自淇涉黃河途中作十三首 七 — سروده‌ها در راهِ گذر از رودِ چی به رودِ زرد — هفتم (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1از اینجا جریانِ آشفتهٔ آب دور می‌شود؛ بر پارو تکیه می‌زنم و گاه نگاهی می‌افکنم.•亂流自茲遠，倚檝時一望。
2. 2از دور دژهای چو و هان را می‌بینم که بر کوهِ بلند سر برافراشته‌اند.•遙見楚漢城，崔嵬高山上。
3. 3آن روزگار راهِ آسمان را نمی‌شد سنجید و دلِ مردم را سمتی نبود.•天道昔未測，人心無所向。
4. 4قصاب و ماهی‌گیر امیر و شاه خوانده شدند، و اژدها و مار بر سرِ فرمانروایی ستیز کردند.•屠釣稱侯王，龍蛇爭霸王。
5. 5از آن همه کشتار یاد می‌کنم و با دیدنِ این‌جا اندوهی جانکاه در دلم برمی‌خیزد.•緬懷多殺戮，顧此生慘愴。
6. 6این روزگارِ خجسته جنگ‌افزار را فرونهاده است؛ کاش من نیز آسوده و آزاد شوم.•聖代休甲兵，吾其得閑放。