1. ۱کس مبادا چو من دلی زارشکه بود باژگونه هنجارش
2. ۲از ره و رسم مردمی به‌ کناربه سفه رأی اهرمن‌وارش
3. ۳باده ‌پیما و رند و امردبازبیدلی پیشه، عاشقی کارش
4. ۴هرکجا عشرتی به طبع رَمانهرکجا محنتی پرستارش
5. ۵رنج نخلیست جان او برگشدرد پودیست جسم او تارش
6. ۶روز تیره چو موی جانانشبخت خیره چو خوی دلدارش
7. ۷سال و مه یار درد و اندوهشروز و شب جفت رنج و تیمارش
8. ۸دایم از حاصل نظربازیدر جنونست‌ گرم بازارش
9. ۹از هوس سر به‌ سر چو بوتیمارباز بینی سقیم و بیمارش
10. ۱۰کس ندیده‌ست در تمامی عمرجز تن ریش و ناله زارش
11. ۱۱وین عجب‌تر کزین همه محنتشادمانست و نیست آزارش
12. ۱۲همه را دل به عشرت آرد میلجز دل من ‌که غم بود یارش
13. ۱۳هردم از خودسری و خودراییپا به دامی بود گرفتارش
14. ۱۴گه به یاد بتی سمن سیمادیده گریان بود شمن‌وارش
15. ۱۵گه به فکر مهی سهیل جبینگشته بر رخ سرشک سیّارش
16. ۱۶زهره‌رویی‌ گهی به چاهِ زنخکرده هاروت‌وَش نگونسارش
17. ۱۷گه‌ کمان ابرویی به تیر مژهکرده نخجیر چشم بیمارش
18. ۱۸الغرض هر دمی به خواهش وقتبنگری حالتی پدیدارش
19. ۱۹هرکجا شاهدیست شیرین‌کارباشد از جان و دل خریدارش
20. ۲۰کارها دارد او که نتوان‌ گفتتا نبینی به نرم‌گفتارش
21. ۲۱زیر هر پیچ او دو صد دغلستچون‌ کنی باز، پیچِ دستارش
22. ۲۲باده و خمر و کوکنار و حشیشگرم از فعل اوست بازارش
23. ۲۳هرکجا نقش دلبری سادهمات یابی چو نقش دیوارش
24. ۲۴جمله بر بوی ساغری بادهفرش بینی به‌ کوی خمّارش
25. ۲۵چون سُرینی درون شلواریدید، کَیْک اوفتد به شلوارش
26. ۲۶حیله‌ها کرده رنگها ریزدتا بکوبد به ثُقبه مسمارش
27. ۲۷ننشیند ز پای تا نکندچون فرامرز بر سر دارش
28. ۲۸وینک از بس که معصیت‌ کرده‌ستنیست در دل امید زنهارش
29. ۲۹می‌ندانم بر او چه خواهد رفتباز پرسد عمل چو دادارش
30. ۳۰هم مگر موجب نجات شوداز گنه، مدحت جهاندارش
31. ۳۱شاه‌ گیتی ستان محمد شهکاسمان بوسه زد به دربارش
32. ۳۲شاه غازی ‌که چون ماثر دینتا قیامت بماند آثارش
33. ۳۳رسم امنیت از میان برخاستهرکجا خنجر شرر بارش
34. ۳۴همچنان بی‌مکاره است و فِتنهرکجا خُلق خُلد اطوارش
35. ۳۵دودی از مطبخ عطای ویستاینکه‌ گویند چرخ دوّارش
36. ۳۶تیغ او دوزخیست تفتیدهپی تعذیب جان اشرارش
37. ۳۷تا جهانست شاه شاه جهانباد تایید آسمان یارش