه نجم غاربیصهبا شهاب ثاقبی وان هردو شیطان لعین
12. ۱۲گر آب حیوان در جهان مغرب زمینش شد مکانمی آب حیوانست و هان در مشرق مینا مکین
13. ۱۳مینا چه‌ طفلی ساده رو کش گریه‌ گیرد در گلوهرگه که‌قلاشان کودستی کشندش بر سرین‌
14. ۱۴دف کودکی منکر صدا دف زن ادیبی خوش ادابر دف زند هردم قفا کاموزدش لحنی حزین
15. ۱۵گردون بساطی ساخته شطرنج عشرت باختهطرح نشاط انداخته در بزم شاه راستین
16. ۱۶صف بسته اندر گاه بار در بارگاه شهریارگردان ‌کردان از یسار میران اتراک از یمین
17. ۱۷از هر کران افکنده بال رادان‌ کیخسرو همالهریک به شوکت چون ینال هریک به مکنت چون تکین
18. ۱۸یکسو امین‌الملک راد هم نیک زی هم‌ نیکزادهم‌ خلق و هم ‌خلقش جواد هم اسم و هم رسمش امین
19. ۱۹یکسو وزیر خضر رای عیسی دم و هارون لقاموسی صفت معجز نمای از خامه سحر آفرین
20. ۲۰اندر رزانت بس فرید اندر حصانت بس وحیدسدی که چون رایش سدید حصنی که چون حزمش حصین
21. ۲۱کلکش که خضری نیک ذات پویان به ظلمات دواتکآرد به کف آب حیات از نقش الفاظ متین
22. ۲۲گر چشم خشمش بر نعیم ور روی لطفش ‌بر جحیمآن اخگرش درّ یتیم ا‌ین سلسبیلش پارگین
23. ۲۳وز یک طرف منظور شه کز منظرش تابنده مهساینده بر کیوان ‌کله از فر اقبال ‌گزین
24. ۲۴با چهر همچون مهر او دارا به ایما راز گواین رازگو آن رازجو این ناز کش آن نازنین
25. ۲۵راوی ستاده پیش صف اشعار قاآنی به‌ کفکوهرفشان همچون صدف در مدح دارای مهین
26. ۲۶هم صاحب تاج و کمر هم چاره‌ساز خیر و شرهم حکمران بحر و بر هم قهرمان ماء و طین
27. ۲۷کنندآوران و ترک جان شصتش چو یازد در قرانگردان و بدرود جهان دستش چو با بیلک قرین
28. ۲۸اورنگ جم بر پشت باد چون بر سمند دیوزادطوفان باد و قوم عاد چون با اعادی خشمگین
29. ۲۹خونریز تیغش را اجل نعم‌المعین بئس‌ البدلجون خمصمش را زحل نعم‌البد‌ل بئس المعین
30. ۳۰بینی نهنگ صف شکن در موج دریا غوطه‌زندر رزم چون پوشد به تن خفتان و درع آهنین
31. ۳۱بر دعوی اقبال و فر بختش‌ گواه معتبربر دعوت فتح و ظفر رایانش آبات مبین
32. ۳۲چول درع رومی در برش چون خود چینی بر سرشخاقان و قیصر بر درش تاج آورند از روم و چین
33. ۳۳برپشت رخش تیزتک مهریست تابان بر فلکبرکوههٔ فولاد رگ‌ کوهیست بر باد وزین
34. ۳۴هم مور تیغش مردخوار هم مار رمحش جان شکارزین پیکر دشمن نزار زان بازوی دولت سمین
35. ۳۵راند چو هندی اژدها بر تارک خصم دغاچرخش سراید مرحبا مردانش گویند آفرین
36. ۳۶کاخش که شاهان را پناه بر اوج عرشش دستگاهاز وی هزاران ساله راه تا پایهٔ چرخ برین
37. ۳۷از نام شمشیرش چنان آسیمه خصم بی‌نشانکز دل‌ کند بدرود جان هرگه نیوشد حرف شین
38. ۳۸ای ‌کاخ نو رشک بهشت از خشت جاویدش سرشتبا نزهتش جنت کنشت با رفعتش گردون زمین
39. ۳۹آنانکه خصمت را دلیل قهرت نماند جز فتیلاز صلب بابکشان سبیل از ناف ما مکشان جنین
40. ۴۰لفظ تو را خواندم گهر شد خیره بر رویم قدرکای خیره سر بر من نگر کای تیره دل زی من ببین
41. ۴۱درّی ‌که تابان‌تر ز مه سازی شبیهش با شبهآخر بگو وجه شبه چبود میان آن و این
42. ۴۲هر کاو ترا‌ گردید ضد کم زد و فاقت را به جدآفات بر فوتش ممد آلام بر موتش معین
43. ۴۳ای‌ کت ز والا گوهری‌‌ گردیده چرخ چنبریچون حلقهٔ انگشری‌ گردان در انگشت‌ کهین
44. ۴۴طبعت به‌ هنگام‌ عطا لطفت به ‌هنگام رضااز خاک سازدکمیا از حنظل آرد انگبین
45. ۴۵ای شاه قاآنی منم فردوسی ثانی منمآزرم خاقانی منم از فکرت ورای رزین
46. ۴۶تا چون تو شاهی را ثنا گویم ز جان صبح و مساکت چارک غزنی خداکت بنده یک طغر لتکین
47. ۴۷شایدکه شوید انوری دیباچهٔ دانشوریبایدکه ساید عنصری بر پشت پای من جبین
48. ۴۸تا بزم‌ گردون پر ز نور هر صبح و شام از ماه و هورهر روزی از ماهت شهور هر ماهی از سالت سنین