1. ۱چو حسن تربیت ‌گردد قرین با پاکی ‌گوهرز رشحی آب خیزد در ز مشتی خاک زاید زر
2. ۲سرشت خاک کان با آب نیسان‌گرچه پاک آیدولی از فیض خورشیدست کان زر گردد این گوهر
3. ۳بسی زحمت برد دهقان‌که در زیرزمین تخمیپذیرد بیخ و یابد شاخ وگیرد برگ و آرد بر
4. ۴اگر فولادکانی را نبودی تربیت لازمز کانها ساخته زادی سنان و ناوک و خنجر
5. ۵به عمری بندگان را تربیت از خواجگان بایدکه شاگردی شود استاد و گردد کهتری مهر
6. ۶سواری چون علی باید که تا یک قبضه آهن رانماید ذوالفقاری اژدها اوبار و ضیغم در
7. ۷شعیبی باید و صدیق بی‌عیبی‌که چون موسیشود بعد از شبانیها کلیم‌الله و پیغمبر
8. ۸رسولی باید و نفس مسلمانی که چون سلمانرود اندر مداین صیت او همدوش با صرصر
9. ۹چنان چون حاجی آقاسی بباید خواجه‌یی داناکه سربازی کهین را با مهین گردون کند همسر
10. ۱۰بلی در راه طاعت چون حسین‌خان هرکه سر بازدستاره بایدش خادم زمانه بایدش چاکر
11. ۱۱ز سربازی سرافرازی به حدی یافت در خدمتکه پرّ ابلقش ساید بر اوج گنبد اخضر
12. ۱۲چو در تبریز شد لبریز از خون جگر چشمشز حرمان حضور شه چنان کز سرخ می ساغر
13. ۱۳به ری آمد ز آذربایجان وز یاری یزدانهمای همت خواجه فکندش سایه بر پیکر
14. ۱۴سفیر روم و افرنجش نمود و شد به روم از ریبدان شوکت که از یونان به ایران آمد اسکندر
15. ۱۵هنرها کرد و خدمتها نمود و رفت و بازآمددلش از مهر شه فربه تنش از رنج ره لاغر
16. ۱۶ملک منشور یزدش داد و سالی چند بود آنجاکه شد در فارس غوغایی و خواند او را به ری داور
17. ۱۷به فر شاه و عون خواجه شد سالار ملک جمبه یزد افزوده شد شیراز و تنها شد بدان‌ کشور
18. ۱۸به ماهی فتنهٔ سالی نشاند و کاخ و بستان راعمار‌ت‌ کرد و کشت افزود و نهر آورد و جوی و جر
19. ۱۹پس از سالی دو کاندر مرز خاور زادهٔ آصفچو اهریمن خیال خودسری افتادش اندر سر
20. ۲۰به حکم خواجه زی خاور روان شد لشکری از ریچو صنع سرمدی بی‌حد چو علم احمدی بی‌مر
21. ۲۱سپاهی مشتشان کوپال و سرشان خود و تن جوشننگهشان تیر و مژگانشان سنان ابرو پرندآور
22. ۲۲به جای تن نهفته یک چمن شمشاد در جوشنبه جای سر نهاده یک احد فولاد در مغفر
23. ۲۳به همراه سپه سی توپ رعد آوا که در هیجابتوفد از دهان هر یکی چندین هزار اژدر
24. ۲۴گلوشان خوابگاه مرگ و دلشان نایب دوزخدهانشان رهگذار برق و غوشان نایب تندر
25. ۲۵سپاه شه چو در بسطام شد با خصم رویاروغریو توپ رعد آشوب بر گردون شد از اغبر
26. ۲۶اجل شدگاز و تن آهن حوادث دم زمین‌کورهتبرزین پتک و سر سندان و مرد استاد آهنگر
27. ۲۷ازین سو جیش شه نابسته صف چون مژهٔ جاناناز آن سو جیش خصم آشفته شد چون طرهٔ دلبر
28. ۲۸غرض زان پیش کاین آشوب خیزد میر ملک جمبه ری رفت و نمود ایثار جیش شاه دین‌پرور
29. ۲۹چو پویان باد صد اسب و چو گردون تاز صد بختیچوگان بس صرهٔ‌ سیم و چنان چون که دو صد استر
30. ۳۰به عون خواجه هر روزش فزون شد شوکت و عزتچو ماه نوکش افزاید فروغ از خسرو خاور
31. ۳۱نظام‌الدوله کردش نام و شاهش داد شمشیریکه بینی بر نیامش آنچه درکانها بودگوهر
32. ۳۲حمایل چون نمود آن تیغ را گفتی معلق شدز خط استوا ماه نوی آموده از اختر
33. ۳۳هم از الماس بخشیدش نشانی‌ کز فروغ اوشب تاریک بنماید خط باریک در دفتر
34. ۳۴مر آن فرخ‌نشان چون بر تن آویزد بدان ماندکه از بالای شمشادی دمد یک بوستان عبهر
35. ۳۵یکی خضرا حمایل نیز دادش کز پس شاهانسپهداران و نویینان اعظم را بود درخور
36. ۳۶هم او را خواجه تکریمات بی‌حدکرد و بخشیدشهمایون جبه‌یی تا جنهٔ جان سازد از هر شر
37. ۳۷لباسی تار و پودش از شعاع مهر و نور مهکه روشن شمسهایش شمس گردون را سزد افسر
38. ۳۸دو شمسه بر وی از الماس و مروارید آویزانیکی چون شمس بر ایمن یکی چون بدر بر ایسر
39. ۳۹قلمدانی مرصع نیز بخشیدش‌ که پنداریسراپا ساعد حور از لآلی گشته پر زیور
40. ۴۰هم او را داد رخشان خاتم لعلی بدین معنیکه چون این‌ لعل بادت چهره سرخ از رحمت داور
41. ۴۱همانا هفته‌یی نگذشت‌ کش باز از سر رحمتقبای خویشتن بخشید گیهانبان‌ کیوان‌فر
42. ۴۲مگو جامه لباسی ز آفرینش وسعتش افزونسعادتها درو مدغم شرافتها درو مضمر
43. ۴۳به سرهنگان لشکر داد فرمان خواجهٔ اعظمکه گرد آیند با افواج سلطانیش در محضر
44. ۴۴گلاب و شکر آمیزند و نقل و شهد و شیرینیدف و شیپور بنوازند و رود و شندف و مزهر
45. ۴۵مر او را تهنیت‌گویند بر تشریف شاهنشهدل بدخواه او سو زند جای‌عود در مجمر
46. ۴۶قبایی را که تاری زو اگر در دست حور افتدپی تعویذ روح او را نهد بر گوشهٔ معجر
47. ۴۷پی حرمت به سر بنهاد و شبهت خاست خلقی راکه شاهنشاه گیهانش قبا بخشیده یا افسر
48. ۴۸چو زیب تن ‌‌شدش آن ‌جامه گردون گفت در گوششهمایون‌پیکری‌کش یک جهان جان‌گیرد اندر بر
49. ۴۹الا تا مشک از چین آورند و گوهر از عمانالا تا شکر از هند آورند و دیبه از ششتر
50. ۵۰ز خُلق شاه مشکین باد مغز ملک چون نافهز نطق خواجه شیرین باد کام بخت چون شکر