1. ۱دوش چو سلطان چرخ ‌گشت به مغرب مکینجانب مسجد شدم از پی اکمال دین
2. ۲گفتم اول نماز آنگه افطار از آنکسنت احمد چنان مذهب جعفر چنین
3. ۳دیدم در پیش صف پاک‌گهر زاهدیچون قمرش تافته نور هدی از جبین
4. ۴سبحهٔ صد دانه‌اش منطقهٔ آسمانخرقهٔ صد پاره‌ای مقنعهٔ حور عین
5. ۵رشتهٔ تحت‌الحنک از بر عمامه‌اشحلقه‌زنان چون افق از بر چرخ برین
6. ۶راستی اندر ورع بود اویس قرنبلکه اویس قرن نیز نبودش قرین
7. ۷او شده تکبیرگو از پی عقد نمازمن شده تقلید جو از سر صدق و یقین
8. ۸از پی تکمیل فرض بسمله را داد عرضمرغ صفت زد صفیر از پی اشباع سین
9. ۹برسمت قاریان پنج محل وقف‌ کرداز زبر بسمله تا به سر نستعین
10. ۱۰نیز از آنجا گذشت تا به علیهم رسیدیک دو سه ساعت کشید مدّ والاالضالّین
11. ۱۱مدهٔ لینی دراز چون امل اهل آزمخرج ضادی غلیظ چون دل ارباب‌کین
12. ۱۲موعد تریاک شد جیب سکون چاک شدنفس به یکسو نهاد حرمت دین مبین
13. ۱۳گفت‌که از شب دوپاس صرف یک‌الحمد شدپاس دگر مانده است پاس نگهدار هین
14. ۱۴بودم دل دل‌کنان‌کز صف پبشین چسانرختم واپس‌ کشد واهمهٔ پیش بین
15. ۱۵ناگه پیری نزار پیرتر از روزگارآمد و شد مرمرا جای‌گزین بر یمین
16. ۱۶ماسکه رفته زکار گشته هدم آشکاراز ورمش جان فکار از هرمش دل غمین
17. ۱۷سرفه‌کنان دمبدم ضرطه زنان پی ز پیسرفه‌به‌اخلاط جفت‌ضرطه‌به‌غایط عجین
18. ۱۸سرفهٔ بالا خشن ضرطهٔ سفلی عفنجان به تنفر از آن دل به تحیر ازین
19. ۱۹سرفه چو آوای کوس ضرطه چو بانگ خروسسرفه که دید آنچنان ضرطه که دید اینچنین
20. ۲۰پیش چنان سرفه‌یی رعد شده شرمسارنزد چنین ضرطه‌یی کوس شده شرمگین
21. ۲۱گاه چو اهل نغم ‌کرده پی زیر و بمنغمهٔ آن را بلند نالهٔ این را حزین
22. ۲۲از پی تلبیس خلق بر کتف افکنده دلقبلغم بینی و حلق پاک‌کنان ز آستین
23. ۲۳هیکل باریک او تا به قدم جمله‌ کججبههٔ تاریک او تا به زنخ جمله چین
24. ۲۴من ز تحیّر شده خنده‌زنان زیر لبلیک لب از روزه‌ام تشنهٔ ماء معین
25. ۲۵چون ‌گه ذکر قنوت هر تنی از اهل‌ صفبهر دعایی شدندگرم حنین و انین
26. ۲۶من شده از کردگار مرگ ورا خواستارپیر ز پروردگار ملتمس حور عین
27. ۲۷ناوک نفرین من شد ز قضا کارگرراست چو تیر از کمان خاست اجل از کمین
28. ۲۸ناگه مانند قیر گشت سیه رنگ پیروز ره حلقوم پس زد نفس واپسین
29. ۲۹پیر بدان ضرطه مرد رخت ازین ورطه بردمن شدم از وی خلاص او ز تکالیف دین
30. ۳۰تاکی قاآنیا بذله سرایی که نیستبذلهٔ ناسودمند نزد خرد دلنشین
31. ۳۱باش‌‌که وقت مشیب صید غزالان شویای‌که زنی در شباب پنجه به شیر عرین
32. ۳۲روز جوانی مزن طعنه به پیران‌که نیستدر بر پیر خرد رای جوانان رزین
33. ۳۳گر به جوانی‌کنی خنده به پیران‌کنددرگه پیری ترا طعن جوانان غمین
34. ۳۴مرگ بود در قفا شاخ‌زنان چون ‌گوزنابلهی‌است ار بدو جنگ کنی با سرین
35. ۳۵هرکه به مردان راه نیش زند همچو نحلزهر هلاهل شود در دهنش انگبین
36. ۳۶ما ز پی مردنیم زاده ز مادر ولیناله ز مردن‌کند درگه زادن جنین
37. ۳۷گر تو به‌حصن حصین جاکنی از بیم مرگمرگ کند همچو سیل‌ رخنه‌ به‌ حصن حصین
38. ۳۸تا به قیامت شوی لاله صفت سرخ‌روداغ شهادت بنه لاله صفت بر جبین
39. ۳۹گیرم‌ کز فرّ و جاه سنجر و طغرل شویرایت سنجر چه شد و افسر طغرل تکین
40. ۴۰پند مرا گوش کن همچو گهر تا شودهمچو صدف ‌گوش تو مخزن درّ ثمین