1. ۱سزای امامت به صورت به معنیعلی ولی آن که شاهست و مولی
2. ۲جهان همچو چشم است و او همچو مردمجهان همچون لفظ است و او همچو معنی
3. ۳بود حاجت دین به او در تحققهمان در تقوم به صورت هیولی
4. ۴وفی است و اوفی، ولی است و اولیعلیم است و اعلم، علی است و اعلی
5. ۵ولی ولایت وصی وصایتهدی هدایت هم اعلی هم ادنی
6. ۶نه گر ذات اوعلت غایی استیمعطل بماندندی اسباب اولی
7. ۷مطیع شتاب ویست و درنگشمکان در تمکن زمان در تقضی
8. ۸اگر نور او در میانه نبودیبماندی دو عالم چو عینین اعمی
9. ۹هم از منع زهدش هم از بذل علمشتن جسم لاغردل عقل فربی
10. ۱۰بههر کوه و هر دشت بین بر سر همفروغ رخ او تجلی تجلی
11. ۱۱بود گرد راهش بود نقش پایشدم عیسی مریم و دست موسی
12. ۱۲بود نور او سر ایجاد عالمبود ذات او قدرت حق تعالی
13. ۱۳به فرض محال ار دهد زهر قاتلبود به که غیرش دهد من و سلوی
14. ۱۴چو او حمله آرد چه رستم چه دستانچو او معجز آرد چه موسی چه عیسی
15. ۱۵به دستش بود خامه عقل اولز علمش بود نامه نفس کلی
16. ۱۶بیا بر سر کوی جاه و جلالشببین ریخته بر سر هم تجلی
17. ۱۷یکی کوی از خانه اش جسم اولیکی دایه در منزلش نفس اولی
18. ۱۸ببینی اگر روضه پاک او راکم آید به چشم تو خورشید اعلی
19. ۱۹همه خادمانش عقول مجردهمه چاکرانش نفوس معلی
20. ۲۰به یک دست نزدش چه عامی چه خاصیبه یک پای پیشش چه علوی چه سفلی
21. ۲۱چه بدبخت باشد که در حشر گرددجدا از در او به جنت تسلی
22. ۲۲اگر قرب او با پیمبر نبودینمی گشت واجب مودت به قربی
23. ۲۳همه مایه مهر او مهر حورانهمه میوه حب او بار طوبی
24. ۲۴ترقی بود بی ولایش تنزلتنزل بود با ولایش ترقی
25. ۲۵چه روز و چه شب ساکنان درش راکه در خانه خور چه غربی چه شرقی
26. ۲۶گرفتار رویش پریشان مویشچه یک دشت مجنون چه یک شهر لیلی
27. ۲۷کمر بستگان کمند هوایشز یک دست عذرا ز یک دست سلمی
28. ۲۸به عشر تگه حضرت بی زوالشتمنی فرو ریخته بر تمنی
29. ۲۹امامت کسی را سزا شد که داردتحلی به فضل از رذایل تخلی
30. ۳۰تخلی که دارد جز او از رذایل؟که دارد چو او در فضایل تحلی؟
31. ۳۱کند دعوی ار غیر او جای او رابود دعوی غیر خالی ز معنی
32. ۳۲چو معنی نباشد خلافست گفتنچون برهان نباشد گزافست دعوی
33. ۳۳قوی بازو از خاطر اوست دانشگرانمایه از صحبت اوست تقوی
34. ۳۴دل مرده از گفته اوست زندهچه باشد ازین بهتر احیای موتی؟
35. ۳۵فدای ره او چه دانش چه بینشطفیل در او چه دنیا چه عقبی
36. ۳۶شهی کز شرف کرده اوصاف او راخداوند تنزیل صد جای املی
37. ۳۷کلام الهی چه سابق چه لاحقهمه مدحت اوست حق کرده انشی
38. ۳۸نبینی به قرآن نه سوره نه آیهکه نبود در او از کمال وی انهی
39. ۳۹خدا جمله پیغمبران امم رابه ایجاد او داده صد گونه بشری
40. ۴۰به اظهار او بوده جبریل ماموربه پیغمبر اخفای او گشته منهی
41. ۴۱نبوت به اظهار امرش محققرسالت ز اخفای او گشته منفی
42. ۴۲چه تدبیر کردند ارباب عدوانکه قدرش کنند از جهان جمله اخفی
43. ۴۳ولیکن ز مشت غباری که خیزدنماند در آفاق خورشید مخفی
44. ۴۴ز دم های سرد حسودان بدگونشد نور او در نقاب تواری
45. ۴۵بلی مشعل آفتاب درخشانز باد نفس کی توان کرد اطفی
