1. ۱ساقیا می ده که در جوشست خون نوبهارتا به خون خویشتن جوشیم یک دم شعله‌وار
2. ۲ز آن می گلگون که مستان صبو‌حی کرده‌اندبر کنار خرقه گل صاف از درد خمار
3. ۳گریه‌ای بر خاک ما افشان که افشاند آسمانبر لب گل خنده دامن دامن از فیض بهار
4. ۴با وجود ثروت کونین خجلتها کشندخواهد ار عشق شهیدان قیمت جان فگار
5. ۵عندلیب آن گلستانم که جوشد بوی گلنشتر نظاره بگشاید اگر شریان خار
6. ۶آن چنان کآرد چمن فصل بهاران بارگلزخم داغ تازه بار آرد تن ما هر بهار
7. ۷ناله‌ام آراسته بزمی که از طغیان دردمطربان را نغمه خون آلود می‌جوشد ز تار
8. ۸بر لب ما خود خموشی بر سر هم ریختندباد یا‌رب بلبلان را نوحه بر لب خوشگوار
9. ۹کو انیسی تا کند عرض از لب خاموش ماناله‌ای بر گلشن اقبال خان کامگار
10. ۱۰زیب اورنگ خراسان خان عالی‌شان حسینای به نامت زنده نام میرزا سلطان حسین
11. ۱۱عصمت عشقست درد از ناله پنهان داشتنچهره را در زیر سیل اشک خندان داشتن
12. ۱۲پاکدامانان این سجاده را شرط رهستاشک از خون دل و آلوده دامان داشتن
13. ۱۳ذوق ناکامی دل آشوبست ورنه گفتمتزخم را از سونش الماس پنهان داشتن
14. ۱۴با وجود سینه کز بهر خراشی جان دهدچاک را ظلمست محبوس گریبان داشتن
15. ۱۵لخت لخت دل بر آتش نه که ایمان وفاستامت غم بودن و غمخانه ویران داشتن
16. ۱۶گر دلی داری پریشان لاف رعنایی سزاستنیست چندانی سر زلف پریشان داشتن
17. ۱۷گرچه شاگرد غمم از چشم خویش آموختمچاک دل لبریز نشترهای حرمان داشتن
18. ۱۸بر دو عالم دامن همت توان افشاند لیکهمت آزاده را ننگست دامان داشتن
19. ۱۹ننگ ادبارست ما را خاک بر سر بیختنفخر اقبالست پاس دولت خان داشتن
20. ۲۰زیب اورنگ خراسان خان عالی‌شان حسینای به نامت زنده نام میرزا سلطان حسین
21. ۲۱در گلستانی که نخل میوه بارآور کنندنخل ما را رنجها بینند تا بی‌بر کنند
22. ۲۲ذوق ناکامی اگر یابند مستان نیازباده‌ای ریزند از آن پس سجده ساغر کنند
23. ۲۳بر لب زخم شهیدان موج خون بادا حرامتشنه‌ای را گر شهید چشمه کوثر کنند
24. ۲۴همت سرگشتگانش بین که همچون گرد بادگر کف خاکی به دست افتد نثار سرکنند
25. ۲۵کاردانان محبت در شکارستان عشقانتخاب زخم ناسور از لب خنجر کنند
26. ۲۶شمع ما از دورباش بال صد پروانه سوختیاد آن پروانگان کز شعله قوت پر کنند
27. ۲۷کبریای عشق بادا بینوایان را حرامروشنان چرخ را گر زیور افسر کنند
28. ۲۸روز ما چون شب سیه بختست زینش چاره نیستهم مگر این عرض را با داور اکبر کنند
29. ۲۹زیب اورنگ خراسان خان عالی‌شان حسینای به نامت زنده نام میرزا سلطان حسین
30. ۳۰ای جهان جاه را جاهت سپهر راستینخاک قدرت دیده اقبال را مسندنشین
31. ۳۱التفات عدل را در سینه باد نوبهاراحتساب ظلم را در دیده میل آتشین
32. ۳۲بحر و کان بستند نذر دست همت موکبشهر چه استعدادشان را بود در طینت دفین
33. ۳۳ناگهان چون آفتاب فیض یعنی دست اوگشت طالع از سپهر جود یعنی آستین
34. ۳۴جنس دولت خاک حرمان ریخت این یک را به سرچین خجلت موج زن گردید آن را بر جبین
35. ۳۵نور رایت خلعتی گر در بر آتش کنددود را آید ید بیضا برون از آستین
