1. ۱آفتاب و سایه می‌رقصند با هم ذره‌وارکافتاب دین و سایه حق شد امروز آشکار
2. ۲دفتر ایجاد را امروز حق شیرازه بستتا درآرد فرد فرد اوصاف خود را در شار
3. ۳گلشن ابداع را امروز یزدان آب دادتا ز سیرابی نهال صنع ‌گیرد برگ و بار
4. ۴کلک قدرت صورتی‌بر لوح هستی برنگاشتوز تماشای جمال خود بدوکرد اقتصار
5. ۵صورت‌و صورت‌نگار از هم اگر دارند فرقاز چه این‌ صورت ندارد فرق با صورت‌نگار
6. ۶عکس صورتگر توان دید اندرین صورت درستتا چه‌ معجز برده ‌صورتگر درین صورت به ‌کار
7. ۷راست پنداری به جای رنگ سودست آینهتا در آن صورت ببیند عکس خویش آیینه‌وار
8. ۸قدرت حق آشکارا کرد امروز آنچه بودکز تماشای جمال خویشتن بد بیقرار
9. ۹در تمنای وصال خویش عمری صبر کرددست شوق آخر فرو درید جیب انتظار
10. ۱۰ناقد عشق آتشی زانگیز غیرت برفروختتا بدو نقد جمال خویش راگیرد عیار
11. ۱۱تا به‌کی در پرده‌گویم روز مولود نبی استکاوست‌اندر پرده هم خود پردگی هم پرده‌دار
12. ۱۲احمد محمود ابوالقاسم محمد عقل‌کلمخزن سر الهی رازدار هشت و چار
13. ۱۳همنشین لی مع الله معنی نون والقلمرهسپار لیله الاسری سوی پروردگار
14. ۱۴در حجاب‌کنت کنزاً بود حق پنهان هنوزکاو خدا را بندگی کردی به قلب خاکسار
15. ۱۵ازگل آدم هنوز اندر میان نامی نبودکاو شمار نسل آدم ‌کرد تا روز شمار
16. ۱۶نار و جنت بود در بطن مشیت مختفیکاو گروهی را به جنت برد قومی را به نار
17. ۱۷آنکه ‌هر وصفی ‌که‌ گویی ‌در حقیقت ‌وصف اوستراست ‌پنداری سخن‌ با نعت ‌او جست انحصار
18. ۱۸پیش از آن کز دانه باشد نام یا زین خاک نودبرگ و بار هر درختی دیدی اندر شاخسار
19. ۱۹آسمان عدل بد پیش از وجود آسمانروزگار فضل بد پیش از ظهور روزگار
20. ۲۰پیش ازین لیل و نهار اندر قرون سرمدیموی و روی احمدی واللیل بود و والنهار
21. ۲۱پیش‌ازآن کز صلب‌حکمت‌قدرت‌آبستن شوددر مشیمهٔ مام دادی قوت طفل شیرخوار
22. ۲۲بچهٔ امکان هنوز اندر مشیمهٔ امر بودکاو یتیمان را سر از رحمت ‌گرفتی در کنار
23. ۲۳گر مصورگشتی اخلاق‌کریمش در قلوبور مجسم‌گشتی اوصاف جمیلش در دیار
24. ۲۴بر حقایق در ضمایر تنگ بودی جایگاهبر خلایق در معابر ضیق جستی رهگذار
25. ۲۵چون ‌به‌ هر دعوی ‌دو شاهد باید، او مه ‌را دو کردزان‌دوشاهد دعوی دینش پذیرفت اشتهار
26. ۲۶سوماری‌ کاو سخن‌ گفته‌ست‌ با شاهی چنانبوسه جای انبیا زیبد لب آن سوسمار
27. ۲۷خلق از معراج او آگاه و او خود بیخبرزانکه بیخود رفت در خلوتسرای‌کردگار
28. ۲۸شور عشق احمدی بازم به جوش آورد دلبلبل آری در خروش آید ز بوی نوبهار
29. ۲۹عشق‌را معنی‌بلندست‌و خردها سخت پستدوس‌راقربان‌عزیزست ‌و روانهاسخت خوار
30. ۳۰ای‌ که یار نغز جویی *‌پای تا سر مغز شوزانکه طبع دوست را از پوست ‌گیرد انزجار
31. ۳۱غرق عشق یار شو چونان‌که سر تا پای توذکر حسن دوست‌گوید هر زمان بی‌اختیار
32. ۳۲گر ندانی عاشقی‌کردن ز مطرب یادگیرکاو همی بی‌اختیار از شوق ‌گوید یار یار
33. ۳۳عشق را جایی رسان با دوست‌کز هر موی توجلوه‌های طلعت معشوق گردد آشکار
34. ۳۴عشق ‌چون ‌کامل ‌شود معشوق و عاشق را ز هممی‌نشاید فرق کرد الا ز روی اعتبار
35. ۳۵باورت ناید به چشم سرّ نه با این چشم سرفرق‌کن از روی معنی خواجه را با شهریار
36. ۳۶خسرو ایران محمد شه‌ که اسم و رسم اوتا به روز حشر ماند از محمد یادگار
37. ۳۷آنکه جامهٔ قدرتش را در ازل نساج صنعاز مشیت رشت پود و از حمیت بافت تار
38. ۳۸خلق می‌گویند چون خورشید بنشیند به‌کوهروز ش‌گردد خلاف من‌که دیدم چند بار
39. ۳۹شه‌ به ‌شب ‌خو‌رشید سان‌ بر اسب که ‌پیکر نشستوز جمالش‌گشت همچون روز روشن شام تار
40. ۴۰آیت والنجم را آن لحظه بینی‌کز هوادر جهد پیکان او بر خود خصم بد شعار
41. ۴۱خصم چون زلزال بأسش را نمی‌بیند به چشمخفته غافل ‌کش به سر ناگه فرود آید حصار
42. ۴۲فتح ‌و فیروزی به‌ جاهش خورده سوگند عظیمکش دوند اندر عنان آن از یمین این از یسار
43. ۴۳خسروا از نوک‌کلک خواجه پشت دولتتدارد آن گرمی که دین مصطفی از ذوالفقار
44. ۴۴راست پنداری ‌که ‌کلک او شهاب ثاقبستدولت تو چرخ و بدخواه تو دیوی نابکار
45. ۴۵تا همی تارکتان از تاب مه ریزد ز همتا همی آب بحار از تف خورگردد بخار
46. ۴۶باد بختت تاب ماه و حاسدت تار کتانباد تیغت تف مهر و دشمنت آب بحار
47. ۴۷لاف مسکینی مزن قاآنیا زانرو که هستآستین خاطرت مملو ز در شاهوار