1. ۱از سر دوش دو ضحاک درآویخت دو مارکان دو مار از همه آفاق برآورد دمار
2. ۲مار آن عمرگزا چون نفس دیو لعینمار این روح‌فزا چون اثر باد بهار
3. ۳مار آن چون به‌کمر سایه‌یی از ابر سیاهمار این چون به قمر خرمنی از عود قمار
4. ۴مار آن‌آفت‌جان‌ود و ز جان‌جست قصانمار این فتنهٔ دل ‌گشت و ز دل برد قرار
5. ۵مار آن مغز سر خلق بخوردی پیوستمار این خون دل زار بنوشد هموار
6. ۶مار آن‌کرده به‌گوش از زبر دوش‌گذرمار این‌ کرده به دوش از طرف ‌گوش گذار
7. ۷آن دمید از زبر دوش و به‌ گوش آمد جفتاین خمید از طرف گوش و به دوش آمد یار
8. ۸آن به بالا شده چون خشم‌گرفته تنیناین به شیب آمده چون نیم‌‌گشوده طومار
9. ۹مار آن ضحاک آهیخته چون‌گازگرازمار این ضحاک آمیخته با مشک تتار
10. ۱۰کشوری از دم آن مار به تیمار قرینعالمی با غم این مار بناچار دوچار
11. ۱۱گر از آن مار شدی خیلی بی‌حد بیهوشهم از این مار شود خلقی بیمر بیمار
12. ۱۲گر از آن مار شدی ‌کشته به هر روز دو تنهم از این مار شود کشته به هر روز هزار
13. ۱۳باشد این مار به خون دل عاشق تشنهآمد آن مار به مغز سر مردم ناهار
14. ۱۴ویلک آن ضحاک از چرخ بیاموخت ستمویحک ‌این ‌ضحاک‌ از حسن برافروخت ‌شرار
15. ۱۵آنک آن را ز بزرگان عرب بوده نژاداینک این را ز نکویان تتارست تبار
16. ۱۶آنک آن دشمن جمشید و ربودش افسراینک‌ این حاسد خورشید و شکستش بازار
17. ۱۷دیدی از فتنهٔ آن اسم‌کیان شد ز میانبنگر از کینهٔ این جسم‌ کیان رفت ز کار
18. ۱۸چیره بر کشور جمشید شد آن یک به سپاهطعنه بر طلعت خورشید زد این یک به عذار
19. ۱۹دو فریدون به جهان نیز برافراخت علمیکی از دودهٔ جمشید و یکی از قاجار
20. ۲۰آن فریدون اگرش‌گاو زمین دادی شیراین فریدون ‌گه ‌کین شیر فلک‌ کرد شکار
21. ۲۱آن فریدون اگرش کاوه نشاندی به سریراین فریدون ببرش ‌کاوه نمی‌یابد بار
22. ۲۲آن فریدون به دماوند اگر برد پناهاین فریدون ز دماند برانگیخت غبار
23. ۲۳آن فریدون همه جادوگریش بود شیماین فریدون همه دانشوریش هست شعار
24. ۲۴زان فریدون همه‌گوییم به تقلید سخنزین فریدون همه رانیم به تحقیق آثار
25. ۲۵آن فریدون شد و این شاه جهانست به نقدبس همین فرق ‌که این زنده بود آن مردار
26. ۲۶آن به عون علم‌کاوه‌گشودی‌کشوراین به نوک قلم خویش‌ گشاید امصار
27. ۲۷ای فریدون‌شه راد ای ملک ملک‌ستانکه فریدون به بزرگی تو دارد اقرار
28. ۲۸تو فریدونی و در عرصهٔ‌پیکار ز رمحبر سر دوش تو ضحاک‌صفت بینم مار
29. ۲۹تو فریدونی و شمشیر تو ضحاک بودبسکه بر حال عدو خنده‌ کند در پیکار
30. ۳۰تو فریدونی و افواج نظام تو به رزممارشان بر زبر کتف نماید به قطار
31. ۳۱تو فریدونی و در عهد تو ضحاک‌صفتشاهدی پنجه به خون دل ماکرده نگار
32. ۳۲تو فریدونی و افکنده چو ضحاک به دوشدو سیه مار به دوران تو ترکی خونخوار
33. ۳۳تو فریدونی و ضحاک لبی خنداخنددو سیه مار نماید ز یمین و ز یسار
34. ۳۴تو فریدونی و اینها همه ضحاک آخرپرسشی‌گیرکه ضحاک چرا شد بسیار
35. ۳۵تو خود اول بنه آن نیزهٔ چون مار ز دوشتات ماری ز کتف برندمد بیور وار
36. ۳۶تیغ را نیز بده پند که بسیار مخندتات زین معنی ضحاک نخوانند احرار
37. ۳۷چارهٔ فوج نظام تو ندانم ایراکچارهٔ آن همه ضحاک نماید دشوار
38. ۳۸زان‌همه مارکشان‌رسته چو ضحاک به‌دوشمار زاریست همه بوم و بر و دشت و دیار
39. ۳۹باری این جمله بهل داد دل من بستانزان دو ماری که بود روز و شبان غالیه‌بار
40. ۴۰هوش من چند برد شاهد ضحاک شیمخون من چند خورد دلبر ضحاک دثار
41. ۴۱چند چند از لب ضحاک مرا ریزد خونچند چند از دل بی‌باک مرا خواهد خوار
42. ۴۲گاو سرگرز بکش‌ گردن ضحاک بکوبتیشهٔ عدل بزن ریشهٔ ضحاک برآر
43. ۴۳خون ضحاک بدان صارم خونریز بریزمغز ضحاک بدان ناوک خونخوار به خار
44. ۴۴موی ضحاک بکش غبغب ضحاک بگیرهمچو آن شیر که ‌گیرد سر آهو به ‌کنار
45. ۴۵نی خطاگفتم ای شاه فریدون‌که مراوصل آن شاهد بی‌باک بباید ناچار
46. ۴۶این نه ضحاکی‌کز صحبت آن جان غمگیناین نه ضحاکی کز الفت آن دل بیزار
47. ۴۷این نه ضحاکی کز کینهٔ او نفس دژماین نه ضحاکی‌ کز وی دل و دی‌ را انکار
48. ۴۸این نه ضحاک که او چاکر افریدونستکاو‌یانی علم افراخته از طرهٔ تار
49. ۴۹من به ضحاک چنین نقد روان‌کرده فدامن به ضحاک چنین هر دو جهان‌کرده نثار
50. ۵۰این نه ضحاک‌ که او هر شب و هر روز کنددمبدم از دل و جان مدح فریدون تکرار
51. ۵۱دل قاآنی از آن برده و بربسته به زلفتاش در گوش کند مدح فریدون تکرار
52. ۵۲شه به ضحاک چنین به‌که نماید یاریشه به ضحاک چنین به‌ که فشاند دینار