1. ۱زآستان خواجهٔ اعظم چراغ انجمنپیکی آمد تیزگام و نیکام و خوش سخن
2. ۲نامه یی ‌از خواجه‌ بر کف داشت ‌کز عنوان اوبُد هویدا آیت الطاف حقّ ذوالمنن
3. ۳زانکه اندر نامه بود این مژده کز تأیید حقیافت بهبودی ز تب طبع شهنشاه زمن
4. ۴گرچه‌شیرس‌ت و شیر شرزه تب‌ دارد از آنکمر شجاعت را حرارت لازم آمد در بدن
5. ۵یا نه خسرو آفتابست و تب اندر آفتابلازم تابیست کاو با جرمش آمد مقترن
6. ۶یا نه دارا شمع و هستی انجم‌ آفاق ششمع را سوزد به شب تا برفروزد انجمن
7. ۷شاه‌نارست‌ازبرای‌خصم‌و نور ازبهر دوستگرمی اندر نار و تف در نور باید مختزن
8. ۸راستی پرسی خلایق از حقایق غافلندهست ‌سرّی اندر این معنی ‌که ‌گویم بر علن
9. ۹قرب و بعد فهم ما ما را بر آن دارد که‌ گاهشاه را سالم همی بینیم وگاهی ممتحن
10. ۱۰ورنه‌شه‌جانست‌و جان‌دارد حیات جاوداننقص جان نبود اگر گاهی نفور آید ز تن
11. ۱۱زین فزون‌ خواهی دلیلی چند گویم معنویتا ترا بیرون برد لختی ازین تخییل و ظن
12. ۱۲شاه ماهست و به نفس خود به یک جا است ماهقرب و بعد ماست کش گه تیغ بیند گه مجن
13. ۱۳شاه خورشید و تو نابینا گرش بینی کدراین کدورت از تو دارد نی ز نفس خویشتن
14. ۱۴خود تو لرزی‌ در زمستان‌ زانکه‌ دوری ز آفتابورنه او دایم به یک حالت بود پرتوفکن
15. ۱۵ور به تابستان ز گرما تب کنی این هم ز تستکت شعاع مهر از نزدیکی آید تیغ‌زن
16. ۱۶شاه ‌سر تا پا بهشتست ‌و چو دوریم از بهشتآنچنان دانیم کاندر وی بود رنج و محن
17. ۱۷ور نه گر چون خواجه ما را چشم معنی‌بین بدیجنتی آسوده می‌دیدیم بی‌کرب و حزن
18. ۱۸شه سپهرس وکدورت ره نیابد بر سپهرگرچه دامانش کدر بینی گه از گرد دمن
19. ۱۹لیک با این جمله ما را لازمست ایدون نشاطچون به قدر فهم ما باید تکالیف و سنن
20. ۲۰شکر بهبود ملک را ای نگار می‌گسارشیشهٔ می تیشه ساز و ریشهٔ انده بکن
21. ۲۱ساقیا جامی بیار و شاهدا کامی بدهخادما عودی بسوز و مطربا رودی بزن
22. ۲۲زاهدا امروز منع باده‌خواران گو مکنبزم شیادی میارا تار زراقی متن
23. ۲۳مفتیا امروز فتوی ده‌ که می نوشند خلقزانکه نبود درد تن را چاره‌یی جز دُردِ دن
24. ۲۴باده اکنون لازم است از ساقیان سیم‌ساقبوسه اکنون جایز است از گلرخان سیمتن
25. ۲۵خانه را باید ز چهر شاهدان‌ کردن بهشتحجره را باید ز موی‌گلرخان‌کردن چمن
26. ۲۶گه ز زلف این به دامن برد می‌باید عبیرگه ز روی آن به خرمن چید می‌باید سمن
27. ۲۷خاصه قاآنی‌که او را با نگاری سرخوشستدلفریب و دلنشین و دلنواز و دل‌شکن
28. ۲۸غیر او کز چاک پیراهن نماید روی خوبمشرق خورشید نشنیدم ز چاک پیرهن
