1. ۱گرفت خط رخ زیبای گل عذار مرافغان که دهر، خزان کرد نوبهار مرا
2. ۲کشیدسرمه به چشم و فشاند طره به روبدین بهانه سیه کرد روزگار مرا
3. ۳فرشته بندگیش را به اختیار کندپری رخی که ز کف برده اختیار مرا
4. ۴ربود هوش مرا چشم او به سرمستیکه چشم بد نرسد مست هوشیار مرا
5. ۵چگونه کار من از کار نگذرد شب هجرکه طره‌اش به خود انداخت کار و بار مرا
6. ۶نداده است کسی روز بی‌کسی جز غمتسلی دل بی صبر و بی‌قرار مرا
7. ۷گرفته‌ام به درستی شکنج زلف بتیاگر سپهر نخواهد شکست کار مرا
8. ۸عزیز هر دو جهان باشی از محبت دوستکه خواری تو فزون ساخت اعتبار مرا
9. ۹فروغی آن که به من توبه می‌دهد از عشقخدا کند که ببیند جمال یار مرا