46. ۴۶بود افضل خلق بعد از پیمبرجهات فضایل چو در اوست مطوی
47. ۴۷هم از علم وافر هم از حکم ظاهرهم آداب زهد و هم آیین تقوی
48. ۴۸هم از سبق اسلام و قرب پیمبرچه از روی صورت چه از روی معنی
49. ۴۹شجاعت به حدّی که تا روز محشرچه از بازوی اوست دین را تقوی
50. ۵۰دریده همه پرده کفر و عصیانشکسته همه رونق لات و عزی
51. ۵۱به او مستند پیشوایان امتدر انواع دانش در آداب فتوی
52. ۵۲ز بحرش بود قطره ای بحر حکمتز نورش بود پرتوی کشف صوفی
53. ۵۳به او جسته نسبت چه قاری چه واعظبدو کرده نازش چه صرفی چه نحوی
54. ۵۴به تفسیر آیات او بوده مرجعبه تاویل تنزیل او بوده ماوی
55. ۵۵به او مستند حرف های مشایخبه او منتسب جلوه های موالی
56. ۵۶به تعلیم علمش فنون تعلمبه ارشاد سرش علوم لدنی
57. ۵۷به هر واقعه عقل او بوده مرشدبه هر مساله علم او بوده مفتی
58. ۵۸به او کرده در مشکلات وقایعهمه غاصبان خلافات رجعی
59. ۵۹نه از امر حق کرده یک مو تجاوزنه یک جو در امر خلایق تعدی
60. ۶۰بود جمع در وی شروط امامتبه نص صریح کلام الهی
61. ۶۱امامت ز عصمت برد استقامتبه نص امر عصمت پذیرد تمامی
62. ۶۲نصوص طهارت بر او هست واردبراهین عصمت در او هست جاری
63. ۶۳ز آیات ناطق احادیث صادقکه مطلب ز هر یک پذیرد تقوی
64. ۶۴احادیث بالغ به حد تواترهم از روی لفظ و هم از روی معنی
65. ۶۵نه بیمار تضعیف و تزییف ناقلنه محتاج توثیق و تعدیل راوی
66. ۶۶ز قرآن کنم اول اثبات مطلبدگر از احادیث اتمام دعوی
67. ۶۷«لیذهب» بشان که بوده و «یطهر»ز «یتلوه» شاهد به سوی که ایمی
68. ۶۸به تنزیل شد «هل اتی» از چه منزلنبی را ز بلغ چرا کرد عتبی
69. ۶۹که از «انما» بود مقصود ایزدبه سایل که انگشتری کرد اعطی
70. ۷۰که بود آنکه با او به فرمان ایزدنبی شد مباهل به قوم نصاری
71. ۷۱به رد برائت که گردید ماموربه اعطای رایت کرا کرد انهی
72. ۷۲کرا با نبی بود فضل اخوتکرا با اولوالعزم حد تساوی
73. ۷۳به شان که جبریل شد لافتی گوپیمبر برای که گفت انت منی
74. ۷۴به روز غدیر از برای که می گفتبه بالای منبر نبی لست اولی
75. ۷۵برای که بود اینکه گردید صادرحدیثی که نقل است در طیر مشوی
76. ۷۶چرا کرد امر سلام امامتچرا اجر تبلیغ شد حب قربی
77. ۷۷کسی کاین فضایل مر اوراست ثابتکسی کاین دلایل دراو هست مجری
78. ۷۸بوددر امامت ز هر غیر سابقبود در خلافت ز هر غیر احری
79. ۷۹یقین محض جهل است و عین شقاوتنمودن به او دیگری را مساوی
80. ۸۰چه جا دارد این کز ره علم گویدکسی اینکه غیری ازو هست اولی
81. ۸۱مرا نیست باور که از اهل دانشبه دل کرده باشد کسی این تجری
82. ۸۲مگر اینکه در نیل جاه و مراتبنماید تقرب به ارباب دنیی
83. ۸۳چه نقصان کند در تجارت که بیندبه دنیی فروشد مثوبات عقبی
84. ۸۴تو عقبی رها کن چه خجلت کسی کوبه نزدیک آن شاه در دار مثوی
85. ۸۵خدایا تو دانی که فیاض مجرمندارد به جز درگه شاه ملجی
86. ۸۶به وی بخش دانسته تقصیر او رابه وی بخش چندین گناهان عظمی
87. ۸۷که گر من نیم لایق اما توان کردبه وی صد هزاران چو من بنده اعطی
88. ۸۸توان دید سگ را به روی خداوندتوان درگذشتن ز بنده به مولی
89. ۸۹ز من کم مکن نعمت مهر او راکه در هر دو عالم مرا این بس اجری