29. ۲۹چاه‌نخشب ماه‌نخشب هردو دارد کش بودماه نخشب بر عذار و چاه نخشب در ذقن
30. ۳۰نرخ بوس او مگر از نقد جان بالاترستکاو بهای بوسه خواهد مدح سلطان زَمَن
31. ۳۱خسرو دوران محمد شه شهنشاهی‌که هستروی و رای او جمیل و خلق و خلق او حسن
32. ۳۲کلک لاغر در بنانش ماهی بحر محیطشکل جوهر بر سنانش‌ گوهر بحر عدن
33. ۳۳مهر لامع نزد رایش‌ کوکبی در احتراقنسر واقع با سنانش طایری بر بابزن
34. ۳۴جوهرش در تیغ و تیغ اندر نیام‌گوهرینآن پرن اندر هلالست این هلال اندر پرن
35. ۳۵تیر در شستش عقابی مانده چون ماهی به‌شستتیغ در دستش نهنگی ‌کرده در دریا وطن
36. ۳۶عرصه ی هستی به نزد داستان جاه اوچون به جنب‌ کاخ نوشروان و ثاق پیرزن
37. ۳۷خسروا تا مژدهٔ بهبودیت آمد به فارسجان به‌تن می‌رقصد از شادی وتن در پیرهن
38. ۳۸خاصه‌ کز فیروزی این مژده صاحب‌اختیارشد چنان‌شادان‌ که‌جانش ‌‌می‌نگنجد در بدن
39. ۳۹کرد عشی آنچنان ‌کز خار خار عیش اوزهرهٔ چنگی به‌گردون زد نوای خارکن
40. ۴۰بوم‌ و بر آمد به وجد و کوه و در آمد به رقصرند و عارف‌ پای‌ کوبان‌ شیخ‌ و عامی دست‌زن
41. ۴۱ماهی از دریا نیایش ‌گفت و ماه از آسمانوحش در هامون ستایش ‌کرد و طیر اندر وکن
42. ۴۲در زمستان نوبهار آمد توگفتی‌کز نشاطگل دمید از بوستان و لاله سر زد از دمن
43. ۴۳پای‌کوبان شد ز عشرت خوشهای ضیمراندست‌افشان شد ز شادی برگهای نسترن
44. ۴۴وز نشاط این بشارت مردگان را زیر خاکباغ جنّت شد قبور و زلف حورا شد کفن
45. ۴۵وز فتوح آب خعر در زلف خوبان هم نماندچنبر و پیچ ‌و شکنج و عقده و چین‌ و شکن
46. ۴۶وز نسیم این اثر در دکهٔ سلاخ شهرگشت ‌خون ‌گوسفندان غیرت مشک ختن
47. ۴۷زین بشارت در میان عید اضحی و غدیرعید دیگر شد عیان از امر میر موتمن
48. ۴۸عید قربان و غدیری را که بود از هم جداهم ملفق هم مثنی ‌کرد در یک انجمن
49. ۴۹عید قربان‌شد بدی‌ن معنی مث‌کز خلونهر تنی قربان خسرو کرد جان خویشتن
50. ۵۰هم‌ دو شد عبد غدیر از آن سبب ‌کز هر کناردست بوس عید را الحمدخوان شد مرد و زن
51. ۵۱هر تنی شکرانه را جان‌کرد قربانی‌که بازشد بر اورنگ خلافت جانشین بوالحسن
52. ۵۲وز چراغان در شب تاریک سرزد آفتابچون‌گل سوری‌که روز ابر تابد بر چمن
53. ۵۳شادمان‌شد جان‌خلق‌‌و بوستان‌شد ملک‌فارسنوجوان شد چرخ پیر و تازه شد دیرکهن
54. ۵۴تا سمر باشد به عالم داستان تخت جمتا مثل باشد به گیتی فر و برز تهمتن
55. ۵۵تا قیامت خصم خسرو یار لیکن با ملالتا به محشر یار سلطان خصم امّا با محن
56. ۵۶در ضمیرش باد هر نقشی به جز نقش ملالدر دیارش باد هر چیزی به جز شور و فتن