1. ۱لبالب کن ای مهربان ماه ساغراز آن آب‌گلگون از آن آتش تر
2. ۲کزان آتش تر بسوزیم دیوانوز آن آب‌گلگون بشوییم دفتر
3. ۳همای من ای باز طوطی تکلمتذرو من ای ‌کبک طاووس پیکر
4. ۴چو مرغ شباهنگ بی‌زاغ زلفتپرد کرکس آهم از چرخ برتر
5. ۵چو دمسیجه بسیار دم لابه‌کردمنگشی چو عنقا دمی سایه‌گستر
6. ۶اگر خواهیم همچو ساری نواخواناگر خواهیم همچو قمری نواگر
7. ۷چو بلبل برون آور از نای آواچو طوطی فرو ریز از کام شکر
8. ۸چو طاووس برخیز ه از بط بیفشانبه ساغر میی همچو خون‌کبوتر
9. ۹شرابی که گر در بن خار ریزیگل و سنبل و ارغوان آورد بر
10. ۱۰شود صعوه از وی همای همایونشود عکه از آن عقاب دلاور
11. ۱۱شرابی ازان جان آفاق زندهچو از نار سوزنده جان سمندر
12. ۱۲بدو چشم بیننده تابنده عکسشچو خورشید رخشان به برج دو پیکر
13. ۱۳چه نستوده مر دستی ای باغ پیراچه آشفته مغزستی ای‌ کیمیاگر
14. ۱۴نه شدیار خواهد نه تیمار دهقاننه فرار باید نه گوگرد احمر
15. ۱۵از آن‌می‌که چون‌برگ‌‌گل‌ هست حمرااز آن‌ می ‌که چون‌ رنگ‌ زر هست اصفر
16. ۱۶به‌گل پاش تا گل شود منبت‌ گلبه مس ریز تا مس شود شوشهٔ زر
17. ۱۷مراد من ای چشم عابدفریبتجهانی خداجوی راکرده‌کافر
18. ۱۸شنیدم‌ که سیمست در سنگ پنهانترا سنگ خاراست در سیم مضمر
19. ۱۹مکرر از آنست قند لبانتکه مدح جهاندار خواند مکرر
20. ۲۰ابوالفتح فتحعلی شاه‌کی فرکه‌گیردگه رزم از چرخ‌کیفر
21. ۲۱به‌گاه سخا چیست جودی مجسمبه روز وغاکیست مرگی مصور
22. ۲۲طلوع سهیل از یمن ‌گر ندیدیببین بر یمینش فروزنده ساغر
23. ۲۳به‌ کشتی نگارند اگر نام حلمشنخواهد به‌گاه سکون هیچ لنگر
24. ۲۴مقارن شود چون به خصم سیه دلقران زحل بینی و سعد اکبر
25. ۲۵به ایوان خرامد یمی‌ گوهرافشانبه میدان شتابد جمی‌کینه‌آور
26. ۲۶رقم‌کرده‌کلکش یکی نغز نامهفروزنده بر سان خورشید انور
27. ۲۷مرتب زده حرف نامش‌ که باشدبه هر هفت از آن ده حواس سخنور
28. ۲۸نخست از همه باکه تایش نبینیبجز بای بسم الله از هیچ دفتر
29. ۲۹یکی صولجان زاب نوس است گوییاز آن‌گشته پرتاب‌گویی ز عنبر
30. ۳۰دویم حرف او چارمین حرف زیبابه زیبندگی چون درخت صنوبر
31. ۳۱دو چیز است آن را به گیتی مماثلیکی قد جانان یکی سرو کشمر
32. ۳۲سیم حرف آن اولین حرف دیوانولیکن به هفتاد دیوان برابر
33. ۳۳دو نقشست او را به دوران مشابهیکی قامت من یکی زلف دلبر
34. ۳۴ورا حرف چارم سر هوش و هستیکه هشیار را هست از آن هوش در سر
35. ۳۵دو شکل است آن را به‌‌گیهان مشاکلیکی شکل هاله یکی شکل چنبر
36. ۳۶ز حرف نخستین شش شعر شیواشوم رمزپرداز شش حرف دیگر
37. ۳۷بر آن خامه‌کاین نامه‌کردست انشاهزار آفرین از جهاندار داور
38. ۳۸یکی نغز تشبیه مطبوع دلکشسرایم از آن خامه و نامه ایدر
39. ۳۹خود آن خامهٔ دو زبان‌گر نباشدپی نظم دین نایب تیغ حیدر
