1. ۱ای ترک می فروش ای ماه میگساربنشین و می بنوش برخیز و می بیار
2. ۲راه خطا مرو ترک عطا مکنبیخ وفا مَکَن، تخم جفا مکار
3. ۳بستان بده بنوش بنشین بگو بجوشچندت ‌زبان خموش چندت روان فکار
4. ۴پیش آر چنگ و نی بردار جام میبفشان ز چهره خوی بنشان ز سر خمار
5. ۵زیور چه می‌نهی زیور تراست ننگزینت چه می‌کنی زینت تراست عار
6. ۶زیور ترا بس است آن موی چون عبیرزیث ترا ببب‌ن اس آن روی چون نگار
7. ۷برگیر چنگ و جام درده صلای عامخوشتر از آن‌ کدام بهتر ازین چه‌کار
8. ۸پایی ز روی وجد بر آستان بکوبدستی برای رقص از آستین برآر
9. ۹بنشین به دامنم تا از لب و رختپر مل‌کنم دهان پرگل‌کنم‌کنار
10. ۱۰می ده مرا چنانک هر دم ز بیخودیآویزمت به جهد در زلف مشکبار
11. ۱۱هی‌گویمت سخن هی‌گیرمت به برهی بویمت دهان هی بوسمت عذار
12. ۱۲ای در مذاق من دشنام تلخ توچون‌صبر سودمندچون‌پند سازگار
13. ۱۳گویند از جهان هر تن که بست رختدر بند مار و مورگردد تنش دوچار
14. ۱۴من در حیات خویش از خط و زلف توافتاده‌ام اسیر در بند مور و مار
15. ۱۵ای‌’‌ترک‌کاشغر ای شمع غاتفرای سرو کاشمر ای ماه قندهار
16. ۱۶رو ترک کن ادب دیوانگی طلباز روی اختیار در عین اقتدار
17. ۱۷چند از پی هنر پوییم دربدرچند از پی خطر موییم زار زار
18. ۱۸خاموشی آورد گفتار بی‌ثمربیهوشی آورد سودای هوشیار
19. ۱۹دانش به پای طبع بندیست آهنینفکرت به راه نفس دامیست استوار
20. ۲۰آن بند درشکن این دام درگسلزین بند شو برون زین دام‌ کن فرار
21. ۲۱نی نی ز هوش و عقل ما را‌ گزیر نیستکاین هر دو لازمست در مدح شهریار
22. ۲۲دیباچهٔ مهی فهرست فرهیعنوان آگهی دیوان افتخار
23. ۲۳دریای مکرمت دنیای معدلتگیهان منزلت‌گردون اقتدار
24. ۲۴سلطان بحر و بر دارای خشک و ترنقاد خیر و شر قلاب نور و نار
25. ۲۵فرخ شه آنکه هست فرخنده ذات اوبر خلق آیتی از فضل ‌کردگار
26. ۲۶نطقش همه‌گهر رایش همه هنربختش همه ظفر شخصش همه وقار
27. ۲۷جان بی‌ولای او در پیکرست ننگسر بی‌رضای او برگردنست بار
28. ۲۸گیهان ز بخت او جون بخت او سمیندشمن ز رمح او چون رمح او نزار
29. ۲۹هر جنبشی‌که هست مقدور آسمانتاند که طی ‌کند عزمش به یک مدار
30. ۳۰شخصش ‌ببین ‌به‌ رخش ‌‌بادست گنج‌بخشابر ار ندیده‌یی بر فرق‌ کوهسار
31. ۳۱بنگربه روز جنگ‌گرزش درون چنگکوه ار ندیده‌یی در بحر بی‌کنار
32. ۳۲از ترکتاز مرگ ایمن بود رواناز حزمش ار کشد بر گرد تن حصار
33. ۳۳مهرش سرشته‌اند در جان آدمیورنه نیافتی جان در بدن قرار
34. ۳۴گر نام خسروان یکباره حک‌کنندآثار او بس است زآن جمله یادگار
35. ۳۵محصور عمر اوست ادوار آسمانمقصور امر اوست اطوار روزگار
36. ۳۶ای چون بنای چرخ ‌کاخ تو دیرپایوی چون اساس فضل ملک تو پایدار
37. ۳۷از سهم تیر تو در وقت دار و گیراز بیم تیغ تو در روز گیرودار
38. ۳۸بر پیکرگوان خفتان شود کفنبر تارک مهان افسر شود افسار
39. ۳۹چندین هزار قرن یک لحظه طی ‌کندخورشید اگر شود بر توسنت سوار
40. ۴۰مانا که در چنار قهرت نهفته‌ اندکز اصل خویشتن آتش دهد چنار
41. ۴۱سرویست رمح تو در جویبار رزممرگ گوانش بر ترگ یلانش یار
42. ۴۲قصرت ز خسروان چرخیست پر نجومکاخت ز نیکوان باغیست پر نگار
43. ۴۳شاها خدای من داند که روز و شبشکرانه‌گویمت هر دم هزار بار
44. ۴۴روزی ‌که نگذرد نام تو بر لبمنفرین‌ کنم به خویش از فرط انزجار
45. ۴۵برهان قاطعست بر پاکی سخنتا شعر من شدست چون تیغت آبدار
46. ۴۶ای شاه پیش ازین معروض داشتمکز فضل بی‌قیاس وز جود بی‌شمار
47. ۴۷باری طلب‌کنی اجرای بنده راافزاید ازکرم دارای نامدار
48. ۴۸بالله اشارتی‌گر از تو سر زندکامم روا شود ز الطاف شهریار
49. ۴۹وانگه شود مرا از لطف عام توامروز به زدی امسال به ز پار
50. ۵۰تا غنچه بشکفد در صحن بوستانتا لاله بردمد در طرف لاله‌زار
51. ۵۱بادا خلیل تو چون غنچه شادمانبادا عدوی تو چون لاله داغدار