1. ۱خیمهٔ زربفت زد بر چرخ نیلی آفتاباز پرند نیلگون آویخت بس زرین طناب
2. ۲بال بگشود از پس شام سیه صبح سفیدهمچو سیمین شاهبازی از پی مشکین غراب
3. ۳عنبرین‌موی شب‌ارکافورگون شدعیب نیستصبح روز پیری آید از پس شام شباب
4. ۴تاکه سیمین حلقهای اختران درد ز همخور برون‌آمد چو زرین تیغی ازمشکین قراب
5. ۵یا نه‌گفتی از پی صید حواصل بچگانزاشیان چرخ بیرون شد یکی زرین عقاب
6. ۶یا به جادویی فلک در حقهٔ یاقوت زردکرد پنهان صد هزاران مهره از در خوشاب
7. ۷یا نه زرین عنکبوتی‌گرد صد سیمین مگسبافته درگنبد مینا دو صد زرین لعاب
8. ۸یا نهنگی‌کهربا پیکرکه از آهنگ اوصدهزاران ماهی سیم افتد اندر اضطراب
9. ۹یا چو زرین زورقی‌کز صدمتش پنهان شوددرتک سیمابگون دریا دو صد سیمین حباب
10. ۱۰در چنین صبحی به یادکشتی زرین مهرای مه سیمین‌لقا ما را به‌کشتی ده شراب
11. ۱۱محشر ارخواهی زگیسو چهره‌یی بنما ازآنکمحشر آن‌روز است‌کز مغرب درآید آفتاب
12. ۱۲عیش جان در مرگ تن بینم خرابم‌کن ز میکاین حدیثم بس لدوا للموت وابنوا للخراب
13. ۱۳هردو لعلت شکر نابست خواهم هردو رامی‌ببوسم تا نماند در میانشان شکرآب
14. ۱۴خاصه‌این ماه‌رجب‌کز خرمی جشنی عجیبکرد شاه از بهر مولود شه دین بوتراب
15. ۱۵ناصر دین و دول آرایش ملک و مللناصرالدین شاه غازی خسرو مالک رقاب
16. ۱۶رسم این جشن نوآیین‌کرد شاه دین‌پرستآنکه چون ذات‌خرد ملکش مصون از انقلاب
17. ۱۷از برای عمر جاویدان و نام سرمدیکردکاری‌کش خدا بخشد ثواب اندر ثواب
18. ۱۸راستی از شهریاران این محاسن درخورستنه محاسن را بحنا روز و شب‌کردن خضاب
19. ۱۹قصرجاویدی ببایدساختن بی‌خاک‌وخشتورنه‌کو آن‌گنگ دژ کابادکرد ا فراسیاب
20. ۲۰همچو نوروز جلالی شاید ار این عید راخلق عید ناصری خوانند بهر انتساب
21. ۲۱خاک‌راه بوترابست این‌ملک‌کز رشک اوآسمان‌گوید همی یا لیتنی‌کنت تراب
22. ۲۲کیست دانی بوتراب آن مظهرکامل‌که هستدرمیان حق‌و باطل حکم او فصل الخطاب
23. ۲۳اولین نور تجلی آخرین تکمیل فرضصورت‌اسماء حسنی معنی حسن‌المآب
24. ۲۴جوهر عشق الهی ریشهٔ علم ازلشیرهٔ شور محبت شافع یوم‌الحساب
25. ۲۵ناظم هر چارگوهر داور هر پنج حسمالک‌هر هفت دوزخ فاتح هر هشت باب
26. ۲۶خاصیت بخش نباتات از سپندان تا به عودرنگ‌پرداز جمادات از شبه تا در ناب
27. ۲۷نام او در نامهٔ ایجاد حرف اولینذات او در دفتر توحید فرد انتخاب
28. ۲۸نطفه‌یی بی‌مهر او صورت نبندد در رحمقطره‌یی بی‌امر او نازل نگردد از سحاب
29. ۲۹هیچ طاعت بی‌ولای او نیفتد سودمندهیچ دعوت بی‌رضای او نگردد مستجاب
30. ۳۰بر سلیمان قهرش از یک ترک استثنا نمودسر القینا علی‌کرسیه ثم اناب‌