40. ۴۰مر این نامه در زیر این تند خامهچرا همچو جبریل گسترده شهپر
41. ۴۱اگر تنگ مانی چنین نغز بودیبماندی بجا دین مانی مقرر
42. ۴۲روان خردمند از آن جفت شادیچو جان مغان ز آتشین آب خلر
43. ۴۳از این چارده برج دری نامشبتابد چو ماه دو هفته ز خاور
44. ۴۴اگر نام این نامهٔ نامور رانگارند بر شهپر مرغ شبپر
45. ۴۵چو عیسی به‌خورشید همسایه گرددکسی را که از آن فتد سایه بر سر
46. ۴۶ور از حشو اوراق او یک ورق راببندند بر پر و بال‌کبوتر
47. ۴۷دلاور عقابی شود صیدافکنهمایون همایی شود سایه‌گستر
48. ۴۸به از تنگ لوشا و ارتنگ مانیبه از نقش شاپور و بیرنگ آزر
49. ۴۹از آن روح لوشاو مانی به مویهوز آن جان شاپور و آزر در آذر
50. ۵۰از آن نور و ظلمات با هم ملفقدر آن مشک و کافور با هم مخمر
51. ۵۱توگویی‌ که در تیر مه جیش زنگیزدستند در ساحت روم چادر
52. ۵۲شنیدستم از عشقبازان‌گیتیکه‌گلچهرگان‌راست رسمی مقرر
53. ۵۳که هنگام پیرایه و شانه موییکه می‌بگسلدشان ز جعد معنبر
54. ۵۴بپیچند آن را به پاکیزه بردیچنان مشک تبت به دیبای ششتر
55. ۵۵فرستند زی دوستان ارمغانیچنان نافهٔ چین چنان مشک اذفر
56. ۵۶همانا که در خلد حور بهشیدلثش گشته مفتون شاه سخنور
57. ۵۷ز تار خم طرهٔ عنبرافشاندر استبرق افکند یک طبله عنبر
58. ۵۸به دنیا فرستاده زی شاه چونانهدیت به درگاه خاقان ز قیصر
59. ۵۹سپهریست آن نامه فرخنده ماهشفروزنده نام خدیو مظفر
60. ۶۰ابوالفتح فتحعلی شاه غازیکه غازان ملکست و قاآن ‌کشور
61. ۶۱کفش ابر ابریکه بارانش لولودلش بحر بحری‌ که طوفانش‌ گوهر
62. ۶۲چو گردد نهان در چه در درع رومیچوگیرد مکان بر چه بر پشت اشقر
63. ۶۳نهنگی دمانست در بحر قلزمپلنگی ژیانست برکوه بربر
64. ۶۴نزارست از بسکه خون خورد نیغشبلی شخص بسیار خوارست لاغر
65. ۶۵به روز وغا برق تیغش درخشانبدانسان‌ که اندر شب تیره اخگر
66. ۶۶وجود وی و ساحت آفرینشمکینی معظم مکانی محقر
67. ۶۷بر البرز بینی دماوند کُه راببینی اگر تارکش زیر مغفر
68. ۶۸ز ظلمات جویی زلال خضر رابجویی اگر چهرش ازگرد لشکر
69. ۶۹چو تیره شب از قلهٔ‌ کوه آتشفروزانش از پشت شبدیز خنجر
70. ۷۰دو طبعست در طینت ره‌نوردشیکی طبع‌کوه و یکی طبع صرصر
71. ۷۱چو جولان ‌کند تفت بادی معجلچو ساکن شود زفت کوهی موقر
72. ۷۲بود رسم اگر مادر مهربانیدهد دختر خویشتن را به شوهر
73. ۷۳گر آن دخت را سر به مهرست مخزنبر آبای علوی‌کند فخر مادر
74. ۷۴کنون نظم من دختر و پادشه شوگزین خاطرم مادر مهرپرور
75. ۷۵سزد مادر طبعم ار چون عروسانببالد از آن‌کش بود بکر دختر
76. ۷۶بر آن نامه قاآنیا چون سرودیثنایی نه لایق سپاسی نه درخور
77. ۷۷سوی پاک یزدان بر آن نغز نامهدعا را یکی دست حاجت برآور
78. ۷۸بماناد این نامهٔ خسروانیچنان نام محمود تا روز محشر