1. ۱افتتاح هر سخن در نزد مرد هوشیارنیست نامی به ز نام نامی پروردگار
2. ۲آنکه از ابداع صنع او به یک فرمان‌ کننور هستی از سواد نیستی‌گشت آشکار
3. ۳آنکه بی‌سعی ستون افراخت خرگاه سپهروانکه بی‌ترتیب آلت ساخت حصن روز‌گار
4. ۴آن که بی ‌شنگرف و زنگار و مداد و لاجوردنقشهای مختلف‌گون‌کلک صنعش زد نگار
5. ۵آن‌ه صدت‌ردیان‌ازدقیا‌ص‌از رهم صفبر نخستین ‌پایهٔ ادراک‌ او ناردگذار
6. ۶زان سپس بر نام احمد پیشوای جزو و کلکز طفیل ذات او هست آفر‌ینش را مدار
7. ۷آنکه گر اندک‌ یقین راه حقیقت گم‌ کندذات او را باز نشناسد ز ذات‌کردگار
8. ۸پس به نام ابن‌ عمش حیدر صفدر که گشتذات او یا ذات احمد از یکی نور آشکار
9. ۹آنکه ‌دست و تیغ ‌او را حق ستایش‌ کر‌د و گفتلا فتی الا علی لا سیف الا ذو‌الفقار
10. ۱۰پس‌ به نام یازده فرزند پاک او که هستبر سه فرع و چار اصل ونه فلکشان اقتدار
11. ۱۱سیما مهدی هادی حجه قایم‌ که ‌گشتاز قوام ذات اوقام وجود هفت ‌و چار
12. ۱۲پس به نام مهدی نایب ‌که مانند مسیحقهر او دجال د‌ولت را درآویزد ز ذار
13. ۱۳قهرمان فتحعلی‌شاه جوان‌بخت آن که هسترای او پیر خرد را موبدی آموزگار
14. ۱۴آنکه گردون و قضا بردست و خوردست از نخستبر یسار او یمین و از یمین او یسار
15. ۱۵خسروی‌کز باس بذلش پیشگاه بزم و رزماین خزان اندر خزان و آن بهار اندر بهار
16. ۱۶داو‌رر‌ی ‌کز آتش نیران و آب سلسبیللطفش انگیزد ترشح قهرش انگیزد شرار
17. ۱۷هم ز شمشیر نزارش بازوی دولت سمینهم ز بازوی سمینش پیکر دشمن نزار
18. ۱۸هم فضای درگه او را ز باغ خلد ننگهم حضیض سدهٔ او را ز اوج عرش عار
19. ۱۹چون‌ ز شه اندرگذشتی‌ ختم‌ مهی‌‌گردد سخنبر همایون نام یکتا در درج افتخار
20. ۲۰نیروی بازوی سلطانی شجاع‌السلطنهآنکه سوزان‌ تیغ او هست اژدهای مردخوار
21. ۲۱آنکه از بیم جهانسوزش ‌کند بدرود جانهم‌پلنگ اندر جبا‌ل‌و هم‌نهنگ اندر بحار
22. ۲۲آنکه ‌گر سهمش ‌کند در خاطر شیران‌ گذروانکه‌گر بأسش‌کند در پیکر پیلان‌گذار
23. ۲۳نعرهٔ تدر رسد درو-‌‌ شران بانگ مورجلوهٔ‌ عالم دهد در چشم پیلان چشم مار
24. ۲۴آنکه کودک در رحم گر نام تیغش بشنودنطفه بودن را شود از پاک یزدان خواستار
25. ۲۵دین و دولت را بود تدبیر او رو‌ببنه‌دزملک ‌و ملت را بود شمشیر او رویین حصار
26. ۲۶از مدار مدت او گر قدم بیرون نهندبگسلاند قهرش از هم رشتهٔ لیل و نهار
27. ۲۷دست او را ابر گفتم چین بر ابرو زد سپهرگفت کای بیهوده‌گو از ژاژخایی شرم دار
28. ۲۸ابرکی بخشد به سایل نقدگنج شایگانابرکی بارد به جای قطره درّ شاهوار
29. ۲۹پوشد و بنهد به عزم رزم چون در دار و گیرگیرد و گردد ز بهر جنگ چون در گیرودار
30. ۳۰جوشن چینی به پیکر مغفر رومی به سرنیزهٔ خطی به‌کف بر مرکب ختلی سوار
31. ۳۱آسمان چنبری از رفعت قدرش خجلآفتاب خاوری از نور رایش شرمسار
32. ۳۲هم ز هندی تیغ بدهد ملک ترکی را نظامهم ‌ز طوسی اصل‌ بخشد دین‌ تازی را قرار
33. ۳۳جز سمند بادپیمایش به هنگام مسیرجز حسام ابر سیمایش به وقت‌ کارزار
34. ۳۴باد دیدستی‌که‌همچون‌رعد آید در خروشابر دیدستی که همچون برق گردد شعله‌بار
35. ۳۵بر دعای شاه کن قاآنیا ختم سخنزانکه از تطویل نیکوتر به هرجا اختصار
36. ۳۶تا ز سیر هفت نجمست و مدار نه سپهرآنچه ‌گردون را به عالم از حوادث آشکار
37. ۳۷در مذاق دوستانش نیش قاتل نوش جاندر مزاج دشمنانش شهد شیرین زهر مار
38. ۳۸سال ‌و مال ‌و بخت ‌و تخت و فال و حال او بودتا نخستین صور اسرافیل یارب پایدار