36. ۳۶ور ز نور خلقت افتد لمعه‌ای بر روی آبگر جهان صرصر شود نفتد به روی بحر چین
37. ۳۷دوش مدحت بود زیب مجلس روحانیانمی‌پرستید این دو آیت را دم روح‌الامین
38. ۳۸زیب اورنگ خراسان خان عالی‌شان حسینای به نامت زنده نام میرزا سلطان حسین
39. ۳۹حبذا جشنی کزو سرسبز شد باغ سروردور بادا چشم بد از ساحت این خلد دور
40. ۴۰جلوه هر سرو وز هر جلوه یک عالم فریبهر طرف بزمی و در هر بزم یک فردوس حور
41. ۴۱از صراحی می‌درخشد طرفه میمون کوکبیتافت گویی لمعه‌ای زین آفتاب از جیب طور
42. ۴۲ناطقه لالست در توصیف او زان‌رو که سوختپرتوش در دیده ادراک با نور شعور
43. ۴۳از فروغ شمع حسن ساقیان سیمبرجامها چون چشمه خورشید مالامال نور
44. ۴۴پیش ازین فراشی این خلد کار حور بودطره دولت گرفت این منصب از گیسوی حور
45. ۴۵مطربان هر یک به تاری گشته مضراب آزماوز نوا در مجلس روحانیان افکنده شور
46. ۴۶تارهای سازشان گویی رگ جان منستاین نوا سازند زیب گوش ارباب حضور
47. ۴۷زیب اورنگ خراسان خان عالی‌شان حسینای به نامت زنده نام میرزا سلطان حسین
48. ۴۸روز هیجا فتنه چون عزم صف‌آرایی کندوز دو جانب تیغ کین اندیشه بی‌رایی کند
49. ۴۹خنجر مردان ز غیرت کوس تمساحی زندپیکر گردان ز موج زخم دریایی کند
50. ۵۰در نخستین موج کز آسیب او گردد سپهرلجه هستی خروش از تنگ پهنایی کند
51. ۵۱خون شود از موجه جوشن پوش در دل خصم‌وارچون سنان پردلانت رزم پیرایی کند
52. ۵۲چون به احضار براق دولتت فرمان دهیپنجه شیر علم آهنگ گیرایی کند
53. ۵۳لوحش الله زآن سبک خیزی که هنگام شتابنقش پایش باد را حبس گران پایی کند
54. ۵۴در زمین و آسمان نقش سمش جست و نیافتآفتاب فتح تا پیشش جبین‌سایی کند
55. ۵۵می‌کشد چون سایه هر سو فتح را بی‌اختیارور نه نتواند به گردش باد‌پیمایی کند
56. ۵۶پای چون بوسد رکاب فتح هم بوسد زمینجای بسم الله به این آغاز گویایی کند
57. ۵۷زیب اورنگ خراسان خان عالی‌شان حسینای به نامت زنده نام میرزا سلطان حسین
58. ۵۸آسمان بدمهر و ما لب تشنه وگیتی سرابگر نگیری دست امیدم زهی حال خراب
59. ۵۹یا شبی فرما و شام طالعم را صبح کنطور را یک لمعه کم کرد از دو عالم آفتاب
60. ۶۰در ازل هر دست دامان جلالی برگزیددست ما ز آن جمله دامان ترا کرد انتخاب
61. ۶۱دست من رای فلاطون داشت ورنه چون توانپی به مقصد برد زینسان از پس چندین حجاب
62. ۶۲این ید بیضا مرا در آستین لطفت نهادتا شدم از دامن اقبال سرمد کامیاب
63. ۶۳همت ارباب دولت را خواص کیمیاستکاهد و بالد مه از رد و قبول آفتاب
64. ۶۴مژده دادندم که دادی رخصت گازرگهمشکر این احسان نگنجد در شمار و در حساب
65. ۶۵تو بهشتی دنیی‌ام دادی و خواهم روز حشرجنت الماوی دهندت در جزای این ثواب
66. ۶۶چون زمان را آمنا آمد دعای جاه توکی گل خورشید را نشو و نما بخشد سحاب
67. ۶۷در حریم قدس اما صبحگاهان کرده‌اماز لب روح القدس وام این دعای مستجاب
68. ۶۸تا که نقش نام گیتی را بود نام وجودباد نقش خاتم جم این خطاب مستطاب
69. ۶۹زیب اورنگ خراسان خان عالی‌شان حسینای به نامت زنده نام میرزا سلطان حسین