1. ۱ساقی بیار باده که نوروز اکبرسترنگ بهار تازه‌تر از روی دلبرست
2. ۲هر چند کیمیای چمن خنده گل‌ستمگذار داغ لاله که کبریت احمرست
3. ۳هر قطره خون که از نفس بلبلان چکدبر خاک نا‌رسیده گلی تازه و ترست
4. ۴حسن بهار در همه جا هست دلگشادر گلشن هرات ولی دلگشاترست
5. ۵الحق چه کشورست که از شرم ساحتشپنهان بهشت در پس دیوار محشرست
6. ۶چون در نظر در آید روح مجسم‌ستچون در ضمیر آید عقل مصورست
7. ۷خاکش چنان لطیف که نقش قدم بر آنگویی چو موجه است که بر روی کوثرست
8. ۸حسنش مگر ز چاه ذقن داده است آبکش نیش خار غیرت مژگان دلبرست
9. ۹از بس ز فیض عصمت حسنش سر شته‌اندز آمیزش نسیم غبارش مکدرست
10. ۱۰آیینه‌وار بر در و دیوارش از صفاچون بنگری معاینه عکست مصورست
11. ۱۱نخل همیشه خشک فغان کش ثمر نبودآنجا ز میوه اثرش شاخ پربرست
12. ۱۲سرو از لطافتی که در آب و هوای اوستبی سایه گشت در چمن اکنون پیمبرست
13. ۱۳گرنه پیمبرست چرا در حریم اوقمری زبان وحی گشاده نو اگرست
14. ۱۴صد نکته گفته بود جهان در ثنای اواکنون ز لطف خان همه چون سکه بر زرست
15. ۱۵مهر سپهر مجد و معالی حسین خانانکو چو مهر مایه‌ده هفت کشورست
16. ۱۶آنجا که رای اوست خرد طفل مکتب استو آنجا که قدر اوست فلک حلقه بر درست
17. ۱۷و آنجا که جز بر آن خردم خواندی ثنانخل نفس چو بید تهی شاخ از برست
18. ۱۸و آنجا که در مدایح او گویدی سخنهر لفظ گنج‌نامه صد گنج دیگرست
19. ۱۹گر از سبک عنانی عزمش رقم کندهر حرف چون دعای سحر آتشین پرست
20. ۲۰ور از گران رکابی حلمش سخن کنمباد نفس به کشتی الفاظ لنگرست
21. ۲۱اقبال بین که خطبه او دین مختلفکاندر میانشان سخن صلح خنجرست
22. ۲۲بر یک فراز منبر خواندند هر دو قدمدر یک زمان ولی به میان شور بی شرست
23. ۲۳روزی که از دو سو س۱ه کینه صف کشدگویی که رستخیز جهان را دو محشرست
24. ۲۴حال زمین ز زمزمه حمله آن زمانچون برگ کاه[و] سیلی بیداد صر صرست
25. ۲۵در لجه عروق دلیران ز جوش کینهر موج در شکنجه صد موج دیگرست
26. ۲۶مردان رکاب عزم تو بوسند فتح‌وارآری همیشه فتح ازین در مظفرست
27. ۲۷چون رخصت نبرد دهی حمله آورندگرم آن چنان که شیوه طوفان آذرست
28. ۲۸اقبال حضرتش پی انجام کار فتحدر لجه‌های خون چو نهنگی شناورست
29. ۲۹تو چون عنان عزم به جنبش در آوریتکبیر فتحت از لب جبریل در خورست
30. ۳۰دریای کین به ناله رود از نهیب تووان ناله هم به خاصیت الله اکبرست
31. ۳۱گیری چو ملک را ز عدو هم بدو دهیکاین مکرمت به ملت تو فتح دیگرست
32. ۳۲با آنکه در حسام تو در شرع انتقامخون عو حلال‌تر از شیر مادرست
33. ۳۳خانا سپهر مکرمتا بحر مشرباای آنکه مدحت تو ز اندیشه برترست
34. ۳۴من طفل برنخورده ز شیر مروتمبا آنکه دایه‌ام همه دم چار مادرست
35. ۳۵گردون غبار فتنه فرو ریخت بر سرماکنون همان غبار مرا زیب افسرست
36. ۳۶ریش‌ست از سپهر مرا بر دل فگارکش در علاج اگر همه عیب‌ست مضطرست
37. ۳۷نیشی بیازمای برین ریش از کرمکاین کهنه ریش قابل احسان نشترست
38. ۳۸افسانه‌ام ملال فزاید ز جوش حزنمشنو که هم به گوش من این قصه درخورست
39. ۳۹شکرانه عطیه نوروز عفو کنجرم مرا که توشه یک دوزخ آذرست
40. ۴۰گیرم عظیم‌تر بود از کوه جرم منلیکن به نزد عفو تو کاهی محقرست
41. ۴۱تو آفتاب اوج سپهر مروتیبی‌اختیار تربیتت ذره پرورست
42. ۴۲تا هست رسم شادی نوروز هر بهاررو شاد زی که حضرت یزدانت یاورست
43. ۴۳نوروز و نو‌بهار پرستار این درندآری پناه مردم بیچاره این درست
44. ۴۴بادا ریاض عمر تو هر روز تازه‌ترتا رسم روز درشکن چرخ اخضرست