1. ۱دیشب به شکل جام نمود از افق هلالیعنی به جام باده ز جان دورکن ملال
2. ۲دوشینه ماه روزه به پا موزه درکشیدوز شهر شد برون و بزد کوس ارتحال
3. ۳وامد مه مکرم باکوس و باعلمبهروزی از یمینش و پیروزی از شمال
4. ۴آن مه‌ گشاده بود خدای از بهشت دروین مه‌گشوده‌اند بهشی‌وشان جمال
5. ۵خلقی شدند دوش به مغرب هلال جویواندر فکنده غلغله ازگونگون سوال
6. ۶آن‌گفت مه چگونه‌ضعیف‌است‌یا قویوین گفت در کجا به جنوبست یا شمال
7. ۷من هم به یاد ابروی جانان خویشتنمی‌ برشدم به بام‌ که تا بنگرم هلال
8. ۸کامد هلال ابرویم از دور خیر خیرگفت ای هلال جو نکنم مر ترا حلال
9. ۹ابروی من نبینی و بینی هلال عیددر دل وفا نداری و در دیده انفعال
10. ۱۰خواهی همین زمان‌که ترا با هلال نوسازم به نعل کفش لگدکوب و پایمال
11. ۱۱گفتم بتا جای رهی ظنّ بد مبرکز ظنّ بد نخیزد چیزی به جز نکال
12. ۱۲بالله خیال ابروی تو بود در دلمدیدم به ماه نو که مجسم شود خیال
13. ۱۳عمریست تا به حرمت ابروی و زلف توهرجا خمیده‌ایست نکو دارمش به فال
14. ۱۴بر سینه می‌نویسم پیوسته نقش نونبر دیده می‌نگارم همواره شکل دال
15. ۱۵داند خدای من‌ که به جان در نشانمشهرچ آن به چعزی از تو توان ‌کمردن مثال
16. ۱۶از عشق عارض تو پرستم همی قمربر یاد قامت تو نشانم همی نهال
17. ۱۷خندید و نرم نرم همی‌گفت زیر لبکاین مرد پارسی دل ما برد زین مقال
18. ۱۸این‌گفت‌و شد به‌حجره و بنشست‌و خواست میزآن زر دمی‌ که عکسش زرین کند سفال
19. ۱۹جست‌و دویدو رفت‌و می آورد و دادو خوردمرغی شد از نشاط و برآورد پر و بال
20. ۲۰گه ‌وجد و گه سماع و گهی رقص و گه طربگه ناز وگه عتاب وگهی غنج وگه دلال
21. ۲۱گفت این زمان وظیفه چه بر من نهاده‌ایبنمای پیش از آنکه به هجران‌ کشد وصال
22. ۲۲گفتم هزار بوسه ترا نذرکرده‌امنیمی به‌روی و موی تو نیمی به خط و خال
23. ۲۳گفت ارچه این چهار لطیفند و زودرنجچندین عتاب بوسه نیارند احتمال
24. ۲۴لیکن دریغ نیست مرا بوسه از لبیکارد هماره مدح خداوند بیهمال
25. ۲۵فهرست آفرینش و دیباچهٔ وجودآسایش زمانه و آرایش‌کمال
26. ۲۶فخرالانام حاجی آقاسی آنکه هستدر مهر او سعادت و در کین او نکال
27. ۲۷گر حب او گناه بود حبّذا گناهور مهر او ضلال بود فرّخا ضلال
28. ۲۸با پاس او ریاست‌گرک آید از برهبا عدل او حراست شیر آید از شکال
29. ۲۹با مهر او ندیده تنی زحمت‌کرببا جود او ندیده ‌کسی سبقت سوال
30. ۳۰در مشت او نپاید همچون نسیم سیمدر چشم او نیاید همچون رمال مال
31. ۳۱در پیش عفو عامش طاعت‌کم ازگنهبا جود دست رادش لؤلؤ کم از سفال
32. ۳۲جز از طریق وهم نیایدکسش نظیرجز بر سبیل عکس نبیند کسش مثال
33. ۳۳بر نیک و زشت او را شامل بود عطابرتر و خشک زانروکامل دهد نوال
34. ۳۴ابرست در عطیه و بحرست در درونخاکست در تواضع و چرخست در جلال
35. ۳۵انوار مهر راست برای وی اقترانتا‌یید چرخ راست به بخت وی اتصال
36. ۳۶از بود اوست صورت ابداع را فروغاز رای اوست‌ گوهر افضال را کمال
37. ۳۷چونین‌که بخت اوست در آفاق لاینامیارب به باد ملکش همواره لایزال
38. ۳۸کز کلک اوست ساحت آفاق را قرارکز فر اوست صفحهٔ امصار را جمال
39. ۳۹ملت چو بخت او بود از بخت او سیمیندشمن چو کلک او بود از کلگ او هزال
40. ۴۰نبود ملک به چیزی اینست اگر بشرکس را نبوده خصلت اینست اگر خصال
41. ۴۱گردون ‌گرای‌ گردد با قدر او زمینامکان‌پذیر آید با امر او محال
42. ۴۲آنجاکه قدر اوست ندارد فکر محلآنجاکه وصف اوست ندارد سخن مجال
43. ۴۳گفتم‌که از مغایبه آیم سوی خطابتا چند در غیاب شوم محمدت سگال
44. ۴۴دیدم‌که از مهابت شخص جلال اواندر حضور ناطقه از مدح اوست لال
45. ۴۵سوی دعا شدم ز ثنا زانکه خوشترستپایان این ثنا به دعا یابد اشتمال
46. ۴۶چندان بقاش باد که در عالم وجودیابد بقای او به بقای حق اتصال