31. ۳۱قدر او بر جاهلان پوشیده ماند ار نه خدایهفت‌دوزخ را نکردی خلق از بهر عذاب
32. ۳۲گرچه دیدندش به بیداری ندیدندش درستچشم‌عاشق‌کور بود و چهر جانان در حجاب
33. ۳۳نه‌توانم ممکنش خوانم نه واجب لاجرماندرین ره نه‌درنگم ممکنست و نه‌شتاب
34. ۳۴عقل‌گوید عشق دیوانه است زامکان پا مکشعشق‌گوید عقل بیگانه است آن‌سوتر شتاب
35. ۳۵عقل‌گویدلنگ شد اسبم بکش لختی عنانعشق‌گویدگرم شدخشم بزن‌برخی رکاب
36. ۳۶داوری را از زبان عشق فالی برزدمربنا افتح بیننا فال من آمد درکتاب‌
37. ۳۷راستی را عقل نتواندکزو یابد نشانکی توان جستن نشان آب شیرین از سراب
38. ۳۸ای‌که‌گویی حق به‌قرآن وصف‌او ظاهر نگفتوصف او هست آنچه هست اندرکتاب مستطاب
39. ۳۹گرتو از هرعضو عضوی وصف‌گویی بی‌شمریاکه از هر جزو جزوی مدح رانی بی‌حساب
40. ۴۰وصف آن اعضا ز وصف تن بود قایم مقاممدح این اجزا ز مدح‌کل بود نایب مناب
41. ۴۱با همه اشیاست جفت و وز همه اشیاست فردچون‌خرد درجان وجان درجسم وجسم اندرثیاب
42. ۴۲وین به عنوان مثل بد ورنه‌کی‌گنجد به لفظذوق صهبا طعم شکر رنگ‌گل بوی‌گلاب
43. ۴۳ذوق‌آ‌ن‌خواهی‌بنوش‌و طعم‌آن‌خواهی بچشرنگ‌این خواهی ببین و بوی‌آن خواهی بیاب
44. ۴۴گرنبد باوی خطاب حق به‌ظاهر باک نیستکاوست منظور خدا با هرکه فرماید خطاب
45. ۴۵فاش‌ترگویم رجوع‌لفظ ومعنی چون‌به‌دوستدر حقیقت هم سؤال از وی تراود هم جواب
46. ۴۶ور همی بی‌پرده‌تر خواهی بگویم باک نیستاوست‌لفظ‌واوست‌معنی‌اوست‌فصل واوست‌باب
47. ۴۷او مدادست او دواتست او بیانست او قلماوکلامست اوکتابست او خطابست او عتاب
48. ۴۸این همه‌گفتم ولی بالله تمام افسانه بودفرق‌کن افسانه را از وصف ای‌کامل نصاب
49. ۴۹وصف‌آن باشدکزاو موصوف‌رابتوان شناختنه همی افسانه‌گفتن همچوکور از ماهتاب
50. ۵۰وصف‌نور آنست‌کز چشمت درآید در ضمیرمدح آب آنست کز جانت نشاند التهاب
51. ۵۱ای‌که سیرابی خدارا وصف‌آب ازمن مپرسهل بجویم تشنه‌یی آنگه بگویم وصف آب
52. ۵۲چشم بندی هست تعریف از پی نامحرمانتا نبیند چشمشان رخسار جانان بی‌نقاب
53. ۵۳وینکه من‌گویم تمام افسانهای عاشتیستتا بدان افسانه نامحرم رود لختی به خواب
54. ۵۴دیده‌باشی شاهدی چون بارقیب آید به‌بزمعشق‌غیرت پیشه هرساعت فتد درپیچ‌وتاب
55. ۵۵مصلحت را صد هزار افسانه‌گوید با رقیبخوابش‌‌آید خودز وصل‌دوست‌گردد کامیاب
56. ۵۶مغزگفتی نغزگفتی لیک قاآنی بترسزابلهان‌کند فهم و جاهلان دیریاب
57. ۵۷راه‌تنگست و فرس لنگست و معبر پر ز سنگای سوار تیز رو لختی عنان واپس بتاب
58. ۵۸بیش‌ازینت حدگفتن نیست‌ورگویی خطاستختم‌کن اینجا سخن والله علم بالصواب