1. ۱رسید از حضرت سیفا کتابیکتابی نه که بحری پرگهر بود
2. ۲کتابی نه که پر ماه آسمانیکه در وی هر شکن کق قمر بود
3. ۳پی عرض رموز آشناییز هر حرفش سطرلاب دگر بود
4. ۴کتابی نه همایون‌فر هماییکه عنقای وفایش زیر پر بود
5. ۵نظر بر پای هر حرفش چو مستانفتاده مست وز خود بی‌خبر بود
6. ۶نیارستم به پایش دیده مالیدز بس در هر مژه جوش نظر بود
7. ۷گلی بر شاخسار لفظ و معنیز داغ سینه ما تازه‌تر بود
8. ۸گمان بردم که از گلزار لطف‌ستچو بوییدم ز گلزار دگر بود
9. ۹به خط عنبرین دوست می‌ماندچو در جانش کشیدم نیشتر بود
10. ۱۰هر آن بادی کز آن گلزار می‌جستز باد صبحدم گستاخ‌تر بود
11. ۱۱به جان عقل یعنی خاک پایتکه جان بی‌نور رایت مختصر بود
12. ۱۲به خاک پای غم یعنی سر منکه سر بی خاک پایت دردسر بود
13. ۱۳در آتش خانه فکرم کزین بیشهزاران شعله با ریگ شرر بود
14. ۱۴ز دی ماه فراق افسرد چندانکه گویی طبع آتش سرد و تر بود
15. ۱۵ازین آتش که کلکت بر من افشاندمرا هم چشمه چشمه در جگر بود
16. ۱۶ولی هرگز هوای جلوه گستاخنکرد آنجا که هوشت را گذر بود