В. к. Константину Константиновичу (به گراندوک کنستانتین کنستانتینوویچ)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1گله مکن که گویی پژمرده است•Не сетуй, будто бы увяла
2. 2رؤیایی که به پیشوازِ سپیده می‌رفت،•Мечта, встречавшая зарю,
3. 3و دیری است که الههٔ شعر•И что давно не призывала
4. 4تو را به محراب فرانخوانده است!•Тебя богиня к алтарю!
5. 5تو خود معبدی سرشار از مهری،•И сам ты - храм любвеобильный,
6. 6و با موجی دل‌نواز•И усладительной волной
7. 7ندایی توانا در آن پر می‌کشد•В него влетает зов всесильный,
8. 8و گنبدِ زنده‌اش را می‌لرزاند.•Колебля свод его живой.
9. 9بگذار به نوبتی خستگی‌ناپذیر•Пускай чредой неутомимой
10. 10روزهای پرکار به هم فشرده شوند،•Теснятся трудовые дни,
11. 11اما ما به یاد داریم که آن‌جا، ناپیدا،•Но помним мы, что там, незримый,
12. 12ارگی در سایه خاموش مانده است.•Орган безмолвствует в тени.
13. 13آن‌گاه که لحظه‌ای فرونشینند•Когда затихнут на мгновенье
14. 14درخشش و هیاهو، دریاب•И блеск, и шум, тогда лови
15. 15هم آرامشِ جان را و هم الهام را،•И мир души, и вдохновенье,
16. 16و برای ما سرودِ مهر بخوان!•И нам запой слова любви!