1. ۱شکر که آمد ز ری به خطهٔ خاورموکب قایم مقام صدر فلک فر
2. ۲طوس غمبن بود بی‌لقای همایونشبر صفت مکه بی‌حضور پیمبر
3. ۳آمد و شد خار وادیش همه سنبلآمد و شد خاک ساحتش همه عنبر
4. ۴بود فراقش به جان بلای مجسمگشت وصالش به تن توان مصور
5. ۵رفت چو آمد بهار لیک مبینادهیچ جهان بین چنین بهاران دیگر
6. ۶آخر اردیبهشت مه که به جوزاکرد عزیمت ز ثور خسرو خاور
7. ۷صدر قضا قدر با شمایل چون بدرراند ز خاور سوی عراق تکاور
8. ۸طوس‌که می کوفت کوس عیش علی‌روسگشت مکدر از آن قضای مقدر
9. ۹اهل خراسان همه ز غصه هراسانصعب هراسانشان ز شومی اختر
10. ۱۰پبر و جوان مرد و زن غریب و مسافرخرد و کلان خوب و بد فقیر و توانگر
11. ۱۱در غمش از مویه همچو موی تناتنبی‌رخش از ناله همچو نای سراسر
12. ۱۲نام نه برجا ز صدر و مسند و ایوانرسم نه باقی ز فرو خامه و دفتر
13. ۱۳صالح از غصه رو نکرد به محرابطالح از مویه لب نبرد به ساغر
14. ۱۴روح به تنشان چنان سطبر که سندانموی به ‌سرشان چنان درش که خنجر
15. ۱۵لاله رخان را ز سقی نرگس شهلایاسمن دیدگان چو لالهٔ احمر
16. ۱۶شام و سحر صدهزارگوش به پیغامصبح و مسا صدهزار چشم به معبر
17. ۱۷تا که بشارت دهد که میر مویدتاکه اشارت‌کندکه صدر مظفر
18. ۱۸آمد و آمد توان تازه به قالبآمد و آمد روان رفته به پیکر
19. ۱۹آمدنش برد آنچه رفتنش آوردزانده بی‌منتها و کلفت بی‌مر
20. ۲۰خلق تو با باربار عود مطرانطق تو با تنگ تنگ قند مکرر
21. ۲۱ملک تو تاریخ آفرینش گردوندور تو فهرست روزنامهٔ اختر
22. ۲۲روزی از آن با هزار سال مقابلآنی ازین با هزار عمر برابر
23. ۲۳کلک تو نظمی دهد به ملک‌که نایدده یکش از صدهزار بادیه لشکر
24. ۲۴کلک تو لاغر وزان خلیل تو فربهبخت تو فربه وزو عدوی تو لاغر
25. ۲۵خون ز نهیبت بسان صخرهٔ صمابفسرد اندر عروق خصم بداختر
26. ۲۶جان ز هراست بسان شوشهٔ پولادسخت شود در وجود حاسد ابتر
27. ۲۷خشتی ازکاخ تست بیضهٔ بیضاکشتی از وجود تست ‌گنبد اخضر
28. ۲۸نام تو در روز کین حراست تن رابه بود از صدهزار جوشن و مغفر
29. ۲۹عون تو هنگام رزم دفع عدو رابه بود از صد هزار گرد دلاور
30. ۳۰نیست عجب گر جنین ز هیبت قهرتپیر برون آید از مشیمهٔ مادر
31. ۳۱گر بنگارند نام عزم تو بر کوهکوه زند طعنه از شتاب به صرصر
32. ۳۲ور بدهند آیتی ز حزم تو بر بادبادکند سخره از درنگ به اغبر
33. ۳۳طبع روان تو زنده رود صفاهانزنده از آن بوستان طبع سخنور
34. ۳۴نیست دیاری ‌که سوی او نبرد بختنامهٔ فتح ترا به سان‌کبوتر
35. ۳۵تربیت دین‌کند به دست تو خامهبر صفت ذوالفقار در کف حیدر
36. ۳۶تا به بهاران چو خط لاله عذارانسبزه بر اطراف جویبار زند سر
37. ۳۷خصم تو گریان چنانکه ابر در آذاریار تو خندان چنانکه برق در آذر