1. ۱بوی مشک آید چو بویم آن دو زلف مشکبارمن به قربان سر زلفی‌ که آرد مشک‌بار
2. ۲عید قربانست و ناچارم‌ که جان قربان ‌کنمگر ز بهر عید قربانی ز من خواهد نگار
3. ۳هرکه را سیمست قربانی نماید بهر عیدمن که بی‌سیمم نمایم عید را قربان یار
4. ۴یک جهان حسنست آن مه لاجرم دارم یقینکاوکنار از من چوگیرد از جهان‌گیرم‌کنار
5. ۵سرو خیزد ازکنار جوی و هر ساعت مرااز غم آن سرو قامت جوی خیزد از کنار
6. ۶روی‌او نورست‌و خویش‌نار و من‌زان نار و نورگه فروزم همچو نور وگاه تنورم همچو نار
7. ۷خط‌ او مورست ‌و مویش ‌مار و من ‌زان‌ مار و مورگه‌بدن‌کاهم چو مور و گه به‌خود پیچم چو مار
8. ۸خار خار مار تار زلف او دارم به دلبختم از آن خار زار و در دلم زان مار بار
9. ۹تار زلفش زاده‌الله دام مکرست و فریبترک‌ چشمش ‌صابه ‌الله مست ‌خوابست و خمار
10. ۱۰بر رخش گر سجده آرد زلف بس نبود عجبسجده ‌بر خورشید کردن ‌هست‌ هندو را شعار
11. ۱۱هست‌رومی‌روی ‌و زنگی‌موی ‌از آن‌ رو هر نفسیا خیال روم دارم یا هوای زنگبار
12. ۱۲بر دو مار زلف او عاشق شدم غافل ازینکان دو مار از جان من روزی برانگیزد دمار
13. ۱۳تا به ‌کی قاآنی از عشق بتان ‌گویی سخنهرچه بت در سینه داری بشکن ابراهیم‌وار
14. ۱۴دست زن بر دامن آل پیمبر تا تو رادر کنار رحمت خود پرورد پروردگار
15. ۱۵معرفت‌آموز تا ناجی شوی در راه عشقورنه ندهد سود اگر حاجی شوی هفتاد بار
16. ۱۶در طواف‌کعبهٔ دل‌کوش اگر جویی نجاتکز طواف کعبهٔ گل برنیاید هیچ‌کار
17. ۱۷صدر و قدر ار خواهی اندر راستی‌کوش آنچنانکاعتمادالدوله گشت از راستی صدرکبار
18. ۱۸بدر عالم صدر اعظم غوث ملت غیث ملکفخر دنیا ذخر دین‌ کان‌ کرم‌ کوه وقار
19. ۱۹هم به جسم ملک عدلش را خواص عافیتهم به چشم فتنه پاسش را مزاج ‌کوکنار
20. ۲۰روز مهر او ز صحرا عنبرین خیزد نسیمگاه خشم او ز دریا آتشین جوشد بخار
21. ۲۱چون قضای آسمانی حکم اوبی‌بازگشتچون نعیم ناگهانی جود او بی‌انتظار
22. ۲۲صعوهٔ او باز صید و پشهٔ او فیل‌ کشروبه او شیرگیر و کبک او شاهین‌شکار
23. ۲۳حمله آرد شیر شادروان او بر خصم اوراست پنداری روان دارد چو شیر مرغزار
24. ۲۴قدرش از رفعت چو اوج چرخ ناید در نظرجودش ازکثرت چو موج بحر ناید در شمار
25. ۲۵ای میان خلق عالم در سرافرازی علمچون میان سبزه‌زاران قد سرو جویبار
26. ۲۶مدح اندر گوش سامع بانگ وحی جبرئیلجودت اندر طبع سائل فیض ابر نوبهار
27. ۲۷تا نجنبد محور کلکت نجنبد آسمانتا نگردد توسن عزمت نگردد روزگار
28. ۲۸آفرینش را مرادی جز تو اندر دل نبودفضل یزدان بر مراد دل نمودش کامگار
29. ۲۹امر تو چون نور بی‌رنج قدم آفاق‌گردحکم تو چون وهم بی‌طی زمین‌ گیهان‌سپار
30. ۳۰با سوم سطوتت حظل چکد از نوش نحلبا نسیم رحمتت سبل دمد از نیش خار
31. ۳۱آب‌و آتش را بهم دادست عدلت دوستیخواهی ار برهان قاطع نک حسام شهریار
32. ۳۲تا نگوی کار خصمت از شرف بالا گرفتمشت‌ خاکی‌ هست از آن‌ بالا رود همچون غبار
33. ۳۳بر سر پیکان چوبی نام عزمت‌گر دمندنوک آن پیکان ‌کند از صخرهٔ صماگذار
34. ۳۴بر فراز موج دریا نقش حزمت‌گرکشندموج دریا جاودان چون‌ کوه ماند استوار
35. ۳۵افتخار عالمی ‌گرچه درون عالمیچون روان در پیکر و دانش به مغز هوشار
36. ۳۶نوک‌کلکت آن‌کند با چشم بدخواهان‌که‌کردنوک تیر تهمتن با دیدهٔ اسفندیار
37. ۳۷دین و دولت را نشاید فرق‌کرد از یکدگربسکه‌بیوستست‌از عدلت‌به‌هم‌چون پود و تار
38. ۳۸گرچه یکسر اختیار کارها با رای تستدر ولای شاه و در بخشش نداری اختیار
39. ۳۹ورچه سررشهٔ قرار عالمی در دست تستسیم و زر در دست فیاضت نمی‌گیرد قرار
40. ۴۰تا جهان را اعتبار از گوهر مسعود تستخواند نتواند جهان را هیچ‌کس بی‌اعتبار
41. ۴۱تا که مغناطیس را میلیست پنهانی به طبعکز یمین قطب ‌گه مایل شود گاه از یسار
42. ۴۲میل مغناطیس الطافت به هر جانب که هستزایسر و ایمن به هرکس از یمین بخشد یسار
43. ۴۳تا به محشر باد هر امروز تو بهتر زدیتا قیامت باد هر امسال تو خوشتر ز پار