1. ۱صباح عید که شد باغ و راغ عطرآمیزطرب به مجمرهٔ روح گشت عنبربیز
2. ۲ز چاه دلو برون شد دو اسبه یوسف مهربه رغم اخوان در مصر چرخ ‌گشت عزیز
3. ۳سحاب ‌گشت ز تقطیر ژاله ‌گوهربارنسیم شد ز مسامات ابر بحرانگیز
4. ۴به ‌چنگ‌ مطرب ‌خوش نغمه‌ساز عشرت‌سازبه دست ساقی ‌گلچهره جام می لبریز
5. ۵هم از ترنم آن‌ گوش هوش لحن‌ آموزهم از ترشح این ذوق عقل عیش‌آمیز
6. ۶زمین چو دکهٔ صباغ ‌گشته رنگارنگهوا چو طبلهٔ عطار گشته عنبربیز
7. ۷دمن ز رنگ شقاق چنانکه عرصهٔ جنگز خون خصم ملک‌زادهٔ پلنگ‌آویز
8. ۸ابوالشجاع حسن شه‌ که از نهگ حسامهزار دجلهٔ خون آورد به دشت ستیز
9. ۹تهمتنی‌که ز الماس‌گون بلارک‌ اوهنوز عرصهٔ ‌کافردزست مرجان‌خیز
10. ۱۰ز خاک دشت و غار و ز نشر خون عدوشگیاه سرخ دمد تا به روز رستاخیز
11. ۱۱ز رمح خطی او مصر و شام در زنهارز تیغ طوسی او هند و روم در پرهیز
12. ۱۲فنای خوشهٔ بخل از چه از نوایر جودبلای خرمن عمر از چه از بلارک تیز
13. ۱۳زمان عدل وی و جور باد در چنبرزمین ملک وی و خوف آب در پرویز
14. ۱۴به‌گاه بزم هوا خواه بذل او قاآنبه روز رزم لگدکوب قهر او چنگیز
15. ۱۵به نزد شوکت او چرخ در حساب طسوجبه نزد همت او بحر در شمار قفیز
16. ۱۶زهی ز شکّر شکرت مذاق جان شیرینچنانکه از شکرافشانی شکر پرویز
17. ۱۷تو سنجری و تو را تاج آفتاب افسرتو خسروی و تو را خنگ آسمان شبدیز
18. ۱۸ز خون خصم چه‌کاریزهاکه جاری شدز بحر تیغ نهنگ‌افکن تو درکاریز
19. ۱۹ز خنجر تو چنان کار دین گرفته طرازکه کعبه حسرت اسلام دارد از پاریز
20. ۲۰سمند عزم تو را حلقهٔ هلال رکابعروس بخت تو را ملک روزگار جهیز
21. ۲۱شکفته‌رویی تو شکر آورد ز شرنگترش‌جبینی تو حصرم آورد ز مویز
22. ۲۲هر آنکه رخت به رضوان‌کشد ز درگه توچنان بودکه به بتخانه رو نهد ز حجیز
23. ۲۳ز خنجر تو شود فتنه از جهان زایلبدان مثابه‌که رفع صدع از گشنیز
24. ۲۴به ‌غیر سبزه‪ی تیغت که سرخ‌روست ز خونکسی ندیده شقایق برآید از شملیز
25. ۲۵دلت به‌ گاه‌ کرامت محیط لؤلؤزایکفت به وقت سخاوت سحاب‌گوهرریز
26. ۲۶به عزم سیر ثریا اگر ز عرصهٔ خاکزند به پهلوی یکران تیزتک مهمیز
27. ۲۷ز چار چنبر نعلش به نیم لحظه‌ کندفلک ملاحظه چار بدر در پرویز
28. ۲۸دو هفته بیش که از اهتزاز باد بهارهوای باغ شود مشک‌بیز و عطرآمیز
29. ۲۹به‌طیش جیش ‌خزان اوج فوج‌موج سحاببدان صفت‌که به خوارزم لشکر چنگیز
30. ۳۰به سوی ملک ملکشه ز طوس موکب شاهنهاد رو چو الب ارسلان به عزم ستیز
31. ۳۱وزان سپس سوی ترشیز باره راند چنانکبه ملک فارس اتابک به شهر مصر عزیز
32. ۳۲شد از حلاوت الطاف شه ز شوری بختمذاق خصم ترش‌روی تلخ در ترشیز
33. ۳۳به فتح بارهٔ تربت دوباره بارهٔ شاهز خاک ملگ نشابورگشب‌گردانگیز
34. ۳۴کنون نوید بشارت رسد ز هاتف غیبکه ناگزیر عدو رو نهد به راه‌گریز
35. ۳۵هماره تا که بم و زیر چنگ و بربط راگذر بود به نشابور و زابل و نیریز
36. ۳۶به زیر حکم تو بادا مخالفان را سرز مرز و بوم هری تا به ساحت خرخیز