1. ۱باد میمون این بهین تشریف شاه‌کامگاربر علیخان آن مهین فرزند صاحب‌اختیار
2. ۲شه‌ بود خورشید و او ماهست‌ و ابن ‌تشریف ‌نوردایم از خورشدگیرد ماه نور مستعار
3. ۳پادشه‌ بحرست ‌و او درجست‌ و این ‌تشریف درتربیت از بحر یابد درج درّ شاهوار
4. ۴شه بود ابر بهار او سرو فیض او مطرسرو را سرسبز دارد از مطر ابر بهار
5. ۵دوست ‌دارد خانه‌زاد خوبش ‌را هرکس به طبعاین عجب نبود گر او را دوست دارد شهریار
6. ۶کودکست و نوجوان چون بخت شاه نامورزین رهش داردگرمی بخت شاه نامدار
7. ۷رسم دیرینست کز میل طبیعت کودکاندوست می‌دارند همسالان خود را بیشمار
8. ۸ای شبستان ظفر را طفل بختت نوعروسوی ‌گلستان ‌کرم را ابر دستت آبیار
9. ۹کوه با حزم تو چون فکر حکیمان تیزروباد با عزم تو چون عهدکریمان استوار
10. ۱۰دوش‌کردم حیرت‌از دستت‌که چون ریزدگهرعقل ‌گفتا غافلی ‌کاو بحر دارد در جوار
11. ۱۱ماه‌آن چرخی‌کش آمد عرش اعظم زیردستشبل‌ آن ‌شیری‌که بود از شیرخواری شیرخوار
12. ۱۲سرو آن باغی‌ کزو خجلت برد باغ بهشتدر آن بحری‌که از وی بحر عمّان شرمسار
13. ۱۳وصف‌گرزت دی نوشتم خامه‌ام شد ریز ریزمدح خلقت دوش‌ گفتم خانه‌ام شد مشکبار
14. ۱۴یادی از رخش تو کردم فکرت من شد رواننامی از تیغ تو بردم شعر من شد آبدار
15. ۱۵گر کسی خواهد که عزرائیل را بیند به چشمگو ببیند جان‌، شکر تیغ تو را در کارزار
16. ۱۶ور حکیمی وهم را خواهد مجسم بنگردگو ببیند بد سیر خصم تراگاه فرار
17. ۱۷دشمن از زور تو می‌ترسد نه از شمشیر توزور بازوی علی مرحب‌کشد نه ذوالفقار
18. ۱۸گشته تیغت لاغر از بس خورده خون دشمنانراست بودست اینکه لاغر می‌شود بسیار خوار
19. ۱۹کی بوده‌ کاستاده بینم مر ترا پیش پدرهمچو خرم‌ گلبنی در پیش سرو جویبار
20. ۲۰کی بود کز یزد آیی نزد میر ملک جمنصر و فتح از پیش و پس یمن از یمین یسر از یسار
21. ۲۱گرچه دوری از پدر نزدیک جان بنشاندتگر به نزدیکان شاه از دور سازی جان نثار
22. ۲۲هم مگر کز خواجه‌ دوری ‌مهر او نزدیک تستآری او مهرست و مهر از دور گردد نوربار
23. ۲۳بندگی ‌کن تا خداوندی ‌کنی‌ کز بندگیمر علی را داد تشریف ولایت‌ کردگار
24. ۲۴جهدکن درکوچکی تا چون پدر گردی بزرگسعی‌کن تا همچو او درکودکی یابی وقار
25. ۲۵خدمت شاه جوان‌کن تا شود بختت جوانپند پیرانست این کز عجز خیزد اقتدار
26. ۲۶آهن از آسیب پتک و کوره‌ گردد تیغ تیززر سرخ از تف نار و بوته ‌گردد خوش ‌عیار
27. ۲۷سرفرازی راز سربازی طلب زیرا که شمعتا نبازد سر نگردد سرفرازیش آشکار
28. ۲۸تا جهان باقیست شاهنشه جهانبان باد و توزیر ظل رحمتش ساکن چو چرخ و روزگار
29. ۲۹طبع قاآنی بآ‌نی این سخنها آفریدچون خلایق را به امری قدرت پروردگار