1. ۱بارک‌الله بارک‌الله زان بت پیمان‌شکنشوخ‌کشمر شمع خلخ‌شاه چین‌ماه ختن
2. ۲بارک‌الله بارک‌الله زان حریف تندخوفتنهٔ دل آفت دین شور جان آشوب تن
3. ۳بارک‌الله بارک‌الله زان نگار نازنیندلنواز و دل‌گداز و دلفریب و دل‌شکن
4. ۴بارک‌الله بارک‌الله زان بت عابدفریبماه‌چهر و سست‌مهرو مخت‌روی و راهزن
5. ۵بارک‌الله زان بتی ‌کز عکس موی و روی اوبوم و پر سنبلست و بام و در پر یاسمن
6. ۶چشم‌او یک چرخ‌بیدادست ‌و یک‌ گردون جفازلف‌او یک‌دهرآشوب‌است‌و یک‌ گیتی فنن
7. ۷گه‌ قمر دزدد زگردون‌ کاین‌ مرا دلکش جمالگه سمن آرد ز بستان کاین مرا سیمین بدن
8. ۸آن قمر را نرم‌نرمک جا دهد زیرکلاهوان سمن را اندک اندک پوشد اندر پیرهن
9. ۹گر به یک پا می خرامد سرو من عیبش مکنهم به یک پا می‌خرامد سروناز اندر چمن
10. ۱۰هرکجا زلفش همه‌ تاب‌ و خم ‌و پیچ و شکنجهرکجا عشقش همه رنج و غم درد و محن
11. ۱۱می‌کشید در پا سر زلفش از آن روگاهگاهپای او در راه می‌لغزد ز زلف پرشکن
12. ۱۲نی خطاگفتم ازان می‌لغزدش پا در خرامکاو بود مانند ما پابست زلف خویشتن
13. ۱۳یا دل پر درد ما را کرده از بس پایمالگشته پای نازکش از درد دلها ممتحن
14. ۱۴یا برای آنکه او از درد ما آگه شودپای‌بست‌درد ما کردشخدای‌ذوالمنن
15. ۱۵یاکند تقلید سرو و نارون‌ کاندر بهارهم به یک پا می‌چمند از ناز سرو و نارون
16. ۱۶یا سر پا می‌زند بر خاک یعنی‌ کای زمینوجد کن کاندر تو دارد همچو من ماهی وطن
17. ۱۷لکنتش‌ گر در سخن‌بینی‌مشو غمگین‌ازآنکدر دهان نوشش از تنگی نمی‌گنجد سخن
18. ۱۸گوهر گفتار او از درج دل خیزد درستلیک صدجا بشکند چون می‌برآید از دهن
19. ۱۹بسکه تنگست آن دهان بربسته راه‌گفتگولیک از وی ‌گفتگوها خیزد از هر انجمن
20. ۲۰بارک‌الله از دو چشم اوکه تا دیدم به چشمچشم ‌بر بستم ز هوش و فکرت و فهم و فطن
21. ۲۱مرحبا ابروی دلبندش ‌که نتواند کشیدبا هزاران جهد آن مشکین‌کمان را تهمتن
22. ۲۲در تمیز قبله هر کس را بباید اجتهادو اندرین ‌معنی نباید خلق را تقلید و ظن
23. ۲۳من نمودم جهدها تا یافتم کابروی اوقبلهٔ اهل دلست و سجده‌گاه مرد و زن
24. ۲۴مسلمست آنکس ‌که‌ رو آرد به‌ محراب ای شگفتکافرم من تا شدست آن ابروان محراب من
25. ۲۵شد دو روزی تا دلم را می‌کشد ابروی اووان ‌اشارتها که ‌در هر یک ‌دوصد مکرست و فن
26. ۲۶هرچه می‌ گویم دلا بر جای خویش آرام‌ گیرکان‌صنم عابدفریبست آن پری پبمان‌شکن
27. ۲۷راه بی‌حاصل مپوی و یار بی پروا مجویتخم در خارا میفشان خشت بر دریا مزن
28. ۲۸دل مرا گوید برو قاآنی از من دست شویتخم بدنامی مکار و تار ناکامی متن
29. ۲۹گر دلی درکار داری رو به سیم و زر بخرور نداری سیم و زر بستان ز میر مؤتمن