1. ۱گرفت عرصهٔ‌گیتی شمیم عنبر نابزگرد خاک سرکوی میرعرش‌ جناب
2. ۲وکیل ملک ملک مهتری ‌که فُلک فلکبه بحر همت او چون سفینه درگرداب
3. ۳بزرگ ‌همت وکوچک‌دلی‌که دست و دلشیکی به بحر زند طعنه دیگری به سحاب
4. ۴بهادری ‌که ز تف شرار شمشیریبود مزاج معاند همعشه در تب و تاب
5. ۵سزد که از اثر خلق و لطف جان بخششبه‌ کام افعی‌ گیرد مزاج شهد لعاب
6. ۶به خدمت ملک آن ملک‌بخش ‌کشورگیرسحرگهان به من از روی لطف‌کرد خطاب
7. ۷خجسته تهنیتی‌گوی عید اضحی راکه تا به‌گوش نیایش نیوشی از احباب
8. ۸جواب دادمش ای آنکه رای عالی توبود معاینه چون آفتاب عالمتاب
9. ۹دو روز پیش که پهلوی استراحت مننسوده است ز دلخستگی به بستر خواب
10. ۱۰ز گرد راه چنانم‌ که تل خاک شودگرم به سخره‌کسی افکند به دجلهٔ آب
11. ۱۱مرا ز بستن نظم این زمان همان عجز ستکه صعوه را و شکار تدزو و صید عقاب
12. ۱۲به خشم رفت و بر ابرو فکند چین و گشوددو بُسدگهرانگیز را ز روی عتاب
13. ۱۳که عذر بیهده تاکی همینت عذر بس استکه عجز طبع فکندست مر تو را به عذاب
14. ۱۴بگیر خامهٔ مشکین ختامه را به بنانمر این چکامهٔ فرخنده را ببر به‌ کتاب
15. ۱۵زهی شهنشه دوران خدایگان ملوککه با اسحاب‌ کَفت‌ساحت محیط سراب
16. ۱۶تو آن شهی‌که ز معماری عدالت توسرای امن شد آباد وکاخ فتنه خراب
17. ۱۷حسام سر فکنت بارور درختی هستکه بار او نبود غیر روین و عناب
18. ۱۸ز بیم تیغ تو نالان پلنگ در کهسارز سهم سهم تو مویان غضنفر اندر غاب
19. ۱۹ز شوق بزم تو امروز قدسیان سپهرز هر طرف متذکر به لیت‌کنت تراب
20. ۲۰برای طوف حریم حرم مثال تو جمعچو خلق در حرم ‌کعبه مالکان رقاب
21. ۲۱سزاست از پی قربانی توجیش عدوکه در شمار بهیمند زی اولواالالباب
22. ۲۲به شرط آنکه چو ما بندگان پاک ضمیرکه بهر دفع شیاطین دولتیم شهاب
23. ۲۳برافکنیم سراسر شکنجها به جبینبرآوریم یکایک پرندها ز قراب
24. ۲۴ز خون خصم تو آریم لجه‌ای‌که در اوقباب نه فلک آمد چو قبهای حباب
25. ۲۵الا به‌ بزم جهان تا نشاط و عیش و طربعیان شود ز بم و زیر تار چنگ و رباب
26. ۲۶بود به‌کام موالیت نیش نوش روانبود به‌جام اعادیت نوش نیش مذاب